เราควรจะทำอย่างไงกับความรู้สึกแบบนี้ดีคะ?

คือเรื่องมันมีอยู่ว่าเราชอบผู้ชายคนหนึ่ง จริงๆตอนแรกก็แอบละค่ะพอเพื่อนคนนึงจับได้ปุ๊ปก็รู้กันทั้งระดับเลย ฮ่าๆร้องไห้
และที่สำคัญคือเขาก็รู้ด้วยนะ แต่จะเล่าย้อนความไปก่อนที่เขาจะรู้ละกันนะคะ
คือตอนย้ายมาใหม่ๆเราก็มีเพื่อนใหม่ที่รู้จักกับเขาจริงๆเรียกว่าเพื่อนสนิทเลยก็ได้ เขาเป็นนักกีฬาค่ะทั้งเขาและเพื่อนเขาเลยตอนแรกก็นั่งคุยกับเพื่อนละก็พูดชื่อขึ้นมาคาดว่าน่าจะเป็นที่รู้จักของทุกคนค่ะ55555 ตอนเดินผ่านกัน พอได้เห็นครั้งแรกก็รู้สึกแวบเข้ามาในหัวว่า "คนนี้" คือก็แอบงงตัวเองอยู่เหมือนกันตอนแรกๆเพราะไม่เคยแอบชอบใครแบบจริงๆจังๆมาก่อน แล้วก็มารู้ทีหลังว่าเขาคือเพื่อนคนนั้นนี้เองงงง ตอนแรกก็ไม่ได้แอบชอบอะไรมากหรอกค่ะ พอเริ่มรู้จักกันบ้างเพราะเขาก็เดินมาหาเพื่อน (อยู่คนละตึก) ก็คุยเรื่องงานบลาๆแล้วก็ชวนไปเล่นกีฬา ตอนนั้นเรานั่งข้างเพื่อนเขาก็เลยเห็นเราค่ะก็โดนทักทายเป็นปั่นๆค่ะ5555 พอตกเย้นกลับมาบ้านนางก็ขอฟอลไอจีมาก็ไม่รู้ไปเอามาจากไหน ขนาดเพื่อนห้องเดียวกันยังไม่ฟอลมาเลย ก็งงหน่อยๆว่าไปหามาจากไหน แต่ก็นั้นละคะ ตามจริตแล้วผู้ชายขอฟอลมาจะเหลือเหรอ พอไปช่วงนึงมันพึ่งจะมี askme ในไอจีมาแล้วนางก็ลงให้ถาม เราก็เลยถามไปนางก็ตอบกลับมาแบบกวนๆค่ะ แล้วนางก็ถามเรากลับมาในสตอรี่เหมือนกันและเราก็ตอบปกติค่ะ แต่พอตอบแล้วนางก็ไดเร็คมาอีก นั้นเป็นข้อความแรกที่เราได้คุยกันค่ะก็ได้คุยกันไปสักประมาณเกือบชั่วโมงแล้วเราก็หนีไปนอนค่ะ555 พอวันต่อมานางทอดไก่กับเพื่อนแล้วถ่ายลงสตอรี่มา เราก็เลยถามว่าทำไรอะ เพราะท่าเพื่อนนางนี่ไม่คิดจริงๆว่าทอดไก่เหมือนอยู่ในป้อมกันระเบิดอะไรแบบนั้นมากกว่า และก็ได้คุยต่ออีกประมาณสิบนาที และสองวันต่อมานางก็เป็นคนเริ่มตอบกลับมาก่อนแถมถ่ายรูปตัวเองมาให่อีกต่างหาก ไอเราไม่เคยโดนก็เขินไปสิค่ะรออะไรเรียกว่าคุยไป 4 ชั่วโมงเลยค่ะเหมือนเวลาผ่านไปแปปเดียวเองเวลาเขาตอบมาก็ใจเต้นตึกตักๆไม่รู้ตื่นเต้นอะไรนักหนา และไม่รู้อะไรดลบรรดาลให้เราทักแชทผิด จากจะถามเพื่อนกลายเป็นถามเขาว่าจะออกกี่โมง แล้วนางก็ตอบมาจริงๆค่ะ5555 ก็เป็นโมดมนแบบนี้ไปสักพัก จริงๆก็อยากให้อยู่ตลอดไปเลย และก็ขอข้ามเรื่องช่วงตรงกลางไปแล้วกันนะคะเป็นเรื่องส่วนตัวของนางคงเล่าไม่ได้แต่บอกเลยว่าตอนนี้มันแย่มากกกกกกกจนไม่อยากนึกเลยค่ะคือแย่จริงๆ พูดแล้วก็เศร้าใจ เพราะเหมือนนางจะเริ่มรู้ตัวแล้วจากเพื่อนของนางนั้นล่ะค่ะ และเราก็ไม่เคยทักเขาไปอีกเลยเพราะไม่รู้จะทักไปทำไม เพราะตอนแรกๆพอเห็นอะไรสักอย่างก็นึกได้ว่าอยากคุยขึ้นมาทันทีแต่ตอนนี้ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ไม่เคยถามอีกเลย เพราะกลัวถามไปแล้วเราจะยุ่งเรื่องของเขามากเกินไป ก็เลยเลือกที่จะไปถามดีกว่าแต่ก็ยังมาดูสตอรี่เร็วเหมือนเดิมนะคะ ทั้งเขาและเราทุกครั้งที่ลงก็จะรอจนกว่านางจะเข้ามาดูและค่อยไปเล่นอย่างอื่น จนผ่านไป 8 เดือนเราก็ยังชอบเขาอยู่ คงเพราะได้เห็นบ่อยๆละมั้งคะ ตอนเย็นเราต้องไปซ้อมงานทุกวันก็เลยเขาเล่นกีฬาทุกวันถึงแม้จะไม่ได้ใส่แว่นแต่ก็สายตาไม่ค่อยดีค่ะแต่ว่าแปลกมากคือก็ยังแยกออกว่าไหนเขา แต่คนอื่นก็ไม่รู้หรอกนะเพราะไม่รู้จักนักกีฬาก็หุ่นมาแนวเดียวกันหมดเลยบางทีก็นึกว่าคนเดียวกันไปอีก ก็พักก็นั่งดูเขาเล่นกีฬาก็ลุ้นดีค่ะว่าจะทำแต้มได้ไหมแต่ก็ยอมรับเลยว่าเล่นค่อนข้างเก่งกว่าชาวบ้าน นางก็มีหันมามองบ้างเหมือนกันค่ะแต่ก็ไม่ได้อะไรกัน บ้างครั้งก็บังเอิญมองหน้ากันเหมือนเวลาหยุดไปแปปนึง พอตั้งสติได้ก็ทำอย่างอื่น และก็ผ่านไปจนครบแปดเดือนค่ะ เราก็พอได้ข่าวจากเพื่อนผู้หญิงของเขาว่าเล่าเรื่องเราให้ฟังบ่อยๆละก็แปลกกว่าคนอื่นเพราะเขาไม่ค่อยจะชอบผู้หญิงที่ทักมา แต่เราก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกค่ะว่ามันต่างกันตรงไหนเลยเล่าตรงนี่ไม่ได้เพราะงงๆเหมือนกัน555 และเราก็ได้ยินจากเพื่อนผู้ชายอีกคนว่าเขาพึ่งเลิกคุยกับผู้หญิงคนนึงแต่ตอนนั้นเราก็ไม่เอะใจเท่าไรนะแค่คิดว่าน่าจะเป็นคนนี้แน่ๆ แต่สมมติฐานมันไม่ค่อยสมเหตุสมผลก็เลยชั่งๆมันไปค่ะ และก็มารู้ทีหลังเมื่อเร็วๆนี้เองว่าเขาจะไปดูหนังกันซึ่งก็รู้ด้วยหูทิพย์ของเราเองค่ะ ตอนนั้นนัดมาทำงานและนางก็มาหาเพื่อนพอดี เราก็เลยคิดว่าจะตัดใจเพราะดูๆแล้วนางคงไม่ค่อยพอใจถ้ารู้เรื่องเท่าไหร่นัก เราก็เลยบอกกับเพื่อนว่าเลิกชอบไปแล้ว และนางก็ไม่พอใจจริงๆค่ะเหมือนกับว่าจะติดตามเราทุกย่างก้าวอย่างไงอย่างงั้นแต่ก็ตลกดีค่ะเราชอบ5555555555555555555555555555555555555 พวกผู้ชายบอกว่านางน่ารักแต่เราก็เฉยๆเพราะก็เห็นแค่แต่งหน้าบลาๆ ไอเราก็คิดว่าเป็นคนเดียวที่ไหนได้เพื่อนผู้หญิงส่วนมากก็คิดแบบนั้นค่ะใครที่รู้จักนางเยอะหน่อยก็จะแบบว่าเอามานินทาสะหมดเลย เป็นเราคงไม่อยากมีเพื่อนแบบนี้แน่ๆ แต่ดูนางเล่าสนุกปากมากค่ะก็เลยไม่ห้ามเพราะนี่อยากเสือ*เหมือนกันเห็นเขาเสือ*เราเยอะเหลือเกิน พอเล่าจบก็เลยสรุปได้สุภาษิตมาว่าสวยแต่รูปจูบไม่หอมจะรุ่นพี่ที่รู้จักค่ะ ซึ่งทุกคนก็ต่างเห็นพ้องด้วยเราก็เช่นกันอิอิ แต่ว่าตอนนี้เรากับฝ่ายชายก็ได้คุยกันบ่อยขึ้นกว่าเดิมค่ะเพราะนางมานั่งด้วยตอนเช้าๆ เนื่องจากเรากับเพื่อนนางค่อนข้างสนิทกันก็เลยนั่งด้วยกัน และก็กลายเป็นอย่างอันข้างบนใหม่ค่ะ แต่เราไม่ได้ชอบเขาแล้วในใจก็คิดแบบนั้น แต่ความรู้สึกก็เหมือนเดิมตลอดตั้งแต่ต้น อยากรู้ว่าแบบนี้ยังเรียกว่าชอบอยู่ไหมคะ เพราะเพื่อนเราก็ไม่อยากให้เราไปชอบผู้ชาย อันนี้จากใจจริงเลยนะคะ เราก็น่ารักในระดับนึงเลยจากคุณเพื่อน ไม่ได้อวย(จริ๊งงงงๆนะ) แต่ตอนแรกที่บอกว่าเลิกชอบเพราะเกรงใจว่าเพื่อนเขาจะมีปัญหาดูจากหน้าตานางแล้วน่าจะใช้แต่อารมณ์บวกกับที่ดูละครมาเยอะและอ่านหนังสืออย่างมากมายมหาศาลก็เลยบิกว่าเลิกชอบค่ะจริงๆก็บอกคนเดียวเหมือนเดิมแต่ข่าวก็แพร่กระจายเร็วอย่างกับไฟป่า ซึ่งก็ง่ายดีค่ะไม่ต้องบอกเจ้าตัวเองด้วยฮ่าๆ แต่นางก็ชวนคุยตลอดเวลาเจอกันแล้วก็อยากคุยด้วยตลอดแต่ว่าคราวนี้ไม่ใช่ในแชทแล้วนะแต่เป็นตัวเป็นๆ ก็เลยสงสัยว่าควรทำอย่างไงต่อไปดีคะหรือจริงๆแล้วมันก็เป็นแค่อุทานไม่ได้เกินอะไร แต่จะบอกว่าเรามีเพื่อนผู้ชายเยอะมากกกกและนางก็เป็นคนเดียวที่เห็นครั้งแรกแล้วรู้สึกแตกต่าง มีใครให้คำตอบได้บ้างไหมคะ

ปล. ถ้าเขียนแล้วอ่านไม่รู้ต้องขอโทษจริงๆนะคะ เพราะก็พึ่งเขียนครั้งแรกเลยไม่รู้จะเล่าจากตรงไหนดี พิมพ์ผิดหรือพลาดตรงไหน็บอกด้วยแล้วกันนะคะมอบรัก
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  ประสบการณ์ความรัก ชีวิตวัยรุ่น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่