เพิ่งเคยรู้สึกเจ็บเพราะความรักจริงๆครั้งแรกค่ะ เรารักคนๆนึงมาก"รัก"เลยแหละค่ะ ชอบเธอตั้งแต่เจอครั้งแรก น่าจะประมาณ2ปีที่ได้ค่ะ เพิ่งเริ่มรักตอนที่เธอเริ่มตอบรับความรู้สึกเราเมื่อไม่นานมานี้ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเรามีความสุขมาก เธอเองก็น่าจะเช่นกัน เพราะที่ผ่านมาเราไม่เคยเห็นเธอยิ้มได้และดูมีความสุขมากขนาดนี้ ประกอบกับเพื่อนๆเธอที่ต่างชื่นชมว่าเราเปลี่ยนคนๆหนึ่งให้มีโลกที่สดใสได้ แต่ท้ายที่สุดก็แค่ช่วงเวลาหนึ่งที่เธอเข้ามาในโลกของเรา มันหมดเวลาสำหรับโลกของเรากับเธอ เธอมีหน้าที่ที่สำคัญและไม่อาจละเลยได้ ..เธอมีลูกแล้วค่ะ ..เพื่อนเธอบอกกับเราแค่ว่า "เราเป็นปั๊ปปี้เลิฟในชีวิตเธอ ชีวิตเธอไม่ทันได้เจอกับความรักที่ทำให้รู้สึกเหมือนเธอเป็นเด็กขนาดนี้ เธอมีความสุขมากๆ แต่เธออยากลืมเรา และเธอจะไม่กลับมา ณ ที่ที่เจอกันอีก แม้จะมีโอกาสได้งานที่นี่ก็ตาม" ความรู้สึกตอนนี้คือชาไปหมด อยากร้องไห้ตลอดเวลาแต่มันชาๆรู้สึกหมองๆจนร้องไห้ไม่ออก เข้าใจว่าเธอมีสิ่งที่สำคัญในชีวิต และเราไม่อาจรักกันได้ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องอยากที่จะลืมเรา..
รักกันจำเป็นต้องอยากลืมกันด้วยเหรอคะ