เราคบกับแฟน เข้าปีที่ 7 ละคะ แฟนเรามี พี่น้อง 3 คน ผู้ชายล้วนคะ แฟนเราเป็น คนกลาง ระหว่างที่คบกันตลอด 6 ปีเต็มๆ เราไปบ้าน ฝ่ายชาย 5 ครั้ง เราไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ เหมือนคบกับแบบเด็ก มาหาเราทุกวัน
เริ่มต้นที่ เราจน อยู่ แต่ก็มีกินมีใช้ ไม่มีที่ทางหรือบ้านของตัวเอง เช่าอยู่กับพ่อแม่ เราเป็นฝ่ายจ่ายเองหมด พ่อแม่ เรา เป็นแม่ค้า ขายตามข้างทาง รถซาเล้งคนละคัน ขายน้ำ รายได้หลัก 20,000-30,000 ต่อเดือน แต่ไม่มีเก็บนะ ต้องทยอย ใช้หนี้ให้พี่อีก
แต่พอ เราต้องไปไหนมาไหนบ้านแฟน ไปกรุงเทพทำธุระ กับครอบครัวเขา ซึ่ง พี่ชายแฟนเราและน้องแฟนเรา คือมีแฟน ระดับคุณหนู คบกันได้ ปี 2 ปี พ่อแม่เป็นเจ้าของสวน เป็นถึง ทหาร ยศใหญ่ๆ พี่เค้าแต่งตัวดี สวย ขาว สูง เรียน เป็นครู และ มองย้อนกับมา คือเรา ไม่มีอะไรเลย ปล. พี่น้องแฟนเรา เป็นทหาร กันทุกคน เราไม่มีอะไรเลย ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร เท่าไหร่ แต่เวลาเราเดินไป เราเหมือนนอกคอกอะ คือ ตั้งแต่ การแต่งตัว ของใช้ทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งพี่น้องแฟนเรา และแฟนเราด้วย คือแต่งตัวดีมาก ทุกอย่างแบรนเนม แต่เราคือเสื้อผ้า ตัวละ 100 อะ แต่เราดูออกว่าแฟนอาย เวลาคนอื่นมองเรา เค้าจะพูดว่า แต่งให้ดีๆหน่อย ซื้อของแพงบางสิ มันดีนะ แล้วเราก็จะบอกไปว่า เห้ย ก็รู้นิว่าไม่มี และยิ่งเจอญาติๆ เค้าจะคุย แบบ เรียนไหนอะไรยังไง แต่เราเรียนไม่จบ ออกมาใช้หนี้ และดูทุกคนไม่ค่อยอยากคุยกับเรา
ตรงกันข้าม เวลามีงาน เราเป็นคนลงมือทำ กวาดลาน ล้างห้องน้ำ ทำของจุกจิก แต่ทางกลับกัน ผญ อีก2 คนที่เป็นแฟนพี่ของแฟนเราละน้องแฟนเรา ไม่ทำอะไรเลย แบบ ขนาดขึ้นไปบนบ้าน (บ้านแฟนมีฐานะ แบบบ้านนอกอะ คือบ้านไม้เก่าๆ เก่าจริงๆ ) ยังไม่ขึ้น ติดหรู่ กินข้าวข้างทางไม่ได้ จะต้องไปกินบนห้าง ไม่ทำไม่ช่วยอะไรเลย ที่เราเห็นนะ แต่เรากลับทำด้วยใจนะ เพราะเรา ชินกับการทำไห้ตลอด
แต่ลึกๆก็ไม่อยากอยู่จุดนี้ รู้สึกนอกคอกกับพวกเขามาก
ครอบครัวแฟน สะใภ้ รวยหมดยกเว้นเรา
เริ่มต้นที่ เราจน อยู่ แต่ก็มีกินมีใช้ ไม่มีที่ทางหรือบ้านของตัวเอง เช่าอยู่กับพ่อแม่ เราเป็นฝ่ายจ่ายเองหมด พ่อแม่ เรา เป็นแม่ค้า ขายตามข้างทาง รถซาเล้งคนละคัน ขายน้ำ รายได้หลัก 20,000-30,000 ต่อเดือน แต่ไม่มีเก็บนะ ต้องทยอย ใช้หนี้ให้พี่อีก
แต่พอ เราต้องไปไหนมาไหนบ้านแฟน ไปกรุงเทพทำธุระ กับครอบครัวเขา ซึ่ง พี่ชายแฟนเราและน้องแฟนเรา คือมีแฟน ระดับคุณหนู คบกันได้ ปี 2 ปี พ่อแม่เป็นเจ้าของสวน เป็นถึง ทหาร ยศใหญ่ๆ พี่เค้าแต่งตัวดี สวย ขาว สูง เรียน เป็นครู และ มองย้อนกับมา คือเรา ไม่มีอะไรเลย ปล. พี่น้องแฟนเรา เป็นทหาร กันทุกคน เราไม่มีอะไรเลย ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร เท่าไหร่ แต่เวลาเราเดินไป เราเหมือนนอกคอกอะ คือ ตั้งแต่ การแต่งตัว ของใช้ทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งพี่น้องแฟนเรา และแฟนเราด้วย คือแต่งตัวดีมาก ทุกอย่างแบรนเนม แต่เราคือเสื้อผ้า ตัวละ 100 อะ แต่เราดูออกว่าแฟนอาย เวลาคนอื่นมองเรา เค้าจะพูดว่า แต่งให้ดีๆหน่อย ซื้อของแพงบางสิ มันดีนะ แล้วเราก็จะบอกไปว่า เห้ย ก็รู้นิว่าไม่มี และยิ่งเจอญาติๆ เค้าจะคุย แบบ เรียนไหนอะไรยังไง แต่เราเรียนไม่จบ ออกมาใช้หนี้ และดูทุกคนไม่ค่อยอยากคุยกับเรา
ตรงกันข้าม เวลามีงาน เราเป็นคนลงมือทำ กวาดลาน ล้างห้องน้ำ ทำของจุกจิก แต่ทางกลับกัน ผญ อีก2 คนที่เป็นแฟนพี่ของแฟนเราละน้องแฟนเรา ไม่ทำอะไรเลย แบบ ขนาดขึ้นไปบนบ้าน (บ้านแฟนมีฐานะ แบบบ้านนอกอะ คือบ้านไม้เก่าๆ เก่าจริงๆ ) ยังไม่ขึ้น ติดหรู่ กินข้าวข้างทางไม่ได้ จะต้องไปกินบนห้าง ไม่ทำไม่ช่วยอะไรเลย ที่เราเห็นนะ แต่เรากลับทำด้วยใจนะ เพราะเรา ชินกับการทำไห้ตลอด
แต่ลึกๆก็ไม่อยากอยู่จุดนี้ รู้สึกนอกคอกกับพวกเขามาก