ปัญหาเรื่องแฟนเป็นคนไม่ใส่ใจ ชอบใช้คำพูดแบบหงุดหงิดใส่ และไม่ค่อยมีเวลาให้ควรทำยังไงดีคะ?

เราควรจะทำยังไงดีคะ อยากรู้ในมุมของผู้ชาย และผู้หญิง ถ้าเจอเหตุการณ์ ร่ายยาวเป็นซีรี่ย์ แบบนี้ T^T

เรากับแฟนคบกันมาได้ 1 ปี กว่าๆคะ เขาเป็นผู้ชายที่ดีมากคนนึง ( แค่ช่วงแรกๆ )
หลังจากผ่านมาหลายเดือน เขาเปลี่ยนไปมาก ทำให้เรามีความรู้สึกว่าเขารักเราน้อยลงรึเปล่า?
เราทะเลาะกันบ่อย มีปัญหาที่เราเคยขอคุย มันก็จบแบบไม่เคลียร์ ไม่ชัดเจนสักที มันเหมือนปัญหามันสะสมมาตลอดคะ
พอผ่านมาเกือบ 7 เดือน ช่วงหลังวันเกิดเรา เราสอบติดแล้วต้องย้ายเข้ามาทำงานใน กทม แบบไม่ตั้งตัว
อีกไม่กี่วันพอสอบติด สัมภาษณ์ผ่าน ไม่ถึงอาทิตย์ เรียกเราเข้าทำงาน ตอนนั้นเราดีใจมากแบบไม่ได้คิดว่าจะอยู่ห่างแฟนรึอะไร
คนที่ทำงานเก่าทุกคนบอกแสดงความยินดี พร้อมถามกันว่าอยู่ไกลแฟน มันจะดีจริงหรอ ไม่เหงาหรออยู่ได้ไหม บลาๆ 108 คำถาม
เราตอบแค่ว่า เราอยู่ได้คะ เพราะมันคืออนาคตเรา เราต้องสร้างขีวิต เพราะเราอายุใกล้ เลข 3 เข้าไปทุกที เราเลยตั้งใจมากกับการได้งานนี้
เราจึงตัดสินใจว่าเราต้องเลือกอนาคต และความมั่นคง เราจึงกลับไปคุยกับแฟน เราบอกเขาว่าคุณเข้าใจเราใช่ไหมว่าต้องไป
เขาบอกกับเราว่า โอเค ไปเถอะทำให้เต็มที่ แล้วเขาบอกว่า เขาไม่รู้ว่าจะดีใจรึเสียใจดี ที่เราสอบได้ ได้งานที่มั่นคงกว่าที่ทำงานเดิม
ดีใจและยินดีกับอนาคตเรา แต่เสียใจที่ไม่ได้อยู่ใกล้กัน อยู่ด้วยกันทุกวัน เหมือนเดิม
เราก็บอกว่าไม่ว่าจะไกลเราก็สัญญาว่าจะกบับมาหาเขาบ่อยๆ

(ออกทะเลเยอะมากขอโทษผู้อ่านแปปป)

เข้าเรื่องเลยละกันนนน!!

ช่วง 1-3 เดือนแรก เรากับเขาติดต่อกันทุกวัน หลังจากที่เคยทะเลาะกันบ่อย แทบจะมีเวลาให้กันมากขึ้น
มีทะเลาะกันบ้างแต่ก็ไม่ได้บ่อยเหมือนแต่ก่อน  เวลาเขาหายไป ไปเที่ยวกับเพื่อน กินดิ่ม กลางคืน บางทีเรายอมรับว่าเรางี่เง่าเอง
ไม่เข้าใจเขา แต่บางครั้งเราก็ให้ไปเพราะเข้าใจว่าแฟนเหงา ต้องการเพื่อน ต้องเข้าสังคมบ้าง สังสรรค์บ้าง
เพราะเขาต้องปรับตัวกะทันหันในการที่ไม่มีเราอยู่กับเขาเหมือนที่ผ่านมา
เรากลับไปหาเขาที่ ตจว. เกือบทุกอาทิตย์ ไปกลับ ตจว.-กทม.   อย่างกับระยะทางอยู่ใกล้หน้าปากซอย =_=“

นานๆเข้า เวลาผ่านมา 6 เดือน กับอีกไม่กี่วันที่เรากำลังจะผ่านทดลองงาน ด้วยงานที่หนักขึ้น ความรับผิดชอบก็มากขึ้น
เวลาที่น้อยในการทำงานกับจำนวนงานที่เยอะขึ้น ทำให้เราเครียดมากขึ้น แต่เราก็พยายามไม่เครียดงาน
ทุกๆวันหลังเลิกงาน เรากลับมาคุยกับแฟน เขาจะชอบถามเรา เรื่องงาน แล้วชอบถามด้วยประโยค ที่ว่า
ทำงานถึงไหนแล้ว? แล้วงานจะทันไหม? มัวแต่ทำอย่างนั้น อย่างนี้เมื่อไหร่งานจะเสร็จสักชิ้น บริหารงาน บริหารเวลาเป็นมั่งไหม?
ฟังดูอาจจะไม่มีอะไรคะ แต่ถ้าได้ยินจากน้ำเสียงคือ (ลองนึกตามที่เราอธิบายดูคะ)

แฟนเราเป็นคนชอบพูดน้ำเสียงแบบ ห้วนๆ เขาเป็นคนไม่ค่อยหวาน โรแมนติก เป็นคนที่ใช้คำพูด เรียบๆ นิ่งๆ ดูเฉยชาเวลาคุยกับเรา
เวลาถามมันเลยทำให้เรารู้สึกว่า เขาชอบกดดันเรา มันเลยทำให้เราเครียด (เราไม่รู้ว่าเราคิดไปเองไหม) แต่เขาขอบถามคำถามแบบนี้
ทั้งที่เขารู้ว่าเรา ทำงานหนัก ไม่ค่อยพัก และบ้างาน ทำงานเวลานานๆได้ เขาก็ไม่น่ามาถามเราแบบนี้
เราก็เลยเกิดอาการน้อยใจคะ  ว่าแบบ ทำไมเขาไม่เคยให้กำลังใจเราเลย แค่คำถามดีๆ เขาไม่เคยถาม เวลาพูด ใช้คำพูดที่คนฟังแล้วรู้สึกว่า
มันดูซอฟๆ กับคนที่ได้ยินก็ได้นะ เราก็เคยเคลียร์กับเขาคะ เรื่องคำพูด เขาคุยกับคนอื่นๆสุภาพ ดูเป็นผู้ชายที่อ่อนโยน
แต่กับเราต่างกันสิ้นเชิง ราวฟ้ากับเหวคะ =_=“ บางทีใครมาได้ยินก็ถามเราว่า แฟนพูดกับเราแบบนี้ก็ได้หรอ ??

แฟนเราเป็นคนที่ไม่ค่อยมีเวลาให้คะ ในแต่ละวัน เขาจะโทรมาช่วงเขาและเรา เลิกงาน กับอีกทีตอนกลางคืน
แต่พอนานๆเข้าเขาจะโทรมาแค่ สายเดียว คือข่วงประมาณ 4-5 ทุ่ม บางวันจะโทรทิ้งไว้ทั้งคืน วางสายตอนเช้าทีเดียว
ถ้าวันไหนเขาไปดื่มกับเพื่อน เขาก็จะโทรมาบอกเวลาที่เขาอยากบอก แล้วแต่อารมณ์ บางทีเราต้องโทรไปถึงจะบอก แล้วโทรมาอีกทีตอน ตี 3
ล่าสุด เขาก็แทบไม่โทรมา ไม่ได้รับข้อความทั้ง ไลน์ และ การโทรเข้าไม่มีเลย ถ้าไม่มีธุระ รึปัญหาที่จะให้ช่วยจริงๆ
พอเราถามว่าทำไมเงียบเลยก็จะบอก ติดงาน ติดประขุม ไม่ว่าง ยุ่งอยู่ตลอด เราเลยเริ่มไม่อยากจะโทรไป รอว่างแล้วโทรมา

แฟนเราเป็นผู้ชายที่ มีความเฉยชากับทุกสิ่งคะ =_=“ จากที่เราบ่นมาเยอะแล้วนั้น เขาทั้งไม่ใส่ใจเรา ไม่เคยพูดว่าเป็นห่วง ไม่เคยบอกรัก
เราเดินทางไปกลับ หาเขา ตจว.-กทม. แทบทุกอาทิตย์ ตั้งแต่เราได้งาน กทม. เราเดินทางบ่อยมาก วันศุกร์ เลิกงานเราจะเดินทางไป ตจว.
และกลับช่วง 5 ทุ่ม- เที่ยงคืนเพื่อให้ถึง กทม. เช้าวันจันทร์ และทำงานต่อ เราทำแบบนี้วนไปคะ หลายสัปดาห์ เราไปหาเขาตอนอยู่ใกล้กัน
เรากับเขาก็ปกติ เขามีเวลาให้ เขาโอเค แต่พอไกลกัน เขาก็ทำเหมือนเฉยชา เช่นเคย ตอนเราเดินทาง เขาไม่ถาม ไม่ได้มีความห่วงใยเรา

วันนี้เราพึ่งเกิดเรื่อง เราก็อึดอัดมาก เลยหาพื้นที่ระบาย อยากรู้ว่าเพื่อนๆ จะแนะนำอะไรดีๆให้ เพราะเราพึ่งเจอมาล่าสุดคือ
โทรไปบอกไม่ว่าง เราโทรไปอีกตัดสาย และไม่รับอีก ไม่กี่วันเราขอเขาเลิก เขาบอกเราว่า เขาดีที่สุดแล้ว เราเลยบอกไปว่าแล้วทำไม
เราร้องไห้ทุกวัน ทะเลาะกันทุกวัน แล้วทำไมมันไม่เคยดีขึ้น ทั้งที่เราบอกเหตุผลกับเขาไป เขาบอกแค่ว่า เราคิดไปเอง คิดมากเอง
บอกเราว่าทำไมต้องบ่นอะไรเยอะแยะ ไม่อยากฟัง อย่ามาพูดอะไรเยอะ ขี้เกียจฟัง เขาก็พูดกับเราแบบนี้ตลอด
เขาบอกเราว่าอย่าเอาแต่ใจ อย่าทำตัวแบบเด็กๆ มันไร้สาระ เวลาเขาพูดอะไรก็ฟังบ้าง

ในทางกลับกัน แฟนเราเป็นคนที่ไม่ค่อยฟังใคร ฟังแต่ตัวเอง เวลาใครพูดเขาจะไม่รับฟังคะ เขาเขื่อมั่นใจตัวเอง
สิ่งที่เขาว่าเรา เขาทำเองหมด เราบอกเขาตลอดว่า เราไม่ได้ซีเรียสนะเรื่องการงาน การเงินเขา
ขอแค่เขาดูแล ใส่ใจ มีเวลาให้เราบ้าง ไม่ใช่หายไปเลยทั้งวัน โทรมาแค่ ตอนดึกๆ ไม่เคยถามอะไรดีๆกับเราเลย
ไม่ทำให้เรารู้สึกว่ามีเขาเป็นแฟน เหมือนเดิม ตลอด 6 เดือน มันเหมือนไม่มีเขาอยู่กับเรา เหมือนเราอยู่คนเดียว
เราไปทำงาน เครียด ก็ปรึกษาเขาไม่ได้ ไปกินข้าว ดูหนัง ทำทุกอย่างคนเดียว เขาไม่ได้สนใจอะไรมากมาย
แต่เขากลับบอกว่า นี่ไงสิ่งที่คนรักกัน คือ การให้อิสระกัน มันใช่อยู่คะ เราเข้าใจ เรารู้ว่าทุกคนต้องการอิสระ
แต่เขาคิดแค่ว่าการมีอิสระ โดยที่ไม่ต้องมีเราอยู่ในขีวิตเขาเลยงั้นหรอ อิสระ จนไม่ใส่ใจแฟนเลยใช่ไหม
เราเลยคิดว่า งั้นคุณกับฉัน เราจะเป็นแฟนกันทำไม เราเลิกกันดีกว่า.  เราบอกเลิก เราลบเฟส แต่เขาไม่เลิก
สุดท้ายไม่เลิก และไม่สนใจ ไม่ใส่ใจเหมือนเดิมที่เขาเคยทำ มันเลยทำให้เรารู้สึกว่าคุณแทบไม่ได้ทำตัวเหมือนว่าเราเป้นแฟนคุณเลย
เราร้องไห้ เขาไม่เคยสนใจด้วยซ้ำ พอเราหายไปก็ว่าเรานอกใจ พอบอกเลิกก็บอกเรามีคนอื่นใช่ไหม
ทั้งที่เราไม่เคยสนใจใครเลย แล้วพอเราอยากหายบ้าง ไม่อยากคุยกับเขาเพราะคุยไปไม่เคยรู้เรื่องกัน เราเลยอยากหายๆไปไม่คุยยังดีกว่า

ผ่านมาหลายชั่วโมง ตอนนี้โทรศัพท์เราก็ยังคงเงียบ เราก็ทำใจแล้วคะว่าเราคงไปไม่รอดแน่ พอเคลียร์ก็มีแต่เขาที่หนีปัญหา
และใช้เหตุผลของตัวเองคิดว่า ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดมาตลอด แค่คิดว่าเราต้องการเอาชนะ แต่ไม่เลย เราแค่ต้องการเข้าใจเขามากขึ้น

แต่สุดท้ายกลับไม่มีอะไรที่ดีขึ้นกับเราทั้งคู่เลยคะ มีแค่น้ำตาที่อยู่เป็นเพื่อนเราทุกวัน

เพื่อนๆที่เข้ามาอ่านก็ขอบคุณมากๆคะ ที่เสียเวลาอ่านสิ่งที่เราระบายจริงๆมันมีหลายเรื่องที่ละเอียดอ่อนอีกเยอะ แต่เราคงต้องพิมพ์อีกยาวแน่ๆ กลัวจะเสียเวลามากกว่านี้ แต่ก็ขอขอบคุณล่วงหน้า สำหรับใครที่เข้ามาอ่าน และให้คำแนะนำกับเรา

ขอบคุณมากคะ