สวัสดีค่ะ เขียนเป็นกระทู้เเรก อาจจะงงๆ แต่ก็อยากได้คำปรึกษาว่าควรเอาไงต่อดี เรื่องมีอยู่ว่า
เราแอบชอบผู้ชายคนนึงที่เราบังเอิญไปเจอเขาในที่ที่เราไปออกกำลังกาย ตอนแรกก็ไม่ได้ชอบหรอก แต่พอดูไปดูมา เอ๊ะเขานิสัยน่ารักดี จนวันนึงเราก็ได้คุยกัน. ยิ่งคุยกันยิ่งรู้ว่าชอบอะไรคล้ายๆกัน มุมมองหลายๆด้านคล้ายๆกัน ที่สำคัญชอบเข้าวัดเหมือนกัน ตรงนี้แหละทำให้เราโฟกัสที่เขาเลย 555
พอคุยกันมาประมาณ 3 เดือน เราเริ่มคุยแชทกันน้อยลง แต่เราได้เจอหน้ากันมากขึ้น นอกเหนือจากที่ออกกำลังกาย เพราะช่วงหลังเราไม่ได้ไปที่นั่น ไม่รู้ว่าเพราะเขาหรือเรา แต่เขาเป็นคนบ้างาน ส่วนเราก็ไม่เคยจีบผู้ชายมาก่อน 55 จนวันนึงเราได้มีโอกาสมาร่วมงานกับเขา (อันนี้น่าจะเราแหละที่เลือกเข้าหาเขา 55) ก็มีไปไหนมาไหน ด้วยกันตามงานต่างๆ แต่ความสัมพันธุ์ก็ไม่ได้คืบหน้าไปมากกว่าเพื่อนหรอก เผลอๆเพื่อนที่ไม่มีกำแพงของคำว่าเราชอบเธอนะ(อันนี้เราบอกเขาตั้งแต่แรก) อาจจะสนิทกว่าเราสองคนก็ได้ 55 รู้สึกเหมือนหนังเรื่อง Friend Zone ยังไงยังงั้นเลย แต่เปลี่ยนเราเป็นเพราะเอกที่ชอบนางเอก 555
ถึงวันนี้เราคุยกันมาประมาณ 5 เดือนแล้ว แต่เราไม่รู้ว่าเราเป็นได้แค่เพื่อน หรือคนคุย เพราะดูแล้วเขาเองมีคนชอบเยอะ ผู้หญิงเข้าหาเขาเยอะไม่ใช่เล่น อาจจะเพราะหน้าที่การงาน ฐานะทางบ้าน และสังคมที่เขาอยู่ (อันนี้มารู้ตอนที่ได้ได้คุยนี่แหละว่าโลกมันกลม เพราะคนรอบตัวเราและเขารู้จักกันหมด ยกเว้นเราสองคนที่ไม่รู้จักกัน 555). แต่แฟนคงยังไม่ใช่ เพราะเรายังคุยกันเรื่องแฟนเก่าของเราทั้งสองคนอยู่เลย ตั้งแต่เคยมีแฟนมาเราไม่เคยคุยกับแฟนเรื่องแฟนเก่าเลยนะ แต่กับผู้ชายคนนี้เหมือนเราจะคุยกันเกือบทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องลึกๆของทั้งสองครอบครัว
คือตอนนี้เราสับสนมาก ยังไงไม่รู้บอกไม่ถึง
1. เราควรหยุดแล้วตัดใจเพื่อให้เราทั้งสองทั้งคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไปเรื่อยๆ
2. เราควรจะอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆเผื่อวันนึงความสัมพันธุ์เราจะพัฒนาไปเป็นแฟน
เพื่อนบอกว่าทำใจเถอะ ถ้าเขาคุยเรื่องแฟนเก่ากับเราแบบนี้ เขาคงคิดกับเราเป็นแค่เพื่อนจริงๆเพราะถ้าคิดว่าอนาคตจะเป็นแฟน คงไม่คุยเพราะมันคงไม่ดีกับอนาคต (แต่เราก็มองนะว่าเราคุยกันเรื่องนี้แล้วสบายใจ เหมือนพอพูดไปแล้วว่าประวัติเราเป็นมายังไงกัน เรากลับรู้สึกโล่งใจ อันนี้แปลกดี)
สับสนจริงๆค่ะ (ลืมบอกไป เราสองคนอายุ 30+ กันแล้วนะค่ะ คือมันผ่านจุดที่จีบกันแบบหนุ่มสาวมาแล้ว เจ้าของกระทู้ลืมไปหมดแล้ว ไม่รู้ไปไงต่อดี)
ไปต่อหรือจะพอแค่นี้
เราแอบชอบผู้ชายคนนึงที่เราบังเอิญไปเจอเขาในที่ที่เราไปออกกำลังกาย ตอนแรกก็ไม่ได้ชอบหรอก แต่พอดูไปดูมา เอ๊ะเขานิสัยน่ารักดี จนวันนึงเราก็ได้คุยกัน. ยิ่งคุยกันยิ่งรู้ว่าชอบอะไรคล้ายๆกัน มุมมองหลายๆด้านคล้ายๆกัน ที่สำคัญชอบเข้าวัดเหมือนกัน ตรงนี้แหละทำให้เราโฟกัสที่เขาเลย 555
พอคุยกันมาประมาณ 3 เดือน เราเริ่มคุยแชทกันน้อยลง แต่เราได้เจอหน้ากันมากขึ้น นอกเหนือจากที่ออกกำลังกาย เพราะช่วงหลังเราไม่ได้ไปที่นั่น ไม่รู้ว่าเพราะเขาหรือเรา แต่เขาเป็นคนบ้างาน ส่วนเราก็ไม่เคยจีบผู้ชายมาก่อน 55 จนวันนึงเราได้มีโอกาสมาร่วมงานกับเขา (อันนี้น่าจะเราแหละที่เลือกเข้าหาเขา 55) ก็มีไปไหนมาไหน ด้วยกันตามงานต่างๆ แต่ความสัมพันธุ์ก็ไม่ได้คืบหน้าไปมากกว่าเพื่อนหรอก เผลอๆเพื่อนที่ไม่มีกำแพงของคำว่าเราชอบเธอนะ(อันนี้เราบอกเขาตั้งแต่แรก) อาจจะสนิทกว่าเราสองคนก็ได้ 55 รู้สึกเหมือนหนังเรื่อง Friend Zone ยังไงยังงั้นเลย แต่เปลี่ยนเราเป็นเพราะเอกที่ชอบนางเอก 555
ถึงวันนี้เราคุยกันมาประมาณ 5 เดือนแล้ว แต่เราไม่รู้ว่าเราเป็นได้แค่เพื่อน หรือคนคุย เพราะดูแล้วเขาเองมีคนชอบเยอะ ผู้หญิงเข้าหาเขาเยอะไม่ใช่เล่น อาจจะเพราะหน้าที่การงาน ฐานะทางบ้าน และสังคมที่เขาอยู่ (อันนี้มารู้ตอนที่ได้ได้คุยนี่แหละว่าโลกมันกลม เพราะคนรอบตัวเราและเขารู้จักกันหมด ยกเว้นเราสองคนที่ไม่รู้จักกัน 555). แต่แฟนคงยังไม่ใช่ เพราะเรายังคุยกันเรื่องแฟนเก่าของเราทั้งสองคนอยู่เลย ตั้งแต่เคยมีแฟนมาเราไม่เคยคุยกับแฟนเรื่องแฟนเก่าเลยนะ แต่กับผู้ชายคนนี้เหมือนเราจะคุยกันเกือบทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องลึกๆของทั้งสองครอบครัว
คือตอนนี้เราสับสนมาก ยังไงไม่รู้บอกไม่ถึง
1. เราควรหยุดแล้วตัดใจเพื่อให้เราทั้งสองทั้งคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไปเรื่อยๆ
2. เราควรจะอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆเผื่อวันนึงความสัมพันธุ์เราจะพัฒนาไปเป็นแฟน
เพื่อนบอกว่าทำใจเถอะ ถ้าเขาคุยเรื่องแฟนเก่ากับเราแบบนี้ เขาคงคิดกับเราเป็นแค่เพื่อนจริงๆเพราะถ้าคิดว่าอนาคตจะเป็นแฟน คงไม่คุยเพราะมันคงไม่ดีกับอนาคต (แต่เราก็มองนะว่าเราคุยกันเรื่องนี้แล้วสบายใจ เหมือนพอพูดไปแล้วว่าประวัติเราเป็นมายังไงกัน เรากลับรู้สึกโล่งใจ อันนี้แปลกดี)
สับสนจริงๆค่ะ (ลืมบอกไป เราสองคนอายุ 30+ กันแล้วนะค่ะ คือมันผ่านจุดที่จีบกันแบบหนุ่มสาวมาแล้ว เจ้าของกระทู้ลืมไปหมดแล้ว ไม่รู้ไปไงต่อดี)