เรื่องมันเกิดจากกระทู้ที่ผมตั้งใน pt ผมตั้งกระทู้บ่อย ช่วงแรกก็มาบ่นมาระบาย ผมก็เฉยๆ หลังก็เริ่มล้อกันแหย่กัน หลังจากนั้นก็ติดต่อทาง line
มันก็คุยเรื่อยๆนะ ผมไม่รู้หรือคิดไปเอง ผมชอบแต่ผมไม่อยากบอก คือคิดว่าเร็วไป ผมก็คุยไป ผมกลัวเค้าไม่คุย ผมไม่อยากเปิดเผยตัว ผมอยากให้เค้าชอบที่ตัวตนผม แต่เค้าไม่เข้าใจ ผ่านไปสักระยะ เค้าก็มาบอกว่ามีผู้ชายคุยเพิ่ม ผมไม่โอเค แต่ก็คือว่ามันคุยมานานละ ซึ่งเค้าไม่เคยเข้าใจสิ่งที่ผมทำให้เลย ขนาดบอกว่าที่คุยแบบนี้จีบเค้ายังไม่เชื่อ พูดตรงๆนะ คือ กลัวตั้งแต่แรกละว่าเค้าจะไม่เอา ผมเลยไม่อยากรู้จัก แต่พอมันบ่อยขึ้นผมก็เริ่ม รู้สึกดี แต่ขณะผมรู้สึกดี เค้าก็มีอีกคน เค้ารู้ว่าผมชอบเค้า แต่เค้าก็คุยกับอีกคนด้วย ผมรู้ว่าเค้าคุยกัน แต่ผู้ชายคนนั่นไม่รู้ว่าผมก็คุยด้วย ผมบอกเลยผมโครตร้อนมาก ไม่รู้เพราะอะไรผมถึงอยากคุยอีก เพราะมันชินมั้ง ผมไม่เรียกความรู้สึกนี้ว่ารักหรอก ผมไม่กล้าใช้ เค้าบอกว่าเค้าไม่รู้สึกกับใครทั้งสิ้น แต่เค้าก็ไม่กล้าเล่าเรื่องของผม ผมว่าเค้าก็กะเทผมแน่นอน ผมโครตโมโหเลยบอกตรง คือตอนนี้อยากให้เค้าเลิกกับทุกคน ไม่ต้องคุยกับใครเลยดีกว่า เค้ามองว่าทุกคนคือตัวเลือก และเค้าจะเลือกสิ่งที่เค้าคิดว่าดี ผมก็ด่าใส่เป็นชุด เวลาผมดีกับใครผมก็ดี แต่ถ้าผมเจอใครทำให้ผมเสียใจผมก็เลวสุดๆเหมือนกัน
ที่มันเจ็บคือ ตอนเค้าไม่มีใครแล้วเราอยู่ตอนนั้น
แต่วันนี้เค้ามีตัวเลือกเค้าเลือกสิ่งที่เค้าต้องการ
เค้าบอกไม่เคยพิเศษ แต่เวลาคุยกันเค้าชอบแสดงอาการงอน โกรธ หรือ ปฎิกิริยาที่ทำให้ผมเข้าใจผิดว่าเค้ารู้สึกดี ผมว่าผมไม่ได้คิดไปเอง เพราะผมทำอะไรก็มักจะดูจากอีกฝ่ายก่อน ผมเคยแห้วมาแล้ว
ตอนเค้าเหงา เค้าคุยกับเรา แต่พอเค้าอยากได้อนาคต เค้าเลยเลือกผู้ชายเพอร์เฟค
มันก็คุยเรื่อยๆนะ ผมไม่รู้หรือคิดไปเอง ผมชอบแต่ผมไม่อยากบอก คือคิดว่าเร็วไป ผมก็คุยไป ผมกลัวเค้าไม่คุย ผมไม่อยากเปิดเผยตัว ผมอยากให้เค้าชอบที่ตัวตนผม แต่เค้าไม่เข้าใจ ผ่านไปสักระยะ เค้าก็มาบอกว่ามีผู้ชายคุยเพิ่ม ผมไม่โอเค แต่ก็คือว่ามันคุยมานานละ ซึ่งเค้าไม่เคยเข้าใจสิ่งที่ผมทำให้เลย ขนาดบอกว่าที่คุยแบบนี้จีบเค้ายังไม่เชื่อ พูดตรงๆนะ คือ กลัวตั้งแต่แรกละว่าเค้าจะไม่เอา ผมเลยไม่อยากรู้จัก แต่พอมันบ่อยขึ้นผมก็เริ่ม รู้สึกดี แต่ขณะผมรู้สึกดี เค้าก็มีอีกคน เค้ารู้ว่าผมชอบเค้า แต่เค้าก็คุยกับอีกคนด้วย ผมรู้ว่าเค้าคุยกัน แต่ผู้ชายคนนั่นไม่รู้ว่าผมก็คุยด้วย ผมบอกเลยผมโครตร้อนมาก ไม่รู้เพราะอะไรผมถึงอยากคุยอีก เพราะมันชินมั้ง ผมไม่เรียกความรู้สึกนี้ว่ารักหรอก ผมไม่กล้าใช้ เค้าบอกว่าเค้าไม่รู้สึกกับใครทั้งสิ้น แต่เค้าก็ไม่กล้าเล่าเรื่องของผม ผมว่าเค้าก็กะเทผมแน่นอน ผมโครตโมโหเลยบอกตรง คือตอนนี้อยากให้เค้าเลิกกับทุกคน ไม่ต้องคุยกับใครเลยดีกว่า เค้ามองว่าทุกคนคือตัวเลือก และเค้าจะเลือกสิ่งที่เค้าคิดว่าดี ผมก็ด่าใส่เป็นชุด เวลาผมดีกับใครผมก็ดี แต่ถ้าผมเจอใครทำให้ผมเสียใจผมก็เลวสุดๆเหมือนกัน
ที่มันเจ็บคือ ตอนเค้าไม่มีใครแล้วเราอยู่ตอนนั้น
แต่วันนี้เค้ามีตัวเลือกเค้าเลือกสิ่งที่เค้าต้องการ
เค้าบอกไม่เคยพิเศษ แต่เวลาคุยกันเค้าชอบแสดงอาการงอน โกรธ หรือ ปฎิกิริยาที่ทำให้ผมเข้าใจผิดว่าเค้ารู้สึกดี ผมว่าผมไม่ได้คิดไปเอง เพราะผมทำอะไรก็มักจะดูจากอีกฝ่ายก่อน ผมเคยแห้วมาแล้ว