เวลาขับรถขึ้นอาคาร แล้วเจอรถขับแบบช้ามาก ๆๆ รู้สึกโมโหกันไหมคะ

บางทีก็หงุดหงิด แต่ถ้าเราตามจิตตัวเองทัน รู้ตัวว่า กำลังหงุดหงิด กำลังโกรธ ความหงุดหงิด ความโกรธ มันก็จะหายไปครับ

คนเราทุกคน เกิดมา ไม่มีใครทำอะไรเป็นมาตั้งแต่เกิด มันก็ต้องอาศัยการฝึกฝนจนชำนาญกันทุกเรื่อง

แต่ทุกวันนี้ คนเรา เอาแต่มองคนอื่น แล้วเปรียบเทียบกับตัวเอง จนลืมไปว่า เราทุกคนเคยไม่เก่งมาก่อนทั้งนั้น

เราไม่รู้หรอกครับว่า รถคันที่ขับช้านั้น เขาอาจจะเพิ่งหัดขับมาไม่นาน เขาเลยไม่มีควมชำนาญพอ

หรือ แม้แต่การถอยจอดเข้าซอง ถ้าเป็นคนที่เพิ่งหัดขับรถใหม่ ๆ นี่บอกเลยว่า ยากครับ กว่าจะตั้งลำ กว่าจะถอย ระวังแล้วระวังอีก ซึ่งสิ่งเหล่านี้ มันก็เคยเป็นกันทุกคนเหละครับ

แต่สังคมทุกวันนี้ อย่างที่บอกครับ คนเราไม่ได้มองกันในจุดนี้ ในทางกลับกัน กลับไปมองคนอื่นว่าโง่ ก็มีเยอะครับ

ผมเคยเจอนะ กำลังกดบัตรรถไฟฟ้า มีผู้ชายคนนึง งก ๆ เงิ่น ๆ ทำไม่เป็น แล้วเผอิญ ไปถามคนข้าง  ๆ ผมที่กดบัตรอยู่ว่า จะทำยังไง ต้องไปที่ไหน กดยังไง แต่คน ๆ นั้นที่ถูกถาม เขากลับหัวเราะ แล้วเดินจากไป ในใจเขาคงคิดว่า คนนี้โง่มากนะ ขึ้นรถไฟฟ้าไม่เป็น พอเขาเดินจากไป ผมก็เลยเดินไปให้ความช่วยเหลือเขา

เขาไม่ได้มองตรงที่ว่า คน ๆ นั้น อาจจะขึ้นรถไฟฟ้าเป็นครั้งแรกก็ได้

ก่อนหน้านี้ไม่นาน มันมีดราม่า เรื่อง การกินหิมะในญี่ปุ่น บางคนมองว่า ตลก แต่สำหรับผม ผมมองว่ามันไม่แปลกนะ ถ้าคน ๆ นั้น เขาไม่เคยเห็นหิมะมาก่อนเลยในชีวิต เขาก็ต้องอยากจะสัมผัส อยากจับ อยากกิน อยากไปหมด

ผมเคยมีโอกาสพาเด็กคนนึง ที่อยู่ต่างจังหวัดและไม่เคยเห็นน้ำทะเลมาก่อนในชีวิต ซึ่ง เขาอยู่อาศัยกับกตาและยาย ซึ่งก็ไม่เคยเห็นทะเลมาก่อนเช่นกัน

วันที่เขาเห็นทะเลครั้งแรก เขาดีใจมากครับ และเชื่อมั้ยครับว่า เขาเอาขวดน้ำเก็บน้ำทะเลไปให้ตากับยายของเขาด้วย ถ้าเป็นคนทั่วไป คงคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกนครับ แต่ผมอยากจะบอกว่า มันเป็นเรื่องจริงครับ

จริง ๆ ที่เล่ามา มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องรถสักเท่าไหร่ เพียงแต่ผมอยากให้ลองคิดอีกมุมที่เราไม่รู้ก็ได้ครับ ซึ่ง บางครั้ง เราเองก็เคยผ่านจุดนั้นมาแล้ว

เราเคยผ่านจุดที่ ถอยรถเบี้ยว เราเคยผ่านจุดที่ บางคนให้เพื่อนไปดูนอกรถว่า ล้อหน้าตรงหรือยัง เราเคยผ่านตรงจุดที่ว่า ให้เพื่อนลงไปช่วยโบก ถอยเข้าจอด เพียงแต่ พอเราชำนาญ เรากลับลืมสิ่งที่เราเคยทำมาก่อน