แม่ว่าเราเพราะเราไม่ได้โควต้าห้องกิฟต์

วันนี้ตอนเย็น เรานั่งทานข้าวกับแม่ ในใจก็คิดว่าควรจะพูดดีมั้ย แม่จะโกรธรึเปล่า สุดท้ายก็ตัดสินใจบอกแม่ไปว่า "แม่ หนูไม่ได้โควต้าห้องกิฟต์(วิทย์-คณิตฯเข้มข้น)" แม่นิ่งไปซักพักแล้วพูดขึ้นว่า "แล้วจะให้ทำยังไง ทำไมไม่ตั้งใจอ่านหนังสือ เอาแต่เล่นโทรศัพท์ บ้านไม่ค่อยอยู่"แม่บ่นเราอีกเยอะมากๆส่วนเราก็กินข้าวเงียบๆเพราะรู้สึกแย่มากจนแม่พูดขึ้นมาว่า"เรียนไม่ได้ก็ไม่ต้องเรียนต่อ จบแล้วก็ไปหางานทำเลย"แล้วแม่ก็ไม่พูดกับเราอีกเลย เราได้แต่นั่งน้ำตาคลอ มันเป็นความรู้สึกที่แย่มากๆ รอบโควต้าเราไม่ติด แต่ยังมีรอบที่ให้สอบเข้าอีกรอบ แต่แม่กลับไม่ฟังที่เราพูด เราไม่ได้อยากเรียนห้องเข้มด้วยซ้ำ ในใจจริงๆอยากยื่นห้องธรรมดา แต่แม่หวังไว้เยอะมากๆ แต่เราดันทำให้แม่ผิดหวัง มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก มันแย่ไปหมด คิดไม่ออกเลยว่าควรจะยังไงต่อถ้าสอบไม่ติด อยากร้องไห้ให้มันดังๆเอาให้สุด แต่มันร้องไม่ออก