เรื่องมีอยู่ว่า (บี) คือแฟนเก่าแฟนซี ส่วน (เอ) คือแฟนเรา (ซี) คือเรา คือเอกับบีเนี่ย เลิกกัน แต่ความสัมพันธิ์ ก็ยังคงไม่ชัดเจนเท่าไหร่เพราะยังติดต่อ แต่บีเองก่อนจากไปเนี่ยก็ได้คุยทางผู้ใหญ่แล้วว่าต้องการเลิกพร้อมจะเดินหน้าทางใครทางมัน แล้วเค้าก็เลือกเดินไปจริงๆ ซึ่งตอนนั้นเอ เจ็บปวดมาก ไม่ค่อยจะเป็นผู้เป็นคน เค้าไม่ยินดีกับการจากกันเท่าไหร่ ซึ่งซีคือคนที่เข้ามาในตอนนั้นซึ่งก็ไม่ได้รู้อะไรมากมายรู้แค่ว่าเอ่อเค้าเลิกกันแล้ว ซึ่งมีผู้ใหญ่ เป็นคนติดต่อให้เราสองคนจึงมีโอกาสได้คุยกัน แต่เราก็ไม่รู้หรอกว่าความสัมพันธิ์ของเค้ากับคนเก่าเป็นยังไงและเราก็ไม่ได้ใส่ใจหรือเอะใจอะไร เรารู้แค่ว่าเขาเลิกกันแล้วและมีลูกติดด้วยกันลูกอยู่กับฝั่งชาย พอได้คุยกันในแค่เวลาระยะสั้นๆ เรา2คนตัดสินใจคบกันเอ พาซีไปเที่ยว โน่น นี่ ซื้อ นั่น นี่ มาให้ตลอด ทั้งที่ซีก็พยายามปฏิเสษ เงินเค้าตลอด เพราะสงสารที่เค้ามีลูกที่ต้องดูแล และสุดท้ายไม่นานเอกับซีหมั้นหมายมาอยู่บ้านพ่อแม่แฟนด้วยกันทันที หลังจากคบกันแล้ว เรารู้สึกมีเวลาที่เขาใส่ใจเราจริงๆแค่2อาทิตย์หลังหมั้น เค้าก็เปลี่ยนไป ไม่ใส่ (อะไรเลย) เที่ยวดึก ดื่ม เสพ แทบจะไม่มีคำพูดต่อกันในแต่ละวัน เวลาได้อยู่ใกล้กันก็เหมือนห่างกัน จที่สุดมเราตั้งท้องขึ้น เค้าบอกไม่มั่นใจว่าใช่ลูกของเค้า พาเราไปตรวจเราก็ไป ให้ทำไรเพื่อพิสูจเราทำให้หมด แต่เค้าก็ยังไม่มันใจ และมันจะมีบุคคลมือที่3ที่4ที่5... เข้ามาเป่าหูเค้าเยอะมากกก แล้วเค้าก็จะมาลงที่ซีตลอด เวลานั้นคือซีจิตตกมาก เครียดมากและทั้งที่เครียดอยู่แล้วก็มีเรื่องแฟนเก่าเอเข้ามาอีกทีนี้ ซี คือดาวห์มาก กินไม่ได้ นอนไม่หลับ น้ำหนักก็ลด ตั้งท้องอีก คือร้องไห้จนเพลียหลับไปพอตื่นมาก็ร้องไห้อีก ร่างกาย จิตใจ แตกสลาย คือเรื่องมีอยู่ว่า หลังบีจากไปแล้ว3เดือนหลังจากนั้นเค้ากลับมา แล้วความสัมพันธิ์ของเอกับบีก็เริ่มเหมือนกับว่าอยากสานต่อแต่มีซีคั่นกลางอยู่เลยทำให้เค้า2คนสานสัมพันธิ์ต่อไม่ได้ ทำได้แค่สานสัมพันธิ์แบบลับๆล่อๆ ต่างคนต่างยังมีใจ อยากมีโอกาส แต่อีกใจของเขา2คนก็รู้ดีว่ามากกว่าเพื่อนไม่ได้ แต่คำว่าเพื่อนมันก็มากกว่าเพื่อนอยู่ดีกับสิ่งที่2คนประทำ โดยเอาลูกมาเป็นตัวอ้าง ตลอด บีมีปัญหาอะไรก็ชอบเรียกใช้เอตลอด แบบไม่คิดเลยว่าจะต้องเกรงใจซี ทั้งสองอยากทำไรทำ แค่ทำตามใจเรียกร้องแค่แสดงความรู้สึกหวังดีต่อกันและกันได้รับรู้ว่าเออชั้นยังรักเธออยู่นะยังรอคอยและขอโอกาส แต่ก็ยังต้องปิดกั้นความรู้สึกกันเพราะเป็นมากกว่านี้ไม่ได้แสดงมากกว่านี้ไม่ได้ เพราะต่างฝ่ายก็ต่างมีคนใหม่เข้ามาแล้วทั้งคู่ ทีนี้มาพูดถึงความรู้สึกซีกันดีกว่า! ซึ่งซีเป็นเหมือนส่วนเกินมากอ่ะ เกิดคำถามมากมายในหัวซี
#เอไม่ได้รักซี แล้วทำไมถึงเลือกซีแต่แรกทั้งที่ยังลืมบีไม่ได้ แค่ตัวสำรองคั่นเวลาหรือ?
#เอทำกับซีขนาดนี้ทำไมซีถึงเดินออกมาไม่ได้ทนเจ็บอยู่ทำไม ซึ่งไม่รู้ตัวเองเลยกับความรู้สึกในตอนนั้น?
#ในเมื่อเอกับบีรักกันทำไมซีไม่เป็นคนถอยออกมาล่ะ? แต่เอกับซีก็มีลูกด้วยกันละนะ? แล้วทำไมซีต้องเป็นคนถอยล่ะในเมื่อซีไม่ได้ผิดอะไรไม่ได้เป็นคนทำให้เขาสองคนตัดสินใจแยกกันแต่แรกนี่ พอเลิกกันไม่ขาดก็ดึงเรามาเจ็บด้วย?
ที่ซีอยากถามอยากรู้คำต บจากคนในพันธิพคือซีควรทำยังไง ควรเดินหน้าสู้ต่อเพื่อลูกครอบครัวหรือยอมถอยให้ครอบครัวเขากลับมาอยู่ด้วยกันต่อเหมือนเดิมดี
ให้ไปก็ไปไม่ได้ ทำใจไม่ได้ ฝืนอยู่ต่อก็เจ็บแต่ก็เพื่ออนาคตลูก แตืจะฝืนได้นานแค่ไหน ในเมื่อบียังวนเวียนกวนประสาทอยู่แบบนี้ไม่ไปไหน
##เรามาพูดถึงวรีกรรมของเอกับบีคร่าวๆย่อๆละกันว่าทำอะไรทำไมซีถึงต้องคิดมาก##
**เนื่องจากซีบ้านไม่มีรถยนต์ จึงต้องคอยมาไหว้วานเอตลอดเวลา หมู่บ้านเอกับบีซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันนัก ทุกครั้งที่กลับมาจะให้เอไปรับสนามบินตลอด ทั้งที่ครั้งแรกก็รู้ว่าเอกับซีทะเลาะกันบ้านแตกเพราะเค้าจะให้ไปรับ แต่เค้าก็ยังไม่สนใจ จะกลับบ้านอีกรอบก็ยังจะให้เอไปรับอีก เอก็เต็มใจที่จะไปรับโดยไม่ฟังความรู้สึกซี ซีจำเป็นต้องทำใจยอมรับ
*ช่วงที่บีกลับมาอยู่บ้าน ชอบโทรมาให้เอพาไปตลาดโดยจะอ้างลูกอ้างแม่อยากไปตลอด โทรมาชวนไปทานข้าวบ้านบ้าง ดื่มเหล้าบ้าง
*บีเนื่องจากสนิทกับพี่สาวเอ เลยคอยเทียวไปเทียวมาบ้านเอตลอด บ้างก็มานอนค้าง มาทานข้าว มาเที่ยว อยู่ตลอด
*เอชอบไปหาบีตลอดนั่งเฝ้าเค้าทั้งวันทั้งคืนบ้างก็พากันไปทานข้าว แอบนัดกันไปเที่ยวคาราโอเกะหลายรอบมากกกแต่ซีจับไม่ได้มาจับได้ก็หลังจากนั้นนานมาแล้ว พอสอบถามทั้ง2ก็
ว่าบังเอิญเจอ
*ชอบไปดื่มบ้านบีจนดึกดื่นเที่ยงคืนตี1กลับแทบทุกคืนพอซีว่าสอบถาม ก็เงียบทำอารมเสียหาเรื่องว่าซีด่าว่าซี เสียๆหายๆ หยาบคาย กลายเป็นว่าซีผิดซะเอง
***เอาล่ะแค่นี้น่าจะพอความจริงวีรกรรมเยอะว่านี้แต่ขอแค่คร่าวๆท่าเล่าหมดคงจะยาว***
อาจผิดพลาดบ้าง เรียบเรียงได้ไม่ดี หรือ วกวนไปมา ก็ขออภัย ด้วยนะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจ ทุกคำปรึกษา ขอบคุณคืะ
ทำยังไงเมื่อแฟนเก่าของแฟนเรากับแฟนเราเค้ายังตัดกันไม่ขาด เขา2คนมีลูกที่ต้องรับผิดชอบร่วมกันอยู่ เราเองก็มีลูกเหมือนกัน
#เอไม่ได้รักซี แล้วทำไมถึงเลือกซีแต่แรกทั้งที่ยังลืมบีไม่ได้ แค่ตัวสำรองคั่นเวลาหรือ?
#เอทำกับซีขนาดนี้ทำไมซีถึงเดินออกมาไม่ได้ทนเจ็บอยู่ทำไม ซึ่งไม่รู้ตัวเองเลยกับความรู้สึกในตอนนั้น?
#ในเมื่อเอกับบีรักกันทำไมซีไม่เป็นคนถอยออกมาล่ะ? แต่เอกับซีก็มีลูกด้วยกันละนะ? แล้วทำไมซีต้องเป็นคนถอยล่ะในเมื่อซีไม่ได้ผิดอะไรไม่ได้เป็นคนทำให้เขาสองคนตัดสินใจแยกกันแต่แรกนี่ พอเลิกกันไม่ขาดก็ดึงเรามาเจ็บด้วย?
ที่ซีอยากถามอยากรู้คำต บจากคนในพันธิพคือซีควรทำยังไง ควรเดินหน้าสู้ต่อเพื่อลูกครอบครัวหรือยอมถอยให้ครอบครัวเขากลับมาอยู่ด้วยกันต่อเหมือนเดิมดี
ให้ไปก็ไปไม่ได้ ทำใจไม่ได้ ฝืนอยู่ต่อก็เจ็บแต่ก็เพื่ออนาคตลูก แตืจะฝืนได้นานแค่ไหน ในเมื่อบียังวนเวียนกวนประสาทอยู่แบบนี้ไม่ไปไหน
##เรามาพูดถึงวรีกรรมของเอกับบีคร่าวๆย่อๆละกันว่าทำอะไรทำไมซีถึงต้องคิดมาก##
**เนื่องจากซีบ้านไม่มีรถยนต์ จึงต้องคอยมาไหว้วานเอตลอดเวลา หมู่บ้านเอกับบีซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันนัก ทุกครั้งที่กลับมาจะให้เอไปรับสนามบินตลอด ทั้งที่ครั้งแรกก็รู้ว่าเอกับซีทะเลาะกันบ้านแตกเพราะเค้าจะให้ไปรับ แต่เค้าก็ยังไม่สนใจ จะกลับบ้านอีกรอบก็ยังจะให้เอไปรับอีก เอก็เต็มใจที่จะไปรับโดยไม่ฟังความรู้สึกซี ซีจำเป็นต้องทำใจยอมรับ
*ช่วงที่บีกลับมาอยู่บ้าน ชอบโทรมาให้เอพาไปตลาดโดยจะอ้างลูกอ้างแม่อยากไปตลอด โทรมาชวนไปทานข้าวบ้านบ้าง ดื่มเหล้าบ้าง
*บีเนื่องจากสนิทกับพี่สาวเอ เลยคอยเทียวไปเทียวมาบ้านเอตลอด บ้างก็มานอนค้าง มาทานข้าว มาเที่ยว อยู่ตลอด
*เอชอบไปหาบีตลอดนั่งเฝ้าเค้าทั้งวันทั้งคืนบ้างก็พากันไปทานข้าว แอบนัดกันไปเที่ยวคาราโอเกะหลายรอบมากกกแต่ซีจับไม่ได้มาจับได้ก็หลังจากนั้นนานมาแล้ว พอสอบถามทั้ง2ก็
*ชอบไปดื่มบ้านบีจนดึกดื่นเที่ยงคืนตี1กลับแทบทุกคืนพอซีว่าสอบถาม ก็เงียบทำอารมเสียหาเรื่องว่าซีด่าว่าซี เสียๆหายๆ หยาบคาย กลายเป็นว่าซีผิดซะเอง
***เอาล่ะแค่นี้น่าจะพอความจริงวีรกรรมเยอะว่านี้แต่ขอแค่คร่าวๆท่าเล่าหมดคงจะยาว***
อาจผิดพลาดบ้าง เรียบเรียงได้ไม่ดี หรือ วกวนไปมา ก็ขออภัย ด้วยนะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจ ทุกคำปรึกษา ขอบคุณคืะ