ผมมีพี่สาวที่รู้จักอยู่ 1 คน เค้าเป็นคนคุยสนุก และเวลาที่คุยกันทำให้ผมมีความสุข ผมรู้สึกเหมือนเค้าเข้าใจเราแถบทุกอย่างเลย แต่ด้วยอายุที่ต่างกันทำให้ผมไม่กล้าคิดอะไรมากไปกว่า พี่น้อง
แต่...เราคุยกันทุกวันคุยกันตลอดเวลาที่ว่าง ค่อยให้คำปรึกษา และในบ้างครั้ง เราก็รู้สึกว่าพี่สาวคนนี้ ก็เริ่มชอบเราบ้างแล้ว
แต่...ด้วยสถานะ แบบนี้ทำให้เราพูดลำบาก ว่าเราชอบเค้า ถึงเราจะชอบเค้าจริงๆ ก็ตาม จนมีเรื่องให้เราต้องพูดออกไปว่า เราชอบเค้าน่ะ
แต่...สิ่งที่ได้รับฟังออกมา คือ มันเป็นไปไม่ได้หรอก.. ถึงเค้าจะชอบเราเหมือนกัน.. เราอายุห่างกันมาก
แต่...ผมก็ยังตื้อและยืนยันว่า"ผมชอบพี่"ผมไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อนเลยรู้สึกผูกพันธ์ละให้ความสำคัญมากๆ
ผมเริ่มคิดหลายอย่างว่าความรู้สึกแบบนี้เรียกว่าอะไร และเราควรทำอย่างไร มันมีหลายเหตุให้เราต้องคิดตลอดเวลาว่า เราจะรักกันได้ไหม หรือ แค่รู้สึกชอบเท่านั้น
แต่...ผมก็ยังตื้อและเดินหน้าคุยต่อไป เพราะเวลาที่เราคุยหรืออยู่กะเค้าเรารู้สึกอะไรๆ ก็เหมือนกัน เข้าใจกัน และเรารู้สึกได้ว่าเค้าก็ชอบเราอยู่เหมือนกัน
ผมตัดสินใจบอกรักเค้าเลย ผมทำได้แค่นั้น แต่แล้วเค้าก็ยอมพูดว่าเค้าก็รู้สึกเหมือนกัน ผมเดินหน้าเต็มที่ทำทุกอย่างเอาใจทุกอย่างดูแลทุกอย่าง ทำให้เค้ารู้สึกว่าเราดูแลเค้าได้ ผมเชื่อว่าผู้หญิงคงไม่สนใจเรื่องอายุเท่าไหร่ คงสนแค่ว่า ผู้ชายที่อยู่กับเค้าสามารถดูแลเค้าได้ไหม...
ผมว่าสถานะตอนนี้ผมกะพี่ก็คือแฟนกันแล้วแหละ
....แนะนำหน่อย....ถ้าเป็นคุณคิดว่าความรักแบบนี้จะไปต่อยังไง...มันจะเจออุปสรรคแบบไหนได้บ้าง...มีทางแก้ไขหรือไม่มี..
ขอบคุณคับ
เรื่องราวความรู้สึกหรือความรัก
แต่...เราคุยกันทุกวันคุยกันตลอดเวลาที่ว่าง ค่อยให้คำปรึกษา และในบ้างครั้ง เราก็รู้สึกว่าพี่สาวคนนี้ ก็เริ่มชอบเราบ้างแล้ว
แต่...ด้วยสถานะ แบบนี้ทำให้เราพูดลำบาก ว่าเราชอบเค้า ถึงเราจะชอบเค้าจริงๆ ก็ตาม จนมีเรื่องให้เราต้องพูดออกไปว่า เราชอบเค้าน่ะ
แต่...สิ่งที่ได้รับฟังออกมา คือ มันเป็นไปไม่ได้หรอก.. ถึงเค้าจะชอบเราเหมือนกัน.. เราอายุห่างกันมาก
แต่...ผมก็ยังตื้อและยืนยันว่า"ผมชอบพี่"ผมไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อนเลยรู้สึกผูกพันธ์ละให้ความสำคัญมากๆ
ผมเริ่มคิดหลายอย่างว่าความรู้สึกแบบนี้เรียกว่าอะไร และเราควรทำอย่างไร มันมีหลายเหตุให้เราต้องคิดตลอดเวลาว่า เราจะรักกันได้ไหม หรือ แค่รู้สึกชอบเท่านั้น
แต่...ผมก็ยังตื้อและเดินหน้าคุยต่อไป เพราะเวลาที่เราคุยหรืออยู่กะเค้าเรารู้สึกอะไรๆ ก็เหมือนกัน เข้าใจกัน และเรารู้สึกได้ว่าเค้าก็ชอบเราอยู่เหมือนกัน
ผมตัดสินใจบอกรักเค้าเลย ผมทำได้แค่นั้น แต่แล้วเค้าก็ยอมพูดว่าเค้าก็รู้สึกเหมือนกัน ผมเดินหน้าเต็มที่ทำทุกอย่างเอาใจทุกอย่างดูแลทุกอย่าง ทำให้เค้ารู้สึกว่าเราดูแลเค้าได้ ผมเชื่อว่าผู้หญิงคงไม่สนใจเรื่องอายุเท่าไหร่ คงสนแค่ว่า ผู้ชายที่อยู่กับเค้าสามารถดูแลเค้าได้ไหม...
ผมว่าสถานะตอนนี้ผมกะพี่ก็คือแฟนกันแล้วแหละ
....แนะนำหน่อย....ถ้าเป็นคุณคิดว่าความรักแบบนี้จะไปต่อยังไง...มันจะเจออุปสรรคแบบไหนได้บ้าง...มีทางแก้ไขหรือไม่มี..
ขอบคุณคับ