สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ ตั้งมาเพราะอึดอัดใจล้วนๆเลยค่ะ :/ อาจจะบ่นๆเยอะหน่อยนะคะ ฮ่าๆ
มีใครรู้สึกไม่พอใจกับตัวเองบ้างคะ คือเราน่ะมีนิสัยที่แบบแก้ยังไงก็ไม่หายซักที เราเป็นคนหงุดหงิดง่ายค่ะ อะไรนิดหน่อยก็ทำให้เราโกรธแล้ว เราชอบพูดจาออกแนวประชดประชันตลอด เวลาใครถามอะไรเรา ถ้าเราไม่อารมณ์ดีจริงๆ เราจะตอบเขาแบบประชดตลอดเลย(อยากตบปากตัวเอง) เสียงก็จะหงุดหงิดตลอด เราไม่ชอบเลยค่ะ บ่อยครั้งเราทำแบบนี้ใส่แม่เยอะมาก เรารู้มันไม่สมควร เราเกลียดตัวเอง พยายามจะปรับปรุงแล้วแต่มันก็เหมือนเดิม
อย่างที่สองที่เราไม่ชอบในตัวเองเลย เราเป็นคนเจ้าน้ำตามากค่ะ พอเราหงุดหงิด เราก็จะพยายามสงบตัวเอง คิดทบทวนอะไรที่เราทำไปแล้วมันไม่สมควรก็จะรู้สึกผิด เราจะจมปลักอยู่กับสิ่งที่เราพลาดลงไป เราคิดถึงอนาคต เขาจะเกลียดเรามั้ย เรามันโง่ พูดจาแย่ๆใส่ยังไงเขาก็คงเกลียดและไม่รักเราแล้ว คิดได้แค่นั้นก็น้ำตาซึม จุกในอก และก็ร้องไห้ตลอด มันทำให้เรารู้สึกแย่ เราร้องไห้บ่อยมาก ไม่ว่าจะเรื่องเล็กๆน้อยเพราะแค่คนตำหนิ หรือเคยร้องไห้เพราะมีคนชม(ซึ่งไม่รู้ว่าร้องทำไม) อยากจะปรับปรุง อยากจะเข้มแข็งขึ้น เราไม่ชอบที่ตัวเองขี้แยขนาดนี้
เราเป็นคนไม่สวย อ้วนแบบอวบๆ เตี้ย ผิวคล้ำๆ คางยื่นๆ คือแบบ สงสารตัวเองมาก ทำไมหน้าตาเป็นอย่างนี้หว่า พระเจ้าลงโทษแน่ๆเลย เราเกลียดตัวเองไปหมด ทั้งนิสัยแย่ๆของเราอีกทั้งยังดูไม่ดีอีก เหนื่อยมากๆ แค่คิดจะใช้ชีวิตต่อกับตัวเองก็เหนื่อยแล้ว
เรารู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นโรคจิตอ่อนๆด้วยซ้ำ มีใครเคยรู้สึกไหมคะ เวลาที่เราโกรธ โมโห เรามีความรู้สึกที่อยากจะเขวี้ยงอะไรก็ตามทิ้ง อยากจะบดขยี้สิ่งที่น่ารำคาญออกไปให้หมด เราเคยโกรธมากๆอยู่ครั้งหนึ่งค่ะ เราโยนโทรศัพท์เรากระแทกกับเตียง มันรู้สึกดี รู้สึกเหมือนว่าเราโยนความโกรธทิ้งออกไป เราติดใจที่จะทำแบบนี้เวลาเราโกรธเฉพาะตอนอยู่คนเดียว แต่มีครั้งนึงที่ทำแบบนี้เเล้วเราเผลอปาโทรศัพท์เจ้ากรรมใส่น้องแมวที่นอนอยู่บนโซฟา แต่โชคดีที่มันไม่โดน แค่นั้นเราก็ร้องไห้เลยค่ะ รู้สึกโกรธตัวเองมากๆ ถ้ามันโดนแมวขึ้นมาเราคงไม่อภัยตัวเองแน่ๆ จากนั้นเราก็เลยไม่ปาโทรศัพท์อีกค่ะ (ใช้การมโนว่าปาออกไปแล้วแทน) อีกอย่างนึง เราเป็นคนที่ mood swing ได้น่ากลัวมาก เคยโกรธและหงุดหงิดอยู่พักใหญ่ พอเปิดโทรศัพท์เจอคลิปตลกๆเราก็นั่งหัวเราะค่ะ หัวเราะแบบเป็นบ้า ขำอยู่อย่างนั้น ขำจนไม่มีใครขำแล้วเราก็ยังขำต่อ
ทั้งหมดที่พูดมามันตรงกับหัวข้อซักเท่าไหร่ต้องขออภัยจริงๆค่ะ เราแค่อยากระบาย มันอึดอัดไปหมด เราเกลียดตัวเองที่มีนิสัยแย่ๆแถมความคิดยังน่ากลัวอีกต่างหาก(..) เราเคยโดนเพื่อนสนิทด่าในเฟซไล่ให้ไปตายค่ะ เหตุการณ์มันเกิดมานานแล้วก็จริงแต่เราก็ยังสงสัยกับตัวเองอยู่ว่าเราควรไปตายจริงๆดีมั้ย
ปล.อยากเอาเราไปเทียบกับคนพิการเลยนะคะ ตอนนี้เราก็รู้สึกตัวเองพิการทางด้านจิตใจอยู่เหมือนกันค่ะ
เกลียดตัวเองมากเลยค่ะ มีใครเป็นบ้างไหม
มีใครรู้สึกไม่พอใจกับตัวเองบ้างคะ คือเราน่ะมีนิสัยที่แบบแก้ยังไงก็ไม่หายซักที เราเป็นคนหงุดหงิดง่ายค่ะ อะไรนิดหน่อยก็ทำให้เราโกรธแล้ว เราชอบพูดจาออกแนวประชดประชันตลอด เวลาใครถามอะไรเรา ถ้าเราไม่อารมณ์ดีจริงๆ เราจะตอบเขาแบบประชดตลอดเลย(อยากตบปากตัวเอง) เสียงก็จะหงุดหงิดตลอด เราไม่ชอบเลยค่ะ บ่อยครั้งเราทำแบบนี้ใส่แม่เยอะมาก เรารู้มันไม่สมควร เราเกลียดตัวเอง พยายามจะปรับปรุงแล้วแต่มันก็เหมือนเดิม
อย่างที่สองที่เราไม่ชอบในตัวเองเลย เราเป็นคนเจ้าน้ำตามากค่ะ พอเราหงุดหงิด เราก็จะพยายามสงบตัวเอง คิดทบทวนอะไรที่เราทำไปแล้วมันไม่สมควรก็จะรู้สึกผิด เราจะจมปลักอยู่กับสิ่งที่เราพลาดลงไป เราคิดถึงอนาคต เขาจะเกลียดเรามั้ย เรามันโง่ พูดจาแย่ๆใส่ยังไงเขาก็คงเกลียดและไม่รักเราแล้ว คิดได้แค่นั้นก็น้ำตาซึม จุกในอก และก็ร้องไห้ตลอด มันทำให้เรารู้สึกแย่ เราร้องไห้บ่อยมาก ไม่ว่าจะเรื่องเล็กๆน้อยเพราะแค่คนตำหนิ หรือเคยร้องไห้เพราะมีคนชม(ซึ่งไม่รู้ว่าร้องทำไม) อยากจะปรับปรุง อยากจะเข้มแข็งขึ้น เราไม่ชอบที่ตัวเองขี้แยขนาดนี้
เราเป็นคนไม่สวย อ้วนแบบอวบๆ เตี้ย ผิวคล้ำๆ คางยื่นๆ คือแบบ สงสารตัวเองมาก ทำไมหน้าตาเป็นอย่างนี้หว่า พระเจ้าลงโทษแน่ๆเลย เราเกลียดตัวเองไปหมด ทั้งนิสัยแย่ๆของเราอีกทั้งยังดูไม่ดีอีก เหนื่อยมากๆ แค่คิดจะใช้ชีวิตต่อกับตัวเองก็เหนื่อยแล้ว