แอบชอบเพื่อนสนิท ควรทำยังไงดี

ผมเป็นผู้ชายครับ ที่มีความรู้สึกแอบชอบเพื่อนผู้ชายของตัวเอง เราสองคนสนิทกันมาก มากจนแทบจะรู้ทุกๆอย่างในชีวิตของกันและกัน ที่จริงผมก็ไม่รู้ตัวหรอกครับว่าผมไปชอบเพื่อนคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เรารู้จักกันเมื่อ 4ปีที่แล้ว จากการเล่นกีฬาชนิดหนึ่ง (ต้องบอกก่อนนะครับว่าผมเป็นผู้ชายและเคยมีแฟนเป็นผู้หญิงคบกันเป็นปีแต่ตอนนี้เลิกกันแล้ว) เมื่อเรารู้จักกันพูดคุยกันถูกคอ เราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น ไปไหนมาไหนด้วยกัน ในชีวิตประจำวันของผมแทบมาจะอยู่กับมันมากกว่าคนในครอบครัวซะอีก ผมเริ่มมาสงสัยตัวเองว่าผมชอบเพื่อนสนิทคนนี้รึเปล่าก็ตอนที่เค้าเรียนจบแล้วกลับไปอยู่บ้านของเค้า ในวันสุดท้ายที่เราจะได้พบกันเค้าบอกกับผมว่าอยากขอให้ผมไปส่งขึ้นรถเพื่อที่จะกลับบ้าน แต่ผมกลับไม่ไปตามที่นัด ในใจอยากไปใจจะขาด แต่ที่เลือกที่จะไม่ไปก็เพราะ ผมกลัวผมทำใจไม่ได้ที่จะไม่ได้เจอเค้าอีกเหมือนในทุกๆวัน และสิ่งที่ผมกลัวมากที่สุดไม่ใช่การที่จะไม่ได้เจอเค้าอีก แต่คือการที่กลัวตัวเองจะอดใจไม่ได้ที่จะพูดความในใจออกไป ใจริงๆก็อยากจะลองเสี่ยงดูนะครับ อยากรู้ว่าลึกแล้วมันรู้สึกเหมือนกับบ้างมั้ย มันจะชอบผมมั้ย แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้ามันรู้ความจริงผมจะเสียมันไป เพราะเราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก ถ้าจะถามว่าความรู้สึกนี้ผมเป็นเกย์รึเปล่า ผมก็ตอบไม่ได้นะครับเพราะกับเพื่อนผู้ชายคนอื่นผมก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้ ตลอดเวลาเกือบปีที่เราไม่ได้เจอกัน ไม่มีวันไหนเลยที่ผมคิดถึงมันน้อยลง เราก็ยังคงคุยกันเรื่อยๆนะครับ ตามช่องทางโซเชี่ยลต่างๆ แล้วมาวันนึงผมมารู้สึกเจ็บเหมือนโดนมีกแหลมมาปักตรงกลางใจก็วันที่ มันโทรมาหาผมเราคงถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันเหมือนเช่นเคย แต่หลังจากประโยคที่ถามไถ่นั้นจบลง มันก็เริ่มต้นขึ้นที่ประโยคๆนึง มันพูดกับผมว่าขอปรึกษาอะไรหน่อยดิ ผมก็ตอบไปว่า มีไรอ่ะ มันบอกกับผมว่า กูชอบผู้หญิงคนนึง กูอยากเป็แฟนกับเค้ามาก คิดว่ากูควรจะจีบเค้าดีป่าวว่ะ หลังจากมันพูดจบ ผมบอกได้คำเดียวเลยว่าตอนนั้นมันรู้สึดจุก จุกจนพูดไม่ออก จนมันเรียกชื่อผมอีกครั้ง แล้วถามย้ำอีกทีว่า กูควรจีบเค้าดีมั้ย ผมได้แต่ตะกุกตะกัก แต่ก็ตอบไปว่าก็ลองดูดิ แล้วหลังจากนั้นผมก็เลยหาเรื่องอ้างไปว่าพอดีมีธุระเพื่อที่จะขอวางสาย แต่หลังจากวางสายแล้ว น้ำมันก็ไหลออกจากตา ผมรู้สึกว่าเหมือนตัวเองกำลังอกหัก เหมือนคนที่เพิ่งถูกบอกเลิกยังไงยังงั้น ร้องไห้โฮ ทั้งๆที่ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครเลย จนทุกวันผมเลยคิดว่าถ้าอยากจะเป็นเพื่อนกับมันต่อไป ผมคงต้องเก็บความรู้สึกนี้ไว้ อย่าให้มันรู้ แต่มันก็อัดอั้นเหลือเกินครับ ผมคงคิดว่าหลายคนที่เคยตกอยู่ในสถานะแบบผมคงเข้าใจวามันเจ็บปวดมาก ที่ทุกครั้งที่ผมได้คุยกับมันผมจะรู้สึกเจ็บเวลามันพูดถึงคนที่มันรัก ทุกวันนี้ผมเริ่มที่จะคุยกับมันน้อยลง ทั้งที่ในใจอยากคุยกับมันมากที่สุด ทุกวันต้องรอแชท หรือสายโทรเข้าของมัน แต่บางที่ก็กลัวตัวเองจะเจ็บไปมากกว่านี้เลือกที่จะอ่านแต่ไม่ตอบบางทีก็ไม่รับสาย ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะยังไงดีถ้าบอกมันไปตรงๆเลยว่าผมรู้สึกยังไง มันจะโอเคมั้ย มันจะรับได้รึเปล่า ความสัมพันธ์ความเป็นเพื่อนของเรามันจะยังคงอยู่มั้ย เพราะผมกลายเป็น "เพื่อนสนิท ที่คิดไม่ซื่อ" กับมันไปแล้ว T T