ขอ How to อยู่กับคนที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้า

คือ เรื่องมันมีอยู่ ญาติเราเปิดร้านอาหารอยู่ต่างประเทศ ญาติก็ชวนเราไปอยู่ด้วยให้มาช่วยดูแลร้าน และมีเด็กทำงานในร้านคนนึง เราใช้นามสมมุติเรียกเขาว่า A ล่ะกัน A คนนี้เป็นผู้หญิงตอนเรามาอยู่ทำงานด้วยแรกๆเราก็ดีกับเราคุยกันรู้จักกันมากขึ้นและเริ่มสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆจนเกิดเป็นความไว้เนื้อเชื่อใจคิดว่า A ดี คือไปไหนไปซื้ออะไรก็ชวนไปเป็นเพื่อนเราดีด้วยทุกอย่าง มีไรเราก็แบ่งปันถ้าไปไหนด้วยกันก็จะเลี้ยงซื้อนู้นนี่ให้กินเราก็ต่างถิ่นต่างภาษาและ A นั้นเขาก็พูดไทยรู้ไทยรู้บ้างไม่บ้างก็พออาศัยกันไป แล้วอยู่มาวันนึง A นั้นไม่ซื่อสัตย์กับร้านเราโดยมีลูกค้าที่เป็นเพื่อนกันกับ A มานั่งกินที่ร้านกินอาหาร กินเบียร์แต่ตอนคิดตังแต่กับไม่คิดค่าเบียร์คิดแต่อาหาร ไม่รู้อย่างไงอยู่ๆก็เอ่ะใจเลยไปเช็คกระดาษออเดอร์ แล้วไปดูในกระดาษคิดตังโต๊ะนั้นแหละ โป๊ะแตก...โอ้แม่เจ้า!!! A   ไม่ได้คิดตังค่าเบียร์จริงๆ แต่ก็นะคงจะทำมานนานแต่เราไม่ได้เอ่ะใจอะไรพึ่งจะมาจับได้ ญาติเราที่เป็นเจ้าของร้านจัดการไปชุดใหญ่ นี้แหละก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เราเริ่มห่างออกจาก A มีเรื่องให้ช่วยถึงคุยกันต่างคนต่างอยู่แต่ A ก็รู้ว่าเราไม่ชอบที่ A ทำแบบนี้คงไม่คิดไงว่าเราจะจับได้และตอนนี้เราก็ไม่ได้สุงสิงกันเหมือนแต่ก่อน ความรู้สึกดีที่มีให้มาโดยตลอดก่อนเกิดเรื่องมันโดนทำลายไปหมดแล้ว คือแบบกลายเป็นคนไม่ชอบขี้หน้า A  ไปเลย ไม่อยากมอง ไม่อยากสนใจ แต่ประเด็นคือเราต้องร่วมงานกันแต่เราก็ทำเป็นเอาหูไปเอาตาไปไร่อ่ะเนอะ