สวัสดีคับ ก่อนอื่นเลยผมต้องขอเล่าตั้งแต่แรกนะครับ
ผมกับแฟนผมรู้จักกันโดยการซื้อยาลดน้ำหนัก และวันนั้นผมได้ติดต่อไปซื้อและผมได้ขอเฟสบุคจริงของแม่ค้า โดยเราก็คุยกันเล่นๆ จนกระทั้งคุยแค่ 5 -6 ชั่วโมงเราก็คบกัน(มันไวมากใช่ไหมละ)
ด้วยการที่ตัวผมตอนนั้นอยู่มหาลัยแห่งนึงในอุบล ผมเรียนอยู่ปี 3 (ขึ้นปี3ใหม่ๆ)และตัวผมนั้นเองมีนิสัยที่ไม่เคยแคร์ ไม่เคยสนใจเรื่องความรัก เพราะไม่เคยคิดว่ามันมีอยู่จริง เราตกลงคบกันในวันนั้นโดยที่ไม่ศึกษากันมาก่อนเลยระหว่างคบนั้น ผมทั้งเที่ยว ดื่ม ไม่แคร์เลยเพราะผมคิดว่าผู้หญิงคนนี้ก็คงจะเป็นแบบที่ผมเจอมาตลอดนั้นคือแค่สนุก และผมมีหมาโกเด้อยู่ 1 ตัวเพราะเลี้ยงไว้แก้เหงา เรา 2 คนคบกันไปเรื่อยๆ ใครจะไปรู้ละว่า ผญคนนี้สามารถเลี้ยงหมาเราได้แบบที่ดีมากๆ แต่ตัวผมนั้นก็ยังไม่เชื่อว่า ผญ คนนี้ดี เราคบกันไปเรื่อยๆ จนผมมีเรื่องผู้หญิงเข้ามา แต่ก็แค่คุยแชท และมีเรื่องพนันบอลที่ผมได้ก่อไว้โดยเสียพนันบอล 1000บาท และตอนนั้นผมไม่มีเงินจ่าย จนกระทั้งแฟนผมเค้าช่วย และผมก็ยังเล่นต่อจนกระทั้งผมได้ 4-5หมื่น และแฟนผมขอให้ผมเลิกเล่น ผมก็เลิกขาดได้ตอนนั้น หลังจากนั้นผมก็มีเรื่อง ผญ เข้ามาเรื่อยๆ จนทำเธอเสียใจเป็นครั้งแรก และเธอก็ให้โอกาสผมมาเรื่อยๆ จนกระทั้งเธออยากำปจากผม แต่ผมก็พยายามบอกกับเธอว่าผมจะหยุด และเธอก็เชื่อใจผม และมีครั้งนึงที่เราทะเลาะกันรุนแรงมาก ผมบอกเธอให้ค่อยๆคุยกัน และเธอก็พยายามตะคอกใส่ทำใส่ต่างๆนาๆ จนกระทั้งผมสติหลุดและบีบแขนเธอ และพลักเธอ ตอนนั้นผมไม่มีสติและไม่รู้ว่าทำอ่ะไรลงไป ผมเราได้สติกันผมก็บอกเธอว่าผมไม่ได้ตั้งใจและได้ขอขมาเธอตอนนั้นและผมก็ไม่เคยทำมันอีก เพราะเป็นครั้งแรกเหมือนกัน เราคบกันำงไปเรื่อยๆ ช่วยกันขายของ คิดแผนการตลาด โปรโมท และต่างๆนาๆ ทำให้ผมมองผู้หญิงคนนี้ดีที่สุดที่ผมเจอมา เพราะเธอไม่เที่ยว ไม่ดื่มเลย ทำให้ผมสัญญาจะเปลี่ยนแปลงเพื่อเค้า และเราคบกันได้ 1 ปี ช่วงปิดเทอมขึ้นปี 4 ผมกับเธอได้สมัครงานพาททามเป็นเด็กเสริฟ เราทั้ง 2 คนลุยแดดไปทำงานและตากฝนกลับห้องด้วยกันทุกวัน โดยมีทั้งรอยยิ้มและน้ำตา เงินเดือนที่ผมได้มาผมให้เธอทุกบาททุกสตาง เพราะผมไม่ต้องการใช้มัน ผมอยากให้เธอได้รับมัน หลังจานั้นเรื่อยๆ เราก้มีเรื่องที่ทะเลาะกันบ้างเพราะผมยังปรับปรุงตัวไม่สมบูร์ เพราะผู้ชายคนนึงจะหยุดทุกอย่าง เปลี่ยนทุกอย่างมันใช้เวลานานมาก ผมก็พยายามเรื่อยๆ เราก็ทะเลาะกันทีละเล็กน้อย และส่วนตัวผมคือผมรักใครผมจะไม่เคยแสดงออกให้เห็น ทำให้เธอคิดว่าผมไม่เคยสนใจหรือทำอะไรให้เค้าเลย เพราะผมไม่เคยแสดงออก พอเราคบกันได้ 2 ปี เธอก็ได้ไปทำงานกับแม่ที่อยู่ในตัวอำเภอทำให้เราต้องแยกกัน ระหว่างที่เราแยกกัน เราไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบเมื่อก่อน ทำให้เธอไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงของผม จนกระทั้งเธอบอกว่ามันสายไป เพราะเธอได้ดูเหมือนเปลี่ยนไปมากจากมะก่อน จากที่เป็นคนไม่วุ้วาม และใจเย็น อ่อนไหว จนเธอเป็นตรงข้าม เราทะเลาะกับเธอ 4 วันเธอไปจากเราแบบไม่กลับมา ผมพยายามง้อทั้งๆที่เป็นไปไม่ได้เลยและผมไปสืบมาทำให้รู้ว่าเธอมีคนใหม่ที่คบซ้อนระหว่างคบกับผม ผมเสียใจแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอไปอยู่กับเค้า ทั้งๆที่เธอบอกกับเราว่าเธออยู่บ้าน ช่วงที่ห่างกัน ผมชวนไปไหนเธอไม่เคยไปไหนกับผมเลยซึ่งมันต่างจากเมื่อก่อนมากๆ เธออยู่กับคนใหม่ด้วยและคุยดีกับผมบางครั้งแต่เธอก็พยายามบอกเลิกผมและคิดแต่ข้อเสียกับกับผม ทุกผมรู้ทุกอย่างว่าเธอคบซ้อนตั้งแต่ช่วงคบ 2 ปี เธอบอกกับผมว่ามีคนใหม่หลังทะเลาะกัน 4 วัน เธอบอกว่าผช คนนั้นดูแลเค้าดีกว่าที่ผมดูแล และเธอก็ได้เกลียดผมและพูดแต่ข้อเสียของผมว่าผมเคยรุนแรงกับเค้า ผมเอ๊ะใจช่วงหลัง 2 ปีแล้วว่าเธอเปลี่ยนไป เธอไม่ไปไหนกับผมเลย แต่เธอไปกับคนอื่น และเคยกลับมาห้องในตอนที่ต้องใช้คอมพิวเตอร์ของผม(เหมือนเห็นแค่ประโยชน์) จากนั้นเธอเป็นคนละคนจากที่ผมและคนรอบข้างผมรู้จัก เธอก้าวร้าว และโกหก โวยวาย พูดจาไม่ดี ด่าแบบหยาบมากๆ จากที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เราเลิกกันแบบไม่ดี เพราะเธอเกลียดผมจนเข้าเส้น แต่หลัง 2 ปีผมเปลี่ยนตัวเองไปเยอะมากๆ คนรอบข้างผมทุกคนได้กล่าวมา แต่ผมก็โดนหลอกมาช่วงหลัง ให้ผมเสียสติ อยากประจาน แต่ผมก็ทำไม่ได้ ถึงจะอยากทำก็ตาม ผมพยายามขอเธอเป็นเพื่อน แต่เธอก็ด่าผมแบบแรงมากๆแต่ผมก็พยายามพูดดีดีแต่เธอก็บอกไม่อยากมีเพื่อน
ๆแบบผม เธอบอกผมว่าผมไม่เคยทำอไรให้เธอเลย ทั้งๆที่รู้ว่า ผมทำให้เธอมากกว่าที่คิด ตอนนี้เธอดูเป็นผู้หญิงที่ผมไม่รู้จักอีกแล้ว เธอไม่ใช่คนที่ผมเคยรู้จัก เธอเหมือนผู้หญิงที่ใจแตกไปแล้ว(ขอโทษที่หยาบครับ) ผมตะคอกผมและด่าผมถึงวินาทีสุดท้าย ผู้ชายคนนั้นมีรถและเปย์ต่างๆนาๆ ทำให้เธอเหมือนสบายไปเลย แต่ที่ผ่านมาเธอไม่เคยคิดเรื่องนี้กับผมเลย
ผมไม่ต้องการเธอกลับคืนมา แต่ผมต่องการให้เธอเรียน สนใจเรื่องเรียน เพราะเธอเรียนไม่เก่งเลย ผมพยุงมาเรื่อยๆตลอด 2 ปี และ 2 ปีชีวิตเธอกะผมดีมากผมเคยพาไปไหว้พ่อกับแม่ที่บ้านและท่านชอบเธอมากๆ เพราะเราช่วยกันทำมาหากินในวัยเรียน แต่บางครั้งก็ทะเลาะกัน สิ่งที่ผมอยากรักษาไว้คือ คำว่าเพื่อน ผมด่าตัวเองทุกวัน โทษตัวเองทุกครั้งว่าผมดูแลเธอไม่ดีเอง ผมเคยรุนแรงกับเธอ และเคยแอบคุยกีบคนอื่น หากวันใดวันนึงเราได้มาเจอกันเธอจะให้อภัยผมไหม และเธอจะยกโทษให้ผมหรือป่าว ถ้าวันนึงเธอเสียใจหรือผิดหวังจากการเลือกเส้นทาง อยากให้เค้ารู้ว่าก็ยังมีเพื่อนคนนี้อยู่ แต่ตอนนี้แค่คำว่าเพื่อนเธอยังไม่สามารถให้ผมได้ ผมควรทำยังไงดีคับ
เลิกกับแฟนเก่า และถูกเกลียด มีโอกาสที่จะเป็นเพื่อนกันได้ไหม?
ผมกับแฟนผมรู้จักกันโดยการซื้อยาลดน้ำหนัก และวันนั้นผมได้ติดต่อไปซื้อและผมได้ขอเฟสบุคจริงของแม่ค้า โดยเราก็คุยกันเล่นๆ จนกระทั้งคุยแค่ 5 -6 ชั่วโมงเราก็คบกัน(มันไวมากใช่ไหมละ)
ด้วยการที่ตัวผมตอนนั้นอยู่มหาลัยแห่งนึงในอุบล ผมเรียนอยู่ปี 3 (ขึ้นปี3ใหม่ๆ)และตัวผมนั้นเองมีนิสัยที่ไม่เคยแคร์ ไม่เคยสนใจเรื่องความรัก เพราะไม่เคยคิดว่ามันมีอยู่จริง เราตกลงคบกันในวันนั้นโดยที่ไม่ศึกษากันมาก่อนเลยระหว่างคบนั้น ผมทั้งเที่ยว ดื่ม ไม่แคร์เลยเพราะผมคิดว่าผู้หญิงคนนี้ก็คงจะเป็นแบบที่ผมเจอมาตลอดนั้นคือแค่สนุก และผมมีหมาโกเด้อยู่ 1 ตัวเพราะเลี้ยงไว้แก้เหงา เรา 2 คนคบกันไปเรื่อยๆ ใครจะไปรู้ละว่า ผญคนนี้สามารถเลี้ยงหมาเราได้แบบที่ดีมากๆ แต่ตัวผมนั้นก็ยังไม่เชื่อว่า ผญ คนนี้ดี เราคบกันไปเรื่อยๆ จนผมมีเรื่องผู้หญิงเข้ามา แต่ก็แค่คุยแชท และมีเรื่องพนันบอลที่ผมได้ก่อไว้โดยเสียพนันบอล 1000บาท และตอนนั้นผมไม่มีเงินจ่าย จนกระทั้งแฟนผมเค้าช่วย และผมก็ยังเล่นต่อจนกระทั้งผมได้ 4-5หมื่น และแฟนผมขอให้ผมเลิกเล่น ผมก็เลิกขาดได้ตอนนั้น หลังจากนั้นผมก็มีเรื่อง ผญ เข้ามาเรื่อยๆ จนทำเธอเสียใจเป็นครั้งแรก และเธอก็ให้โอกาสผมมาเรื่อยๆ จนกระทั้งเธออยากำปจากผม แต่ผมก็พยายามบอกกับเธอว่าผมจะหยุด และเธอก็เชื่อใจผม และมีครั้งนึงที่เราทะเลาะกันรุนแรงมาก ผมบอกเธอให้ค่อยๆคุยกัน และเธอก็พยายามตะคอกใส่ทำใส่ต่างๆนาๆ จนกระทั้งผมสติหลุดและบีบแขนเธอ และพลักเธอ ตอนนั้นผมไม่มีสติและไม่รู้ว่าทำอ่ะไรลงไป ผมเราได้สติกันผมก็บอกเธอว่าผมไม่ได้ตั้งใจและได้ขอขมาเธอตอนนั้นและผมก็ไม่เคยทำมันอีก เพราะเป็นครั้งแรกเหมือนกัน เราคบกันำงไปเรื่อยๆ ช่วยกันขายของ คิดแผนการตลาด โปรโมท และต่างๆนาๆ ทำให้ผมมองผู้หญิงคนนี้ดีที่สุดที่ผมเจอมา เพราะเธอไม่เที่ยว ไม่ดื่มเลย ทำให้ผมสัญญาจะเปลี่ยนแปลงเพื่อเค้า และเราคบกันได้ 1 ปี ช่วงปิดเทอมขึ้นปี 4 ผมกับเธอได้สมัครงานพาททามเป็นเด็กเสริฟ เราทั้ง 2 คนลุยแดดไปทำงานและตากฝนกลับห้องด้วยกันทุกวัน โดยมีทั้งรอยยิ้มและน้ำตา เงินเดือนที่ผมได้มาผมให้เธอทุกบาททุกสตาง เพราะผมไม่ต้องการใช้มัน ผมอยากให้เธอได้รับมัน หลังจานั้นเรื่อยๆ เราก้มีเรื่องที่ทะเลาะกันบ้างเพราะผมยังปรับปรุงตัวไม่สมบูร์ เพราะผู้ชายคนนึงจะหยุดทุกอย่าง เปลี่ยนทุกอย่างมันใช้เวลานานมาก ผมก็พยายามเรื่อยๆ เราก็ทะเลาะกันทีละเล็กน้อย และส่วนตัวผมคือผมรักใครผมจะไม่เคยแสดงออกให้เห็น ทำให้เธอคิดว่าผมไม่เคยสนใจหรือทำอะไรให้เค้าเลย เพราะผมไม่เคยแสดงออก พอเราคบกันได้ 2 ปี เธอก็ได้ไปทำงานกับแม่ที่อยู่ในตัวอำเภอทำให้เราต้องแยกกัน ระหว่างที่เราแยกกัน เราไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบเมื่อก่อน ทำให้เธอไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงของผม จนกระทั้งเธอบอกว่ามันสายไป เพราะเธอได้ดูเหมือนเปลี่ยนไปมากจากมะก่อน จากที่เป็นคนไม่วุ้วาม และใจเย็น อ่อนไหว จนเธอเป็นตรงข้าม เราทะเลาะกับเธอ 4 วันเธอไปจากเราแบบไม่กลับมา ผมพยายามง้อทั้งๆที่เป็นไปไม่ได้เลยและผมไปสืบมาทำให้รู้ว่าเธอมีคนใหม่ที่คบซ้อนระหว่างคบกับผม ผมเสียใจแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอไปอยู่กับเค้า ทั้งๆที่เธอบอกกับเราว่าเธออยู่บ้าน ช่วงที่ห่างกัน ผมชวนไปไหนเธอไม่เคยไปไหนกับผมเลยซึ่งมันต่างจากเมื่อก่อนมากๆ เธออยู่กับคนใหม่ด้วยและคุยดีกับผมบางครั้งแต่เธอก็พยายามบอกเลิกผมและคิดแต่ข้อเสียกับกับผม ทุกผมรู้ทุกอย่างว่าเธอคบซ้อนตั้งแต่ช่วงคบ 2 ปี เธอบอกกับผมว่ามีคนใหม่หลังทะเลาะกัน 4 วัน เธอบอกว่าผช คนนั้นดูแลเค้าดีกว่าที่ผมดูแล และเธอก็ได้เกลียดผมและพูดแต่ข้อเสียของผมว่าผมเคยรุนแรงกับเค้า ผมเอ๊ะใจช่วงหลัง 2 ปีแล้วว่าเธอเปลี่ยนไป เธอไม่ไปไหนกับผมเลย แต่เธอไปกับคนอื่น และเคยกลับมาห้องในตอนที่ต้องใช้คอมพิวเตอร์ของผม(เหมือนเห็นแค่ประโยชน์) จากนั้นเธอเป็นคนละคนจากที่ผมและคนรอบข้างผมรู้จัก เธอก้าวร้าว และโกหก โวยวาย พูดจาไม่ดี ด่าแบบหยาบมากๆ จากที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เราเลิกกันแบบไม่ดี เพราะเธอเกลียดผมจนเข้าเส้น แต่หลัง 2 ปีผมเปลี่ยนตัวเองไปเยอะมากๆ คนรอบข้างผมทุกคนได้กล่าวมา แต่ผมก็โดนหลอกมาช่วงหลัง ให้ผมเสียสติ อยากประจาน แต่ผมก็ทำไม่ได้ ถึงจะอยากทำก็ตาม ผมพยายามขอเธอเป็นเพื่อน แต่เธอก็ด่าผมแบบแรงมากๆแต่ผมก็พยายามพูดดีดีแต่เธอก็บอกไม่อยากมีเพื่อน
ผมไม่ต้องการเธอกลับคืนมา แต่ผมต่องการให้เธอเรียน สนใจเรื่องเรียน เพราะเธอเรียนไม่เก่งเลย ผมพยุงมาเรื่อยๆตลอด 2 ปี และ 2 ปีชีวิตเธอกะผมดีมากผมเคยพาไปไหว้พ่อกับแม่ที่บ้านและท่านชอบเธอมากๆ เพราะเราช่วยกันทำมาหากินในวัยเรียน แต่บางครั้งก็ทะเลาะกัน สิ่งที่ผมอยากรักษาไว้คือ คำว่าเพื่อน ผมด่าตัวเองทุกวัน โทษตัวเองทุกครั้งว่าผมดูแลเธอไม่ดีเอง ผมเคยรุนแรงกับเธอ และเคยแอบคุยกีบคนอื่น หากวันใดวันนึงเราได้มาเจอกันเธอจะให้อภัยผมไหม และเธอจะยกโทษให้ผมหรือป่าว ถ้าวันนึงเธอเสียใจหรือผิดหวังจากการเลือกเส้นทาง อยากให้เค้ารู้ว่าก็ยังมีเพื่อนคนนี้อยู่ แต่ตอนนี้แค่คำว่าเพื่อนเธอยังไม่สามารถให้ผมได้ ผมควรทำยังไงดีคับ