เราเคยแอบชอบคนๆหนึ่งทำงานอยู่แถวเทพารักษ์ จ.สมุทรปราการ
เราทำทุกๆอย่างเพื่อจะได้คุยกับเค้า ทุกเช้าเราจะทำอาหารฝากวินมอไซต์ไปให้เค้า เราคุยกันตลอดจนรู้สึกดีทั้งคู่
เค้าอยากเจอเรามาก เค้านัดเจอเราตลอด แต่เราก็ไม่ไป เพราะกลัวว่าเค้าเจอเค้าจะรังเกลียด เราไม่สวยเลย จนมีครั้งหนึ่งเราเดินสวนกันในห้างแห่งหนึ่งแถวสำโรง เราได้แต่ยิ้มให้แต่เค้าคงงงละว่าเรายิ้มให้ทำไม เพราะเค้าไม่เคยเจอเรา ตัวจริงเราขี้เหล่กว่าในรูป เค้าเลยจำไม่ได้ แต่นานไปเราเองก็กลัวว่าเค้าจะอยากเจอเราอีกเหมือนเคย เราเลยตัดสินใจบอกเลิกไป ทั้งๆที่ใจยังรัก ตอนนี้เค้ามีแฟนใหม่ไปละ ส่วนเราทำได้แค่คิดถึง
(ถ้าพี่ได้อ่านกระทู้นี้ หนูขอโทดนะที่ไม่ยอมไปหา เพราะว่าหนูเป็นกะเทย หนูยังรักและคิดถึงพี่นะ ขอโทดที่ไม่ยอมบอกความจริงไป เพราะคำว่ารัก หนูจึงไม่อยากให้พี่เสียใจไปมากกว่านี้ ) ถ้าเป็นคุณจะพูดความจริงไหม
แอบรักแต่ไม่กล้าบอก
เราทำทุกๆอย่างเพื่อจะได้คุยกับเค้า ทุกเช้าเราจะทำอาหารฝากวินมอไซต์ไปให้เค้า เราคุยกันตลอดจนรู้สึกดีทั้งคู่
เค้าอยากเจอเรามาก เค้านัดเจอเราตลอด แต่เราก็ไม่ไป เพราะกลัวว่าเค้าเจอเค้าจะรังเกลียด เราไม่สวยเลย จนมีครั้งหนึ่งเราเดินสวนกันในห้างแห่งหนึ่งแถวสำโรง เราได้แต่ยิ้มให้แต่เค้าคงงงละว่าเรายิ้มให้ทำไม เพราะเค้าไม่เคยเจอเรา ตัวจริงเราขี้เหล่กว่าในรูป เค้าเลยจำไม่ได้ แต่นานไปเราเองก็กลัวว่าเค้าจะอยากเจอเราอีกเหมือนเคย เราเลยตัดสินใจบอกเลิกไป ทั้งๆที่ใจยังรัก ตอนนี้เค้ามีแฟนใหม่ไปละ ส่วนเราทำได้แค่คิดถึง
(ถ้าพี่ได้อ่านกระทู้นี้ หนูขอโทดนะที่ไม่ยอมไปหา เพราะว่าหนูเป็นกะเทย หนูยังรักและคิดถึงพี่นะ ขอโทดที่ไม่ยอมบอกความจริงไป เพราะคำว่ารัก หนูจึงไม่อยากให้พี่เสียใจไปมากกว่านี้ ) ถ้าเป็นคุณจะพูดความจริงไหม