ขอเล่าถึงที่มาที่ไปของปัญหาก่อนนะคะ

สวัสดีค่ะ ชื่อนุ่มนิ่มค่ะอายุ14ปีกำลังจะขึ้นม.3 ช่วงนี้กำลังสอบค่ะแต่มีเรื่องที่บ้านมากวนใจตั้งแต่ต้นเทอมเลย อ่อพอดีหนูอยู่หอพักอ่ะค่ะแยกกันกับที่บ้าน มีช่วงนึงที่ครอบครัวทะเลาะกันหนักมากมีคนเจ็บด้วย เป็นปัญหาใหญ่มาตั้งแต่ปีที่แล้วมันดูนานและรู้สึกเริ่มเรื้อรังขึ้นเรื่อยๆ ชีวิตในช่วงนั้นไม่มีความสุขเลยค่ะเป็นห่วงน้องเพราะเค้ายังเด็กกว่าหนูมาก บางวันเค้าทะเลาะกันก็โทรมาระบายกับหนูร้องไห้หนักทุกครั้งเลยค่ะเพราะแต่ละครั้งที่โทรมาปัญหาก็เหมือนเดิม และเหมือนจะหนักขึ้นเรื่อยๆค่ะ ร้องไห้จนนอนไม่ได้ ปวดหัวเรียนไม่รู้เรื่อง เคยมีช่วงนึงที่ตกบันไดจากชั้น3มาชั้น2ของหอ เจ็บไปหลายอาทิตย์เลยค่ะ พยามไม่เอาเรื่องที่บ้านมาปนกับเรื่องเรียนแต่เหมือนเค้าพยามยัดเยียดให้เราฟังเค้า ไม่มีความสุขเลยค่ะไปโรงเรียนก็ต้องสร้างบุคลิกอีกแบบ กลับห้องมาก็เป็นเหมือนเดิม (พิมพ์ไปน้ำตาคลอไปด้วยเลย)ยอมรับค่ะว่าชีวิตช่วงนี้เหลวแหลกมาก แบ้วเทอมนี้เค้ามีกดดันเรื่องเกรดด้วยค่ะไม่รู้จะทำยังไงเพราะเทอมนี้คือไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ อาทิตย์ที่แล้วเพิ่งกลับบ้านไปค่ะ กลับไปเค้าก็ทะเลาะกันแล้วก็มาบอกกับหนูว่า ถ้าเทอมนี้เกรดต่ำกว่า3.8จะไม่ส่งเรียนต่อแล้ว กลับไปเรียนบ้าน มันบ่งยอกได้หลายอย่างเลยนะคะว่าเค้าไม่ได้อยากส่งเสียเราตั้งแต่แรก เหมือนเค้าสนใจแค่ผลลัพธ์ ไม่สนใจว่าเราจะได้มาโดยวิธีไหน อ่อลืมบอกหนูเป็นพี่คนโตของบ้านนะคะ ความหวังเลยมาอยู่ที่หนูซะส่วนมาก ความกดดันอะไรหลายๆอย่างทำให้ปล่อยโฮเลยค่ะร้องไห้ไม่ยั้ง รู้สึกว่ามันสุดๆแล้ว อะไรนักหนาวะ อยากหนีไปให้ไกลๆเลยค่ะ อยากเรียนอะไรก็ไม่ได้เรียน ลูกชอบอะไร อยากทำอะไรก็ไม่ได้ทำไม่เคยมีอิสระในการใช้ชีวิตเลยค่ะ บางทีก็อิจฉาคนที่เค้ามีพ่อแม่เข้าใจทุกอย่างนะคะ รักในสิ่งที่เราเป็นจริงๆ นี่คือสาเหตุของปัญหาที่จะมาถามค่ะ
1.ที่บ้านกดดันกับเกรดการเรียนมากทำยังไงดีคะ ชีวิตเหมือนอยากฆ่าตัวตายทุกวัน
2.ชีวิตเหมือนมีเป็นของตัวเองก็เพียงชื่อ ทุกอย่างอยู่ที่การคอนโทรลของพ่อแม่หมดเลยค่ะ อึดอัดมาก อยากหาวิธีหลุดพ้นค่ะ
3.ที่บ้านเป็นปัญเชิงชู้สาวค่ะแม่กลับไปคุยกับคนรักเก่าในฐานะอะไรไม่แน่ชัดแต่พ่อโกรธมาก แม่พยามปรับปรุงตัวแล้วค่ะแต่เหมือนพ่อจะไม่ปล่อยวางพยามขุดมาทะเลาะกันแล้วทำร้ายแม่ค่ะ ไม่รู้จะบอกเค้ายังไงดี

ขอบคุณสำหรับคำตอบค่ะ และขอบคุณที่รับฟัง ขออนุญาตติดtagนะคะ