พูดตามตรงเรามองดูแล้วสมเพซเวทนาคนใกล้ตัวมากเลย เรียนจบมาก็นานโขอยู่ ไม่คิดจะทำงาน ไม่คิดจะพัฒนาอะไรตัวเองเพื่อยืนบน 2 ขา ของตัวเองให้ได้พ่อแม่ก็ไม่กล้าว่าลูก กลัวลูกน้อยใจ กลัวกดดัน ทั้งๆที่หนี้สินก็มหาศาล เราเป็นคนนอกก็อยากจะช่วยเหลือ เสนอไอเดียอะไรต่างๆ ก็กลับสงสารลูกอีก ตอนนี้เริ่มคิดละไป

เรื่องของครอบครัวคนอื่น(จริงๆแหละ) แต่เราแค่อยากจะให้เค้าเอาตัวรอดให้ได้ ให้อยู่บนโลกแห่งความจริง เค้าก็เหมือนกับน้องเรา เราควรแก้ไขยังไงดีนอกจากรอเวลาเฉยๆ สงสารพ่อแม่น้องเค้า เราเพิ่งเคยเจอพ่อแม่รังแกฉันแบบจริงๆจังรักลูกเกินไปหน่อย
คิดยังไงกับคนที่เรียนจบมาแล้วไม่ยอมทำงาน