เราอึดอัดมากค่ะ อยากพูดคุยกับแม่ สนิทกับแม่เหมือนคนอื่น แต่เวลาเราพูดอะไรความเห็นของเรากับแม่จะสวนทางกันเสมอ
ปล. เราอยู่มหาลัยแล้วนะคะ ปีสูงแล้ว อายุก็ 2x
1.เรื่องเรียน
เราตั้งใจมาก อยากตั้งใจเรียนให้ได้เกรดดีๆ แต่แม่ก็ชอบบอกว่าไม่ต้องขนาดนั้น จะเรียนให้ได้เกรดอะไรนักหนา เรียนให้พอผ่านๆไปก็พอแล้ว เราเสียความรู้สึกมากค่ะ เหมือนแม่ไม่เห็นความตั้งใจของเรา พอเราเหนื่อย เรียนหนัก เครียด อยากระบายก็ไปเล่าให้แม่ฟัง แต่แม่ก็ไม่เข้าใจเรา แม่บอกถ้าเรียนไม่ไหวก็ลาออกสิ ลาออกเลยดีไหม เราไม่โอเคเลยค่ะ
เราขอเรียนภาษาเพิ่มเพราะอยากมีความรู้ติดตัว เขาก็ไม่ให้เราเรียน เขาบอกจะเรียนไปทำไม เรียนไปเดี๋ยวก็บ่นว่าเครียดอีก
เรื่องเครียดมันก็ส่วนหนึ่ง ซึ่งเราโอเคกับที่เป็นอยู่นะ แต่บางครั้งมันก็มีช่วงหนึ่งหรือวูบหนึ่งที่เรารู้สึกว่าเราเหนื่อย เราอยากคุยกับใครสักคน และเราทำมันกับแม่ไม่ได้... เราเลยเลือกจะคุยกับเพื่อน แล้วพอเราทำแบบนี้แม่ก็จะชอบบอกเราว่ามีอะไรก็ไม่เคยปรึกษาแม่ เพราะเรารู้แล้วว่าปรึกษาแม่ก็จะเป็นแบบนี้
2.เรื่องการใช้ชีวิต
เราอยู่หอนะคะ แล้วแม่ก็จะชอบโทรมาเช็คเราตลอดว่าทำอะไร อยู่ไหน บางครั้งเราเรียนอยู่ก็โทรมา โทรจี้ติดๆกันหลายสายพอเราไม่รับก็โมโห
แม่ไม่ให้เราห้องกลับดึก ดึกของแม่คือ1ทุ่ม 2ทุ่ม เราออกไปกินข้าวกับเพื่อนก็โดนว่า โดนขู่ว่าทำตัวแบบนี้จะไม่ส่งเรียน
แม่จะขอเบอร์เพื่อนเรา ขอเบอร์อจ.ที่ปรึกษา เราได้ยินก็รู้เลยว่าที่จอเบอร์เพื่อนเพราะแม่ต้องการจะโทรเช็ค เราเคยคุยกับแม่เรื่องนี้แล้ว และทะเลาะกันค่อนข้างหนัก จนตอนนี้ดีขึ้นแต่แม่ก็เริ่มกลับมาเป็นอีกแล้ว
3. ความรัก/แฟน
เราไม่เคยมีแฟนเลยค่ะ เขาไม่ให้มี ตรงนี้เราก็ไม่อะไรมาก เราชิวๆไม่มีก็ได้เพราะมีเพื่อน
แต่ที่เราเฟลคือเราไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลย ไม่เคยเที่ยวกลางคืน ไม่เคยทำตัวแย่ๆแต่แม่ก็ชอบพูดเหมือนไม่ไว้ใจเรา เหมือนการที่เราไม่รับสายแม่ ไม่คอยรายงาน ไม่ปรึกษาเพราะเรามีความลับ เราแอบไปไหนมาไหนกับผู้ชาย ซึ่งมันไม่ใช่ความจริง
ขอเสริมอีกหน่อยนะคะ เวลาเราปรึกษาอะไรแม่ แม่ก็ชอบเอาไปบอกยายอีกที อันที่จริงคือฟ้องดีกว่าค่ะ เขาจะฟ้องยายเวลาเรามีความเห็นไม่ตรงกับเขา วาเลนไทน์ที่ผ่านมายายโทรมาหาเรา พร้อมบอกว่าไม่อยากให้เราออกจากห้องไปไหน เขากลัวมีคนมายุ่ง...เราฟังแล้วก็หมดคำพูด เลยบอกยายไปว่า มหาลัยมันไม่มีอะไรแบบนั้นนะยาย
4. เรื่องไปเที่ยว
สมัยก่อนเราไปเดินห้างกับเพื่อนแม่ก็ไม่ให้ไป ตอนนี้เราไปได้แล้วแต่ก็กลับดึกไม่ได้..(1ทุ่ม-2ทุ่ม)
เหตุการณ์ล่าสุดคือเราขอไปเที่ยวตปท.กับเพื่อน แถบๆเอเชียเนี่ยแหละค่ะ (เก็บเงินไปเอง) ฮ่องกง ไต้หวัน สิงคโปร เราก็บอกกล่าวแม่พอเป็นมารยาทว่า เออ เราจะไปนะ เราวางแพลนไว้แล้ว ทีนี้แม่ก็จัดมาชุดใหญ่เลยค่ะ ห้ามนู่นห้ามนี่ ไม่ให้ไป อันตรายนู่นนี่นั่น ไปบอกยายเราอีก ทีนี้ทั้งยายทั้งแม่ก็บอกไม่อนุญาต ไม่ให้ไป ให้ตั้งใจเรียนไปเถอะ อ่านหนังสือ (แล้วไหนบอกไม่ให้เราเครียด) เราบอกว่าเราอยากพักผ่อน เราจะไปตอนปิดเทอม เขาก็บอกไม่ให้ไป อ่านหนังสือก็เป็นการพักผ่อนเหมือนกัน
ให้ตั้งใจเรียนไปเพราะมันเป็นหน้าที่ของเรา อย่าหลงประเด็น ใครอยากไปอย่าไปอยากตามเขา พวกนกต่อเยอะ รู้หน้าไม่รู้ใจ(แม่ว่าเพื่อนเราค่ะ) ทั้งๆที่เราเป็นคนชวนเพื่อน
เราเหนื่อยมากเลยค่ะ เราไม่รู้จะต้องทำยังไงแล้ว ก็เลยมาขอระบายหน่อย ขอบคุณที่รับฟัง ขอบคุณที่เสียเวลาอ่านนะคะ
แม่ไม่เข้าใจเรา
ปล. เราอยู่มหาลัยแล้วนะคะ ปีสูงแล้ว อายุก็ 2x
1.เรื่องเรียน
เราตั้งใจมาก อยากตั้งใจเรียนให้ได้เกรดดีๆ แต่แม่ก็ชอบบอกว่าไม่ต้องขนาดนั้น จะเรียนให้ได้เกรดอะไรนักหนา เรียนให้พอผ่านๆไปก็พอแล้ว เราเสียความรู้สึกมากค่ะ เหมือนแม่ไม่เห็นความตั้งใจของเรา พอเราเหนื่อย เรียนหนัก เครียด อยากระบายก็ไปเล่าให้แม่ฟัง แต่แม่ก็ไม่เข้าใจเรา แม่บอกถ้าเรียนไม่ไหวก็ลาออกสิ ลาออกเลยดีไหม เราไม่โอเคเลยค่ะ
เราขอเรียนภาษาเพิ่มเพราะอยากมีความรู้ติดตัว เขาก็ไม่ให้เราเรียน เขาบอกจะเรียนไปทำไม เรียนไปเดี๋ยวก็บ่นว่าเครียดอีก
เรื่องเครียดมันก็ส่วนหนึ่ง ซึ่งเราโอเคกับที่เป็นอยู่นะ แต่บางครั้งมันก็มีช่วงหนึ่งหรือวูบหนึ่งที่เรารู้สึกว่าเราเหนื่อย เราอยากคุยกับใครสักคน และเราทำมันกับแม่ไม่ได้... เราเลยเลือกจะคุยกับเพื่อน แล้วพอเราทำแบบนี้แม่ก็จะชอบบอกเราว่ามีอะไรก็ไม่เคยปรึกษาแม่ เพราะเรารู้แล้วว่าปรึกษาแม่ก็จะเป็นแบบนี้
2.เรื่องการใช้ชีวิต
เราอยู่หอนะคะ แล้วแม่ก็จะชอบโทรมาเช็คเราตลอดว่าทำอะไร อยู่ไหน บางครั้งเราเรียนอยู่ก็โทรมา โทรจี้ติดๆกันหลายสายพอเราไม่รับก็โมโห
แม่ไม่ให้เราห้องกลับดึก ดึกของแม่คือ1ทุ่ม 2ทุ่ม เราออกไปกินข้าวกับเพื่อนก็โดนว่า โดนขู่ว่าทำตัวแบบนี้จะไม่ส่งเรียน
แม่จะขอเบอร์เพื่อนเรา ขอเบอร์อจ.ที่ปรึกษา เราได้ยินก็รู้เลยว่าที่จอเบอร์เพื่อนเพราะแม่ต้องการจะโทรเช็ค เราเคยคุยกับแม่เรื่องนี้แล้ว และทะเลาะกันค่อนข้างหนัก จนตอนนี้ดีขึ้นแต่แม่ก็เริ่มกลับมาเป็นอีกแล้ว
3. ความรัก/แฟน
เราไม่เคยมีแฟนเลยค่ะ เขาไม่ให้มี ตรงนี้เราก็ไม่อะไรมาก เราชิวๆไม่มีก็ได้เพราะมีเพื่อน
แต่ที่เราเฟลคือเราไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลย ไม่เคยเที่ยวกลางคืน ไม่เคยทำตัวแย่ๆแต่แม่ก็ชอบพูดเหมือนไม่ไว้ใจเรา เหมือนการที่เราไม่รับสายแม่ ไม่คอยรายงาน ไม่ปรึกษาเพราะเรามีความลับ เราแอบไปไหนมาไหนกับผู้ชาย ซึ่งมันไม่ใช่ความจริง
ขอเสริมอีกหน่อยนะคะ เวลาเราปรึกษาอะไรแม่ แม่ก็ชอบเอาไปบอกยายอีกที อันที่จริงคือฟ้องดีกว่าค่ะ เขาจะฟ้องยายเวลาเรามีความเห็นไม่ตรงกับเขา วาเลนไทน์ที่ผ่านมายายโทรมาหาเรา พร้อมบอกว่าไม่อยากให้เราออกจากห้องไปไหน เขากลัวมีคนมายุ่ง...เราฟังแล้วก็หมดคำพูด เลยบอกยายไปว่า มหาลัยมันไม่มีอะไรแบบนั้นนะยาย
4. เรื่องไปเที่ยว
สมัยก่อนเราไปเดินห้างกับเพื่อนแม่ก็ไม่ให้ไป ตอนนี้เราไปได้แล้วแต่ก็กลับดึกไม่ได้..(1ทุ่ม-2ทุ่ม)
เหตุการณ์ล่าสุดคือเราขอไปเที่ยวตปท.กับเพื่อน แถบๆเอเชียเนี่ยแหละค่ะ (เก็บเงินไปเอง) ฮ่องกง ไต้หวัน สิงคโปร เราก็บอกกล่าวแม่พอเป็นมารยาทว่า เออ เราจะไปนะ เราวางแพลนไว้แล้ว ทีนี้แม่ก็จัดมาชุดใหญ่เลยค่ะ ห้ามนู่นห้ามนี่ ไม่ให้ไป อันตรายนู่นนี่นั่น ไปบอกยายเราอีก ทีนี้ทั้งยายทั้งแม่ก็บอกไม่อนุญาต ไม่ให้ไป ให้ตั้งใจเรียนไปเถอะ อ่านหนังสือ (แล้วไหนบอกไม่ให้เราเครียด) เราบอกว่าเราอยากพักผ่อน เราจะไปตอนปิดเทอม เขาก็บอกไม่ให้ไป อ่านหนังสือก็เป็นการพักผ่อนเหมือนกัน
ให้ตั้งใจเรียนไปเพราะมันเป็นหน้าที่ของเรา อย่าหลงประเด็น ใครอยากไปอย่าไปอยากตามเขา พวกนกต่อเยอะ รู้หน้าไม่รู้ใจ(แม่ว่าเพื่อนเราค่ะ) ทั้งๆที่เราเป็นคนชวนเพื่อน
เราเหนื่อยมากเลยค่ะ เราไม่รู้จะต้องทำยังไงแล้ว ก็เลยมาขอระบายหน่อย ขอบคุณที่รับฟัง ขอบคุณที่เสียเวลาอ่านนะคะ