สุขภาพจิตเรายังปกติดีไหมคะ

อยากจะปรึกษาค่ะ คือ เริ่มต้นเลยตั้งแต่เด็ก สมัยเด็กเราเรียนเก่งมากๆ อันดับต้นๆของห้องเลยค่ะ พอเราเริ่มมีปัญหาทางครอบครัว การเรียนเรามันเริ่มแย่ลงมากๆเลยค่ะ เราเริ่มไม่ตั้งใจเรียน ไม่มีสมาธิเรียนเลยค่ะ  คือเราอึดอัดมากๆ จนมาถึงปัจจุบันนี้ แต่ไม่ใช่ว่าเราไม่มีสมาธิในการเรียนแล้วเราจะทิ้งการเรียนนะคะ เราทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อแม่ภูมิใจ แต่มันก็มีเรื่องมาให้คิดเยอะจนมันเรียนไม่รู้เรื่องค่ะ บางทีกลับมาบ้านเราก็จะร้องไห้ทุกวัน บางวันที่เครียดมากๆเราจะทำลายข้าวของแบบเงียบๆคนเดียวค่ะ ยังไม่ถึงขั้นทำร้ายตัวเอง แต่เคยคิดตะฆ่าตัวตายค่ะ แต่มันเหมือนมีอีกด้านนึงของอารมณ์ที่ห้ามความคิดนี้เราค่ะ ความรู้สึกแบบนี้มันมาเป็นบางวันค่ะ แต่ตอนอยู่โรงเรียนเราจะพยายามทำตัวให้ร่าเริงหัวเราะเยอะๆ เพื่อปรับตัวเข้าหาเพื่อนค่ะ แล้วมันเหนื่อยมากๆเลยค่ะ กลับมาบ้านก็มีปัญหาทางครอบครัว แม่เราก็ด่าเราอยู่บ่อย แต่ทุกคน ยังไม่รู้ค่ะว่าเราเป็นแบบนี้ เวลาที่เราทะเลาะกับพ่อแม่ เราอยากที่จะทำตัวเหลวไหล เป็นเด็กใจแตกเพื่อประชดพ่อแม่แต่มันทำไม่ลงค่ะ มันเหมือนมีด้านนึงของอารมณ์ควบคุมเราค่ะ แต่มันก็เครียดมากๆ สาเหตุที่เราปรับตัวเข้าหาเพื่อนคือ เราไม่มีเพื่อนเลยค่ะ แล้วแม่เราสอนเราไว้ว่า เราต้องปรับตัวเข้าหาคนอื่น ไม่ใช่ให้คนอื่นปรับตัวเข้าหาเราเอง เราก็ทำตามที่แม่เราสอนค่ะ แต่กลุ่มเพื่อนที่เราเข้าไปเล่นด้วยเนี่ย เขาชอบว่าให้เรา ทั้งๆที่เราปรับตัวเข้าหาพวกเขา เขาชอบแสดงสีหน้าไม่พอใจใส่เราตลอดเลยค่ะ เวลาเราทำตัวตลกๆพวกเขาก็จะขำ แต่พอเราไม่ทำเขาก็จะแสดงสีหน้าไม่พอใจเหมือนไม่อยากให้เราเล่นด้วย คือเราเหนื่อยมากๆเลยค่ะ เราเป็นคนนะ ไม่ใช่กิ้งก่าที่จะปรับเปลี่ยนได้ง่ายๆ เราเหนื่อยกับชีวิตตัวเองมากเลยค่ะ เราอึดอัด ไม่มีคนให้ระบายความในใจ เราเลยมาขอตั้งกระทู้นี้ค่ะ ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ ช่วยให้คำปรึกษาด้วยค่ะ