สวัสดีค่ะ เรา M นะคะ เราเป็นทอม แล้วมีแฟนเก่าคนนึง เรียก T นะคะ
เรา 2 คนคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียน ปวช. ค่ะ เราอยู่ด้วยกันตั้งแต่คบกันไม่ถึงเดือน
เราแทบจะไม่เคยแยกจากกันเลยค่ะ เราคบกันมา 6 ปีกว่า
ด้วยความที่เราเป็นคนแพ้ความใกล้ชิด เราเลยต้องเสียคนที่เรารักไป...
T ไม่ค่อยพูดว่ารักเรา เราจะอยู่กันเหมือนเพื่อนซ๊ะมากกว่า
แต่ T จะคอยหนุนหลังเรา ซับพอท เราเวลาที่เราไม่มั่นใจ
เหมือน T มาเติมเต็มในสิ่งที่เราหายไป
เราเป็นโรคขาดความรัก ขาดความอบอุ่น
T เข้าใจว่าเราเป็น เราโหยหาความรักมาตลอด
พ่อแม่เราเลิกกันตั้งแต่เด็กๆ เราเลยไม่ได้ความรักจากใครสักคน
T มาเป็นทั้ง เพื่อน พี่ น้อง พ่อ แม่ แฟน T เข้ามาเป็นทุกอย่างให้เรา
เราไปไหนไปกันเริ่มจาก เราต้องอย้ายไปอยู่พัทยากะพ่อ
T ได้หนีตามเราไปด้วย โดยการออกจาก ที่เรียน ไม่เรียนต่อ
(พ่อแม่ของเราทั้ง 2 คน รับรู้ ค่ะ)
แรกๆ เราไปช่วยพ่อขายของกันค่ะ
สักพักพ่อได้เปิดร้านข้าวเหนียวมะม่วงให้แถวบ้าน
เราไปช่วยกันขายได้ซักพัก M ไปทำงานประจำ
จะมาช่วยขายหลัง 6โมง จ-ส
ส่วนวันอาทิตย์จะช่วยขายทั้งวันค่ะ
ขายได้ซักพัก พ่อได้ให้พี่ชายมาช่วยขาย T เลยไปขายกาแฟ อยู่หน้าเรือนจำ
ขายได้สักแปป เราก็กลับมาอยู่ที่บ้านแม่เขา
อยู่ได้ ประมาณ 1 เดือน ก็ย้ายกลับมาอยู่บ้านแม่เรา
เราย้ายมาอยู่บ้านแม่เรา เราออกไปทำงานข้างนอก
ส่วน T ได้ช่วยแม่เลี้ยงหลาน จำนวน 4 คน
ช่วยแม่เราทำงานบ้านทุกอย่าง
เราทำงานแถวบ้านแม่ได้ประมาณ 4 เดือน
ได้ไปเจอเพื่อนของพี่ชาย เค้าจะออกงานคาราวาน
คนเขาขาดพอดี คื่อ คนโฟน กะ สต๊าฟ ธูฟ เรา 2 คนเลยไปทำ
งานนี้งานสบาย ออกตลาดเป็นรอบๆ แต่ไม่ได้กลับบ้านยาว
เป็นเวลา หลายๆ เดือน เราทำงานโดยล่องไปทุกจังหวัด
ทั้งภาคเหนือตอนล่าง ตอนบน อิสาน ตะวันออก เราไปกันทุกจังหวัด
เราได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ การทำงาน และได้เที่ยวไปในตัว ตามจังหวัดที่เราไป
เรามีความทรงจำกันทุกจังหวัด และ 2 ประเทศ เพื่อนบ้าน
เราทำงานได้ประมาณนึง พ่อเราป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล
T ไม่ลังเล เก็บเสื้อผ้าออกจากงาน มาเฝ้าพ่อเรา ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายของพ่อ
T ทำทุกอย่างในขณะที่เราเป็นลูก ยังไม่เคยทำ
พอพ่อเสีย เราก็กลับมาอยู่บ้านแม่อีก ประมาณ 1 อาทิตย์ เราได้งานใหม่
ออก ตจว. เหมือนเดิม แต่งานนี้เราลงใต้กันแล้ววววววว
เราทัวร์ภาคใต้เกือบทุกจังหวัด เราทำงานนี้ได้ประมาณ 4 เดือน
เราก็กลับมา เปิดร้านขายเสื้อผ้าแฟชั่นผู้หญิง เราขายได้ประมาณ 6 เดือน
เราได้ไปเจอร้านตัดเสื้อเด็ก เราซื้อมาให้หลาน
เลยปิ๊งไอเดีย เกิดเป็นร้านเสื้อเด็กจนถึงทุกวันนี้
ตอนปีปลายปี 2559 ร้านเราเริ่มเงียบ รายรับไม่พอรายจ่าย
T ให้เราไปสมัครงาน เราซึ่งไม่อยากทำงานเลย
อยากขายของ อยากอยู่ใกล้ T แต่เราต้องจำยอมที่จะไปทำ
เพื่อปากท้องเรา และแมว
เราพลาดตอนที่เราไปทำงาน เราไปคุยกะคนอื่น
จน T ทนไม่ได้กะการกะทำของคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานาน
T เลยจากเราไป พร้อมสร้างครอบครัวใหม่ทันที
เราตั้งกระทู้นี้มา เผื่อ T จะมาเห็น
เพราะ T ชอบอ่านพันทิปเหมือนกัน
เราอยากจะขอโทษ T กะสิ่งที่เราทำลงไปนะ
สมควรแล้วที่ T ทิ้ง M ไป
M ไม่สมควรที่จะได้รับความรักจากใครอีก
M ขอโทษ ที่ทำให้ T เสียเวลาเกือบๆ 7 ปี
ถ้าสมมุตว่า M ย้อนกลับไปได้ M จะไม่ทำให้ T ต้องเสียใจเลย
M รัก T มากนะ ที่รัก ของ M
ถ้าโลกมันกลม หรือเค้ามันเลว
กลับมานะ พี่ยังเหมือนเดิม แต่พี่จะทำชีวิตให้ดีกว่าเดิม...
รักน้องเสมอ.......
เก็บไว้เป็นความทรงจำ....
เรา 2 คนคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียน ปวช. ค่ะ เราอยู่ด้วยกันตั้งแต่คบกันไม่ถึงเดือน
เราแทบจะไม่เคยแยกจากกันเลยค่ะ เราคบกันมา 6 ปีกว่า
ด้วยความที่เราเป็นคนแพ้ความใกล้ชิด เราเลยต้องเสียคนที่เรารักไป...
T ไม่ค่อยพูดว่ารักเรา เราจะอยู่กันเหมือนเพื่อนซ๊ะมากกว่า
แต่ T จะคอยหนุนหลังเรา ซับพอท เราเวลาที่เราไม่มั่นใจ
เหมือน T มาเติมเต็มในสิ่งที่เราหายไป
เราเป็นโรคขาดความรัก ขาดความอบอุ่น
T เข้าใจว่าเราเป็น เราโหยหาความรักมาตลอด
พ่อแม่เราเลิกกันตั้งแต่เด็กๆ เราเลยไม่ได้ความรักจากใครสักคน
T มาเป็นทั้ง เพื่อน พี่ น้อง พ่อ แม่ แฟน T เข้ามาเป็นทุกอย่างให้เรา
เราไปไหนไปกันเริ่มจาก เราต้องอย้ายไปอยู่พัทยากะพ่อ
T ได้หนีตามเราไปด้วย โดยการออกจาก ที่เรียน ไม่เรียนต่อ
(พ่อแม่ของเราทั้ง 2 คน รับรู้ ค่ะ)
แรกๆ เราไปช่วยพ่อขายของกันค่ะ
สักพักพ่อได้เปิดร้านข้าวเหนียวมะม่วงให้แถวบ้าน
เราไปช่วยกันขายได้ซักพัก M ไปทำงานประจำ
จะมาช่วยขายหลัง 6โมง จ-ส
ส่วนวันอาทิตย์จะช่วยขายทั้งวันค่ะ
ขายได้ซักพัก พ่อได้ให้พี่ชายมาช่วยขาย T เลยไปขายกาแฟ อยู่หน้าเรือนจำ
ขายได้สักแปป เราก็กลับมาอยู่ที่บ้านแม่เขา
อยู่ได้ ประมาณ 1 เดือน ก็ย้ายกลับมาอยู่บ้านแม่เรา
เราย้ายมาอยู่บ้านแม่เรา เราออกไปทำงานข้างนอก
ส่วน T ได้ช่วยแม่เลี้ยงหลาน จำนวน 4 คน
ช่วยแม่เราทำงานบ้านทุกอย่าง
เราทำงานแถวบ้านแม่ได้ประมาณ 4 เดือน
ได้ไปเจอเพื่อนของพี่ชาย เค้าจะออกงานคาราวาน
คนเขาขาดพอดี คื่อ คนโฟน กะ สต๊าฟ ธูฟ เรา 2 คนเลยไปทำ
งานนี้งานสบาย ออกตลาดเป็นรอบๆ แต่ไม่ได้กลับบ้านยาว
เป็นเวลา หลายๆ เดือน เราทำงานโดยล่องไปทุกจังหวัด
ทั้งภาคเหนือตอนล่าง ตอนบน อิสาน ตะวันออก เราไปกันทุกจังหวัด
เราได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ การทำงาน และได้เที่ยวไปในตัว ตามจังหวัดที่เราไป
เรามีความทรงจำกันทุกจังหวัด และ 2 ประเทศ เพื่อนบ้าน
เราทำงานได้ประมาณนึง พ่อเราป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล
T ไม่ลังเล เก็บเสื้อผ้าออกจากงาน มาเฝ้าพ่อเรา ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายของพ่อ
T ทำทุกอย่างในขณะที่เราเป็นลูก ยังไม่เคยทำ
พอพ่อเสีย เราก็กลับมาอยู่บ้านแม่อีก ประมาณ 1 อาทิตย์ เราได้งานใหม่
ออก ตจว. เหมือนเดิม แต่งานนี้เราลงใต้กันแล้ววววววว
เราทัวร์ภาคใต้เกือบทุกจังหวัด เราทำงานนี้ได้ประมาณ 4 เดือน
เราก็กลับมา เปิดร้านขายเสื้อผ้าแฟชั่นผู้หญิง เราขายได้ประมาณ 6 เดือน
เราได้ไปเจอร้านตัดเสื้อเด็ก เราซื้อมาให้หลาน
เลยปิ๊งไอเดีย เกิดเป็นร้านเสื้อเด็กจนถึงทุกวันนี้
ตอนปีปลายปี 2559 ร้านเราเริ่มเงียบ รายรับไม่พอรายจ่าย
T ให้เราไปสมัครงาน เราซึ่งไม่อยากทำงานเลย
อยากขายของ อยากอยู่ใกล้ T แต่เราต้องจำยอมที่จะไปทำ
เพื่อปากท้องเรา และแมว
เราพลาดตอนที่เราไปทำงาน เราไปคุยกะคนอื่น
จน T ทนไม่ได้กะการกะทำของคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานาน
T เลยจากเราไป พร้อมสร้างครอบครัวใหม่ทันที
เราตั้งกระทู้นี้มา เผื่อ T จะมาเห็น
เพราะ T ชอบอ่านพันทิปเหมือนกัน
เราอยากจะขอโทษ T กะสิ่งที่เราทำลงไปนะ
สมควรแล้วที่ T ทิ้ง M ไป
M ไม่สมควรที่จะได้รับความรักจากใครอีก
M ขอโทษ ที่ทำให้ T เสียเวลาเกือบๆ 7 ปี
ถ้าสมมุตว่า M ย้อนกลับไปได้ M จะไม่ทำให้ T ต้องเสียใจเลย
M รัก T มากนะ ที่รัก ของ M
ถ้าโลกมันกลม หรือเค้ามันเลว
กลับมานะ พี่ยังเหมือนเดิม แต่พี่จะทำชีวิตให้ดีกว่าเดิม...
รักน้องเสมอ.......