ตอนนี้เราอยู่มหาลัยค่ะ เราต้องบอกก่อนว่าเรา ไม่เคยมีแฟนเลย
เรารู้จักคนๆนึง ในฐานะพี่น้องมานาน(เราโตกว่า) แต่พึ่งมาได้มีโอกาสคุยกันจริงจังเมื่อประมาณปีที่เเล้ว ช่วงที่คุยกันเรารู้กันอยู่แค่ 2 คน เพื่อนเรา เพื่อนเขาไม่มีใครรู้เลย พอคุยกันได้สักพัก เขาก็อยากให้เราชัดเจน เพื่อนเขาทุกคนรู้ว่าเขาคุยกับเรา เขาก็อยากให้เราเปิดเผยกับคนอื่นๆด้วย แต่เราเองเป็นฝ่ายที่ไม่ชัดเจนแม้แต่เพื่อนสนิทเราก็ไม่มีใครรู้ เพราะเราซีเรียสเรื่องการวางตัวมากๆ คนรอบตัวเรา มีให้เห็นอยู่มาก เราฝังใจจากหลายๆเรื่อง คนอื่นอาจจะมองว่าเเค่เดินด้วยกัน จับมือกัน กอดกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน เป็นเรื่องธรรมดา แต่กับที่บ้านเรามันไม่ใช่เพราะงั้นเราเลยไม่อยากเปิดเผย พ่อแม่เราไม่เคยห้ามเรามีแฟน เพราะด้วยเราไม่เคยมีเรื่องพวกนี้ให้พ่อเเม่ต้องมาหนักใจเลย แต่เราก็รุ้ว่าถ้าเลือกได้เขาก็ไม่อยากให้มี เพราะอยากให้โฟกัสที่เรื่องเรียน
ตอนช่วงที่คุยกันเขาก็มารอส่งเรา และก็ไหว้ พ่อกับเเม่เราเวลาพ่อแม่มารับเราที่ ม.
แล้วเราก็คบกัน หลังจากที่เขาพยายามขอเราคบมาหลายครั้ง เขาดีมาก เขาชัดเจนเสมอต้นเสมอปลาย เพื่อนเราทุกคนก็เอ็นดูเขา เราเป็นคนที่ไม่หวานเลย เราไม่เคยไปเที่ยวด้วยกัน อย่างมากก็แค่เดินในม. รอรับเวลาเรียน หาของกินเเถว ม. ถ้าไม่สนิทจริงๆก็ไม่มีใครรู้เลยว่าเรามีแฟน ทุกอย่างเหมือนจะดี จนวันนึงน้องสาวเรามีปัญหากับที่บ้านเราเรื่องเเฟน มันเป็นเรื่องใหญ่มาก และเราก็รู้ว่าพ่อกับแม่เราเครียดมากๆ เเละเสียใจมากๆ เราก็เลยคิดแบบคนโง่ ว่าเราจะไม่ให้เกิดเรื่องเเบบนั้น โดยการที่เรา จะตัดขาดกับเเฟน เพราะไม่อยากให้พ่อแม่ต้องมาหนักใจ แต่มีคนๆนึงบอกว่าเราเห็นแก่ตัว เพราะแฟนเราเขาไม่ได้ผิดอะไรด้วยเลย เขาดูแลเอาใจใส่ ไม่เคยทำให้เราเสียใจเลย มีแต่เราเองที่เป็นฝ่ายคอยทำร้ายเขา ทำเขาเสียใจ แต่ครั้งนี้ก็คงจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะต้องมาเสียใจเพราะเรา เรามีแค่ 2 ทาง
ทางแรกคบกันต่อไปโดยที่รู้แน่ๆว่าอนาคตต้องมีปัญหา
ทางที่2 คือตัดตั้งแต่ตอนนี้ เพื่อให้ที่บ้านสบายใจ
ตอนนี้เรากำลังสับสน และไม่รู้จะบอกเหตุผลกับเขายังไง ไม่กล้าคุยกับใคร ไม่กล้าปรึกษากับใคร
ถ้าต้องรัก แต่ต้องมีปัญหากับทางบ้าน? อยู่คนเดียวก็คงจะดีกว่า
เรารู้จักคนๆนึง ในฐานะพี่น้องมานาน(เราโตกว่า) แต่พึ่งมาได้มีโอกาสคุยกันจริงจังเมื่อประมาณปีที่เเล้ว ช่วงที่คุยกันเรารู้กันอยู่แค่ 2 คน เพื่อนเรา เพื่อนเขาไม่มีใครรู้เลย พอคุยกันได้สักพัก เขาก็อยากให้เราชัดเจน เพื่อนเขาทุกคนรู้ว่าเขาคุยกับเรา เขาก็อยากให้เราเปิดเผยกับคนอื่นๆด้วย แต่เราเองเป็นฝ่ายที่ไม่ชัดเจนแม้แต่เพื่อนสนิทเราก็ไม่มีใครรู้ เพราะเราซีเรียสเรื่องการวางตัวมากๆ คนรอบตัวเรา มีให้เห็นอยู่มาก เราฝังใจจากหลายๆเรื่อง คนอื่นอาจจะมองว่าเเค่เดินด้วยกัน จับมือกัน กอดกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน เป็นเรื่องธรรมดา แต่กับที่บ้านเรามันไม่ใช่เพราะงั้นเราเลยไม่อยากเปิดเผย พ่อแม่เราไม่เคยห้ามเรามีแฟน เพราะด้วยเราไม่เคยมีเรื่องพวกนี้ให้พ่อเเม่ต้องมาหนักใจเลย แต่เราก็รุ้ว่าถ้าเลือกได้เขาก็ไม่อยากให้มี เพราะอยากให้โฟกัสที่เรื่องเรียน
ตอนช่วงที่คุยกันเขาก็มารอส่งเรา และก็ไหว้ พ่อกับเเม่เราเวลาพ่อแม่มารับเราที่ ม.
แล้วเราก็คบกัน หลังจากที่เขาพยายามขอเราคบมาหลายครั้ง เขาดีมาก เขาชัดเจนเสมอต้นเสมอปลาย เพื่อนเราทุกคนก็เอ็นดูเขา เราเป็นคนที่ไม่หวานเลย เราไม่เคยไปเที่ยวด้วยกัน อย่างมากก็แค่เดินในม. รอรับเวลาเรียน หาของกินเเถว ม. ถ้าไม่สนิทจริงๆก็ไม่มีใครรู้เลยว่าเรามีแฟน ทุกอย่างเหมือนจะดี จนวันนึงน้องสาวเรามีปัญหากับที่บ้านเราเรื่องเเฟน มันเป็นเรื่องใหญ่มาก และเราก็รู้ว่าพ่อกับแม่เราเครียดมากๆ เเละเสียใจมากๆ เราก็เลยคิดแบบคนโง่ ว่าเราจะไม่ให้เกิดเรื่องเเบบนั้น โดยการที่เรา จะตัดขาดกับเเฟน เพราะไม่อยากให้พ่อแม่ต้องมาหนักใจ แต่มีคนๆนึงบอกว่าเราเห็นแก่ตัว เพราะแฟนเราเขาไม่ได้ผิดอะไรด้วยเลย เขาดูแลเอาใจใส่ ไม่เคยทำให้เราเสียใจเลย มีแต่เราเองที่เป็นฝ่ายคอยทำร้ายเขา ทำเขาเสียใจ แต่ครั้งนี้ก็คงจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะต้องมาเสียใจเพราะเรา เรามีแค่ 2 ทาง
ทางแรกคบกันต่อไปโดยที่รู้แน่ๆว่าอนาคตต้องมีปัญหา
ทางที่2 คือตัดตั้งแต่ตอนนี้ เพื่อให้ที่บ้านสบายใจ
ตอนนี้เรากำลังสับสน และไม่รู้จะบอกเหตุผลกับเขายังไง ไม่กล้าคุยกับใคร ไม่กล้าปรึกษากับใคร