.... อยากเล่า ขอเก็บไว้นิดนึง 555+

...เล่าต่อน่ะ  ก็คือตอนนั้นพี่เขาเซอร์ไพรวันเกิดเรา มีซื้อเค้กมาไห้ร้องเพลงไห้ ละก็ถ่ายรูปกัน เเล้วหลังพี่เขาเลิกงาน เราก็ไปหาไรทานกันตามที่นัดกันไว้แต่ดันมีพี่อีกคนนึงเขาจะไปด้วยเราเลยเปลี่ยนที่กันนิดหน่อย เราก็ไปเดินหาไรกินกันนั่งทานส้มตำกัน นู้นนี้ เเล้วพี่ที่ไปด้วยเขาอยากกินเหล้า เเต่เราเปนคนไม่กิน เเล้วเราก้อไม่อยากไห้พี่ใสกินด้วย ... พี่คนที่มาด้วย(พี่ริน) ก็ชวนละบอกไห้พี่ใสกินเป็นเพื่อน พี่ใสก็หันมาถามเราเราก็ห้าม เเต่นางก็ยังขอเราเลย งอนที่นางไม่ฟังเลยขอตัวไปเข้าห้องน้ำ พี่ใสนางก็เดินตามมาละก็ขอกิน เราก็ปฎิเสธอย่างฃเดียวเลย  บอกไปว่าถ้า " พี่จะกินก็กิน  เเต่วายกลับน่ะ วายไม่อยู่ จะกินก็ไม่ต้องมากินในวันเกิดวาย ไหนบอกจะพากินพิซซ่า ไหนวะไม่มีสักถาดละยังจะมากินเหล้าอีก วายกลับน่ะเดี่ยววายไปลาพี่รินเอง " เขาก็หงอยเเละดึงไม่ให้กลับ (คือคนอื่นอาจจะมองเรางี้เง่าน่ะ เเต่เราไม่ชอบเเละไม่อยากไห้พี่เขาดื่มจิงๆ )

พี่เขาเลยบอกไม่กินก็ได้  เเละพาเรากลับไปที่โต๊ะไปนั่งทานข้าวต่อ สักพักก็เจอพี่ที่ทำงานอีกคนนึง (พี่ดี) เจอกันโดยบังเอิญ  เขามาที่นี้(ที่ๆเราไปทานข้าวกับพี่ใส) เพราะจะมาซื้อเค้กไปเซอไพรร์เราที่ห้องเเต่ดันมาเจอกันซะก่อน พี่เขาเพิ่งอกหักมาพอมานั่งที่โต๊ะด้วยกันเขาเลยชวนกินเหล้าอีก เรานี้เซ็งมากเลย เพิ่งเคลียต่ะกี้ละจะยังมีคนมาชวนอีก พี่เขาก็บอก นั่งเอาบรรยากาสก็ได้ เเค่เหล้าปั่นพอ พี่รินก็บอกว่าพี่ได้หมด ใสมันจะกินป่ะละจะได้หารๆกัน (ทุกคนคือรู้ว่าเราไม่กิน) พี่ใสก้อตอบไปว่า " ใสได้หมดยุเเล้วเเต่วายอ่ะ มันไม่ให้กิน ใสก็กินไม่ได้ .
( ละทุกคนเเบบ ขอๆๆ เราอ่ะ คุณพี่ใสนางก้อนั่งทำตาใสๆๆอ้อนวอนยุ  ) เราเลยเเบบเออๆๆกินไปๆ เพราะไหนๆพี่ใสก็ยุกับเราเดี่ยวพาไปส่งให้ถึงห้องได้
/// ระหว่างที่นั่งกินไปก็ถ่ายรูปกันไป /// จะพอเเยกย้าย ก้อไปส่งพี่ใสที่ห้อง เรากับพี่ดี พักหอเดียวกันก็กลับด้วยกัน พอถึงหอพี่ดีก็ถามเราว่า นี้ไปคบกับใสตอนไหนไม่เห็นบอกเลย เราก็บอกว่า  ไม่ได้คบเเค่พี่น้องพี่เขาพาไปกินเพราะสัญญากันไว้ พี่ดีก้อบอกว่า ไม่ได้คบอรัยท่าทางกระนุ้งกระนิ้ง ใครๆก็ดูรู้ว่าเเฟน อย่ามาโกหกพี่  เราเลยเก็บมาคิดว่า เราไปเป็นเเฟนกับเขาตอนไหนเเค่สนิทเฉยๆพี่เขาไม่เคยขอด้วยซ้ำ ////คือเราเหมือนโง่อ่ะ ตอนอยู่ด้วยกันเราก็ไม่ได้คิดไรเลย เเค่รู้สึกสบายใจ การกระทำท่าทางต่างๆเรามันไปเองเเบบสบายๆ เราไม่เกร็งเลยเวลาอยู่กับเขา ความรู้สึกคือโคตรดีอ่ะ คือพอพี่ดี พูด เราก้อเพิ่งมานั่งคิดว่า ...ตอนเราเดินกับพี่เขาเราก็จับมือ นั่งก้อใกล้กันนั่งกอดกัน เวลาถ่ายรูปหน้าก็โคตรติด ปากนี้จะชิดกันยุละ หลังๆคือพี่เขาหอมเราบ่อยจนเราหอมคืนละ 555+ /// คืนนั้นเราคิดจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนอ่ะ
...หลังจากวันนั้นเราก็เริ่ม ทำไห้พี่เขารู้ว่าเรารู้สึกน่ะ พยายามดูว่าพี่เขารู้สึกเหมือนกันกับเราหรือป่าว บ้างครั้งเราก็เงียบหายไปบ้าง ไม่ตอบเเชทบ้าง ดูว่าเขาจะด่าหรือตามมั้ย สรุปคือตาม เเต่พอเราเงียบอีกพี่เขาก้อเงียบด้วยละนอยด์เรา ก็มาว่าที่หลังว่าทำไมไม่ตอบหายไปไหนมา นั้นนี้ สารพัตร เเละเราก็เริ่มถามว่า ตกลงพี่รู้สึกยังไงกันเเน่  พี่เขาก็ไม่พูดตรงๆจะเเบบตอบมาว่า ไม่รู้สิอันเด็กดื้อ  อย่าดื้อนักเข้าใจมั้ย  อย่าทำหน้ามุ้ยดิอัยมุ้ย  ไรงี้อ่ะ เเต่เราเเบบเเค่อยากไห้เขาพูดมาชัดๆสักคำอ่ะ เคยถามว่ารักมั้ยเขาก็บอกว่ารัก เเต่ก็ไม่พูดสักที เราเเบบตามเขาให้มาเจอเเบบด่วนๆอ่ะ ว่า "ตกลงเป็นไรกันเนี้ย  ถ้าเป็นเเฟน ก้อตามมาน่ะ  เเต่ถ้าไม่ตามคือไม่ใช่เนอะ ตามนี้ "  ///เเต่เขาลงเวรไม่ทันก็มาตอบว่า อย่าทำอย่างงั้นดินี้ทำงานอยู่ ไปไม่ได้ ใว้วันหลังพาไป ไรงี้ // เคยมีครั้งหนึ่งที่เรารู้สึกว่า ถ้าไม่ชัดเจนก็จะไม่อยู่เเล้วน่ะ เเล้วเราก็ไม่ได้เงียบน่ะ เเค่ทำตัวห่าง เวลาเจอก็ยกมือไหว้ ไห้เป็นพี่เหมือนเดิม เรียกพี่เหมือนเดิม  เขาก็มาถามว่าเป้นไรมาง้อ เเต่ก็ไม่พูดไรให้ชัดเจนน่ะ มีเเต่โพส เชิงเเบบ ก็ทำไห้รู้เเล้วยังไม่รู้อีกหรอ หรือเทอไม่รู้สึกเราควรพอดีมั้ย ไรงี้ พี่เขาก็เปนคนขี้นอยด์น่ะ เเต่ตัวเราเองคิดว่าถ้าไม่พูดเราก็จะไม่ถือว่าเป็นเเฟนน่ะ จริงๆเราก็ไม่ได้มีใครเลย  มีคนคุยหลายคนน่ะ เเต่รอให้พี่เขสชัดเจนละจะหยุดคุย ที่ยังคุยกับคนอื่นก็ไม่ได้ลึกซึ้งไรน่ะ ประมานเเบบเขาทักมาก็ตอบไรงี้ เราก็ไปไหนมาไหนกับพี่ใสยุน่ะ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม เราอาจทำตัวห่างๆไปบ้าง เวลาเดินกันก็ไม่จับมือเเต่พี่เขาก็จะมาจับ มาเเหย่เราเเทน เราเอามือถือกระเป๋านั้นนี้  นางก็เอามือมาจับมือเราเดินเเทน  งอน ง้อ กันยุนั้นเเหละเเต่ก็ไม่พูดสักที  พี่เขาอ่ะ จนวันนึง วันลอยกระทงอ่ะ เรามีนัดกับพี่ๆที่เเผนกเรา เเละก็ฮัน เเต่เราไม่บอกพี่ใส  คือเราก็นอยด์นางตลอดเเหละที่นางไม่ยอมพูดสักที
วันนั้นเราเเทบไม่ได้คุยกันอ่ะ พอดึกละก็เราก็ไปห้องพี่ดี นัดทำไรกินกันสามสี่คน ก็กินกันจนดึก ส่วนพี่ใสเราก็เห็นเขาลงสตอรี่ไปลอยกระทงน่ะ  นั้นก็ไม่บอกเรา เเต่โพสก็เเบบน้อยใจที่ต้องลอยคนเดียวไรงี้ ก้อนางไม่ได้ชวนเราอ่ะน่ะ  ก็ไม่เสนอตัวไปคะ หึ  พอเราเเยกย้ายกับพี่ๆที่เเผนก เราก็กลับมาที่ห้องพี่ดี เกบห้องไห้เขาก่อนจะขึ้นห้องตัวเอง ระหว่างนั้นเราก็ไม่ได้จับโทสับเล้ว พอขึ้นห้องเราก้อเปิดมาดู  ขอความพี่ใสนี้มาเป็นสิบเลยคะ โวยวายใส่เรา ว่าทำไมเงียบ ว่าเขาทำขนาดนี้เเล้วยังไม่รู้อีกหรอว่าคิดไรกับเทอ  ทำไมช่วงนี้วายชอบทำตัวห่าง เราก็พี่ตอบพิมคุยกันนะ  เราก็ตอบประมาน  ก็พี่ใสไม่ยอมพูดสักทีอ่ะ  ไม่ชัดเจนสักทีอ่ะ เเค่พูดออกมาอ่ะ มันยากมากมั้ย เขาก้อบอกเราว่า  ทำไมเเกไม่รู้สักทีอ่ะ  คนอื่นเขารู้กันหมดเเล้วว่าเเกอ่ะเเฟนฉัน โอ้ยยยยยยยยยยย  นาทีนั้นคือยิ้มมั่ยหยุดเลยจ้า เเต่ก็กวนเขาไปอีกว่า  เอ้าอยากเป็นเเฟนกับหนูละทำไมไม่บอกหนู ไปบอกคนอื่นทำไม   ///ละก็นางก็เหวี่ยงมาอีกยาววว  พิมก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง /// ละพอเช้ามานางก็มาขอโทดที่เหวี่ยงเมือคืน  พอดีนางเมา เราเลยถามนางไป --ถ้าไม่เมาก็ไม่พูดใช่ม่ะ -- นางบอก --ป่าว  จะพูด  ทีนี้ก็รู้เเล้วเนอะ -- เราก็ อืมม

คนบ้าใรใม่รู้ กว่าจะพูดได้ปากเเข็งชะมัด   ละหลังจากวันนั้นเราก็คบกับพี่ใสมา 1 ปี กับเดือนนิดๆ ระหว่างคบกันอ่ะเราโคตรมีความสุขเลย  อาจมีปัญหากันบ้าง  ทะเลาะ บอกเลิก  นอยด์ กันบ้าง   เราคอยอยู่ข้างๆกัน วันที่เเม่เขาป่วยเราก็ไปอยู่เฝ้าให้เพื่อให้เขาจะได้ไม่ต้องกังวนใจ เพราะเขาติดงานมาเฝ้าเเม่ไม่ได้  ตอนเข้าเข้า รพ. เราก้อค่อยไปเยี้ยมไปเฝ้าตลอด มีอรัยก็ดูเเลเเละอยู่ข้างๆกัน ผลัดกันเข้มเเข็ง ผลัดกันโอ๋ ผลัดกันอ่อนเเอ  ตอนมีอยู่อะดีเนอะ และเราก็โคตรมีความสุขเลยน่ะตอนอยู่กับเขา  เรียกได้ว่า เราไม่เสียใจเลยที่มีเขาเปนเเฟนคนเเรกของเรา

เรามีปัญหา..ที่ทำไห้ต้องเลิกกัน ตอนเเรกก็เหมือนจะจบดี มั้ง เเต่ก็ยังคุยกันได้อยู่ เเต่ก็มีเรื่องที่ทำไห้ตอนนี้เเทบจะคุยกันไม่ได้เลย ไม่กล้าเลย ไม่รู้ว่าเขาจะรำคาญเราหรือป่าว  ยอมรับน่ะว่าเรายังรักเขามากๆๆอ่ะ เเต่ก้ออยู่ตรงนั้นไม่ได้เเล้ว   ทุกครั้งที่มีเรื่องต้องคุยกัน เราจะรู้สึกเเปลกๆ  กระวนกระวายใจทำตัวไม่ถูก  เราเลิกกับเขามาสักพักเเล้วเเหละ  เเต่เรายังทำใจไม่ได้เลย เราควรทำยังไงดี ???