ประทับใจฉากหมอหลวงก้มกราบเพื่อเคารพและนับถือการรักษาของพ่อทองเอก จนเราน้ำตาคลอ ใครรู้สึกเหมือนเราบ้าง

ประทับใจมากค่ะ แล้วก็ฉีกบทละครไทยฉบับเดิมๆด้วย ว่าหมออิจฉากลัวได้ดีกว่าเลยกลั่นแกล้งอะไรแบบนี้ เป็นหมอที่รักในวิชาชีพตน เมื่อรู้ว่าวินิจฉัยผิดก็อยากรู้ว่าเป็นอะไรกันแน่ แล้วยอมรับนับถือกัน อยากให้มีบทแบบนี้เยอะๆ จะได้ยกระดับจิตใจคนดูด้วย ไม่ใช่มีแต่บทอิจฉาริษยา ต้องกดให้จม ต้องหาทางกลั่นแกล้ง ตัวร้ายแบบนี้มีในละครไทยมากเกินไปแล้ว

อีกบทพูดที่ชอบและสะท้อนความจริงแม้ในปัจจุบันเลยคือ ที่ท่านหญิงบอกให้ทองเอกมาเป็นหมอหลวงในวังแทน แต่ทองเอกว่าในพระนครมีหมอเยอะแล้ว แต่ในท่าโฉลงถ้าทองเอกไม่อยู่ ก็ไม่มีหมอที่ไหนจะรักษาชาวบ้าน และท่านหญิงว่า มันก็จริง ในเมืองหรือบ้านนอก ทุกชีวิตยอมต้องการหมอเหมือนๆกัน

ทุกวันนี้ ไม่ใช่หมอขาดแคลนนะ แต่จำนวนหมอในประเทศไทย มันไม่ได้กระจายไปทั่วทุกภาคไง มันกระจุกอยู่แต่เมืองใหญ่ ฉะนั้นเวลามีหมอที่ต้องยอมลำบากอยู่ในที่ทุรกันดาร เรานับถือน้ำใจหมอเหล่านั่นมากเลย ในความเสียสละ ความอดทน