...สวัสดีทุกคน นี้เป็นกระทู้เเรกของเรา เราเเค่อยากมาเล่า มาเเลกเปลี่ยนความคิดกับทุกคนอ่ะ  เข้าประเด็นเลยละกันน่ะ เราอยากมาเล่าเกี่ยวกับรักครั้งเเรกของเราอ่ะ ...เเละมันก้อมีคำถามมากมายที่เราสงสัย เเตาเราเองก้อตอบมันไม่ได้เลย เลยอยากจะมาขอให้ทุกคนช่วยเราตอบหน่อย

....ความรักครั้งนี้มันเกิดขึ้นเเบบที่เราเองก้อ งงๆ อ่ะ   เราเปนผู้หญิงน่ะ เราชื่อ วาย  เรื่องมันเกิดขึ้นตอนปลายปี 60  อ่ะ ตอนนั้นเราอายุ 18 จบมอหกเราก้อเรียนต่อสายอาชีพ เรียนเเค่ไม่กี่เดือนก้อไปฝึกงาน ประมาณเดือน มิถุนา 60 เราไปฝึกงานที่ รพ. เเห่งหนึ่ง ก้อไปเเบบใสๆเลยอ่ะ เด็กฝึกงานธรรมดา คนนึง วันเเรกของการฝึกงานเรราก้อได้เจอพี่ๆที่ทำงานมากหน้าหลายตา ทั้งเเผนกเดียวกันเเละคนละเเผนก ด้วยความที่เราเป็นเด็กใหม่เราก้อยกมือไหว้ทุกคนเลนจ้าาาาาาาาาาา  ตั้งเเต่หน้าประตู รพ. จนถึงที่ห้องทำงาน เเต่เราดันไปสะดุดตากับคนๆหนึ่งเขานี้สิ  พี่เขาเป็นผู้หญิง หน้าตาดีมาก หน้าทรงไข่ คิ้วคม
จมูกโด่งเปนสัน ดวงตาสองชั้นสีน้ำตาล ปากเล็ก หน้าตาพี่เขาอ่ะดูเท่  ดูคม มีเสน่ห์ มากๆเลย ออกดุๆนิดนึงเเต่ก้อน่ารักสุดๆไปเลยละ  ตอนเจอกัน เจอกันเเบบผ่านๆคือเดินผ่านกัน เราเดินไปห้องทำงาน  ส่วนพี่เขาเดินเข้าห้องตรวจ (เราเเละพี่เขาเป็นผู้ช่วย อยู่กันคนละเเผนกเเต่เเผนกใกล้กัน) เราก้อหวัดดีพี่เขาตามปกติเหมือนคนอื่นทั่วใปน่ะ เเต่ไม่รุ้ทำไมหน้าพี่เขาติดอยู่ในหัวเราตลอดเลย  จนเรารู้สึกต้องรู้จักกับพี่คนนี้ให้ได้ (เอาจิงๆเลยน่ะคือเราไม่รู้ว่าความรู้สึกนั้น มันคือชอบหรือยังใงเเต่เราเเค่อยากรุ้จักกับคนๆนี้ เราเองไม่ได้มีความคิดว่าชอบเขา หรือจะจีบ หรืออรัยเเบบนั้นเลย เพราะส่วนตัวเเล้ว ที่ผ่านมาเราเองไม่เคยมีเเฟร เวลาคุยก้อคุยกับผู้ชายตลอดไม่เคยเเละไม่คิดว่าตัวเองจะชอบผู้หญิงเลย) หลังจากที่เรารุ้สึกว่าอยากรุ้จักเขา เราก้อไม่ได้เข้าหาทันทีหรอกน่ะ เราไม่กล้า 555+  เราก้อทำตัวเจอก้อไหว้ทักทาย  เเทบจะไม่ได้มีจังหวะจะคุยอรัยกันด้วยซ้ำ จนมาวันนึง เราก้อนั่งอยู่ที่เเผนกของเราเเล้วมีพี่ที่อยู่เเผนกเดียวกับพี่คนนั้นเดินมาคุยกับเราเเละพี่ๆที่เเผนกเรา ก้อคุยกัน เเล้วพี่เขาก้อพูดถึงพี่คนนั้นขึ้นมา เรานี้ตั้งใจฟังเลย 555+ ถึงได้รู้ว่าพี่เขาชื่อว่า >> ใส <<เรานี้ถามย้ำเลยพี่คนสวยๆคนนั้นชื่อใสหรอคะ..เเค่รุ้ชื่อพี่เขาเราก้อยิ้มละ ละหลังจากนั้นเวลาไหว้เขาเราก้อเรียนชื่อพี่เขาทุกครั้งเลย เเค่ได้เรียกก้อสบายใจละ55+ เเต่ก้อน่ะ  ยังไม่มีโแกาสได้คุยหรือรุ้จักอย่างเปนทางการเลยด้วยงานเเละเวลา เราเช้าก้อไปทำงานเจอเขาเเค่ก่อนเข้าเเผนกบางวันก้อไม่ได้เจอ เเละอยุ่ในเเผนกทั้งวัน เจอกันอีกเเว้ปนึงก้อก่อนกลับ เเต่เราก้อเฉยๆน่ะเเบบไม่ได้ร้อนรนต้องเจอต้อวคุยอรัยขนาดนั้น ประมาณเเบบเจอก้อดี ไรงี้ เเต่เวลามีครัยพูดถึงเขาเรานี้หูมีเรด้าจับทันทีเลย  จนวันนึง ... เรากำลังเดินกลับบ้านผ่านเเผนกเขาพี่เขาก้อนั่งยุละมีพี่อีกคนนั่งข้างเราก้อหวัดดีลากลับ เเล้วพี่คนที่นั่งข้างๆพี่ใส  เขาก้อเรียกเราเเล้วถามว่า "หนูคนที่เดินมากับหนูอะเป็นอรัยกันหรอ เปนเพือนหรือเปรนเเฟน." เราก้อรู้เลยว่าถามเเบบนี้ต้องมีใครชอบเพื่อนเราเเน่เลย คือไม่ได้อวยน่ะ  เเต่เพื่อนเราหล่อจิง (เพือนเรามันเปนทอม) เราก้อเลยตอบไปเเบบเอ้  เปนเพือนดีมั้ยน่าา  หรือจะเปนเเฟนน่าาา  คือประมานว่าหวงเพือนเเหละ คือเพือนเรามันมีเเฟนเเล้ว  ละเเฟนมันก้อฝากไว้กับเราไห้ช่วยดูไรงี้   กะจะเเบบตอบเล่นๆเนี้ยนๆละเดินกลับ  เเต่ไปไม่ได้วะ พี่เขาถามย้ำอีก  เราเลยตอบไปว่า  เพื่อนคะเพือน เเล้วพี่เขาก้อหันไปบอกพี่  ใส ว่า  เพื่อนน่ะใส  เพื่อน ละพี่ใสก้อเขินเว้ย  เราก้อเเบบนึกในใจ  อ้ออคนนี้หรอชอบเพือนฉัน เเต่เราไม่ได้รุ้สึกหวงพี่ใสเลยน่ะ  ไม่ได้มีหึง หรือใจสลายที่เขาไปชอบคนอื่นเลย  เเละเราไม่เเปลกใจด้วยซ้ำที่จะมีใครชอบเพื่อนเรา  ก้อมันหล่ออ่ะ  มันน่ารัก  เหตการณ์ตรงนั้นคือเราเฉยๆมาก เเค่ได้รุ้เพิ่มมาอีกอย่างว่า พี่ใสชอบทอม!!   อ้อพี่ใสเขาทิ้งท้ายใวนิดนึงว่า ฝากขอไลน์ หน่อย เราก้อยิ้มเเละตอบไปว่า เพือนหนูไม่โสดเเล้วน่ะคะ  พี่ใสเขาบอก  ป่าวจีบน่ะ เเค่อยากรุ้จัก   อรัยทำนองนี่อ่ะ   เราก้อกลับห้อง เช้าวันถัดมาก้อมาทำงานตามปกติ  จนถึงเวลากลับบ้าน เราก้อเดินผ่านพี่ใส  พี่ใสก้อทักละถามว่าไหนอ่ะ  ไหนไลน์อ่ะขอให้ยัง  เราก้อเเบบเอ้าเห้ย  ลืมว่ะ!!(คือลืมจิงๆ เพราะเรากับเพื่อนพักกันคนละห้อง เอ้อ เพือนเรามันชื่อ ฮัน) เราเลยบอกพี่ใสว่าให้เขาเอาไลน์เขามาเดี่ยวเราให้เพื่อนเเอดไป  เราลืมขอมาไห้  พี่เขาก้อไห้เรามา  เราก้อทิ้งท้ายไปว่า  หนูจะเอาไปไห้มันน่ะคะ มันจะเเอดหรือไม่เเอดไปนี้หนูไม่รู้น่ะ  พอถึงห้องเราก้อไปหาฮัน  ละเอาไห้  มันก้อถามว่าใครนั้นนี้  เราก้อบอกไปว่า พี่คนนั้นอ่ะฝากมาจิงๆเขาไห้เรามาขอไลน์เเกอ่ะ  เเต่เราลืมเลยเอาของเขามาเเทนเเกจะเเอดไม่เเอดเรื่องของเเกน่ะ   ละนางฮันก้อคิดยุพักนึงนางก้อเเอดไป เเล้วคุยไรกันนางก้อบอกเราหมดเลย เราก้อเเค่เตือนไปว่าอย่าคุยเยอะจนทำให้ใครเสียใจน่ะ เเค่พี่น้องน่ะ นางฮันก้อรับคำเรียบร้อย
หลังจากที่ไห้ไลน์จนทั้งสองได้คุยกันเเล้วเราก้อไม่ได้คุยไรกับพี่ ใส อีกเลย เจอก้อทักเเซวบ้างครั้งคราว  เเละคือช่วงนั้นเราซีเรียสกับการฝึกงานมากเลยไม่สนใจเรื่องอรัยๆเลย  เเละก้อไม่ได้รุ้สึกเสียใจหรืออรัยใดๆ เลย
..จนมาถึงวันที่เราฝึกงานเสร็จ  เราก้อลางานกลับบ้านเลยจ้าาาก่อนที่จะขึ้นมาเป็นพนักงานจิงๆ เราก้อกลับใปบ้านเเบบที่ทำงานรู้กันใม่เยอะอ่ะ
.....ตอนนั้นเรานั้งรอขึ้นเครื่องยุ อยู่ๆก้อมีเเอคเคาร์เฟส เฟสนึงทักเเชทเรามา ซึ่งไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟส  เราก้อเลยทำการส่องก่อนเลยจร้าาาาาาาาา  ว่าเข่คือใคร พอส่องปั้บก้อ ถึงบางอ้อ เลยคะ  เฮ้ยเเก คนที่ทักมาคือพี่ใส เว้ย !! เเต่ตอนนั้นก้อไม่ได้ดีใจไรน่ะ เฉยๆ สงสัยเเค่เขาทักมาทำไม เลยตอบไป    เขาทักมาถามเราว่ากลับยังใง กลับกับใคร ยุไหนเเล้ว  อรัยประมาณนี้ เราเองก้อ งง  ว่าพี่เขารุ้ได้ไงว่าเรากลับบ้าน  เราเเทบจะไม่บอกใครเลย เราก้อพิมตอบพิมเเชทกับเขาไปเรื่อยๆอ่ะ จากเเรกๆคุยเเบบห่างๆก้อเริ่มสนิทกัน ตอนที่เรากลับบ้านมันช่วงเดือนกันยา 60 อ่ะ  เรากับพี่เขาพิมคุยกันตั้งเเต่ตอนนั้นจนเราถึงบ้านเเละคุยตลอดที่เรายุบ้าน คือตลอดจิงๆ  ยกเว้นเวลาเดียวคือเวลานอนอ่ะ เรายุบ้านประมาน สามวัน สี่วัน ก้อคุยกับพี่เขาตลอดเลย คือครัยตื่นก่อนก้อทักก่อนอ่ะ ส่วนมากจะเปนพี่เขา  เพราะพี่เขาตื่นเช้าไปทำงาน จนถึงวันที่เราต้องกลับขึ้นมาที่ทำงาน จิงๆเรายุบ้านได้อีกวันนึง เเต่ไม่รุ้ทำไมถึงอยากรีบขึ้นมา เราขึ้นมาเเบบไม่บอกพี่ใส  อ่ะ  ทั้งๆที่คุยเเชทกันยุน่ะ  555 ละพอคุยกันไปมา ก้อรุ้ว่าเราสองคนชอบดูหนังเหมือนกัน พี่เขาก้อเลยชวนเราไปดูหนัง เราก้อตกลง
(ตอนคุยกันเรารู้สึกสนุกสบายใจน่ะ ) เราก้อกลับขึ้นไปจนถึงที่พัก เเต่ก้อยังไม่บอกพี่เขา พี่เขาก้อถามว่า จะกลับขึ้นมาทำงานตอนไหน เราก้อบ่ายเบียงเป็นตอบเล่นๆใส่พี่เขาไปว่า  ขยันเมื่อไหรค่อยทำได้ป่ะ ยังขี้เกียจยุเลย 555+  หลังจากนั้นเราก้ออาบน้ำเเต่งตัวละก้อไปที่ ทำงาน พี่เขาเหนก้อ งง  ว่ามาได้ไงไม่เหนบอก ละพี่เขาก้อบอกงั้นวันนี่ไปดูหนัง เราก้อ sey yes ไปจ้า  พี่เขาเลิกงานประมานสองทุ่มอ่ะ เลยให้เราไปรอที่โรงหนังก่อน สักพักพี่เขาก้อบอกว่า เลตหน่อยน่ะ ติดเคส เราก้อบอกว่าถ้าพี่ไม่สะดวก ค่อยมาวันหลังก้อได้ เเต่พี่เขาก้อยืนยันว่ายังใงก้อจะมา เราก้อโอเคเดินเลานรอพี่เขาไปรุ้ตัวอีกที หนังรอบสุดท้ายก้อฉายไปเเล้วจ้า เราก้อคุยกับพี่เขาว่า  จะเอาไง วันหลังมั้ย (พี่เขายังใม่ออกมาจากที่ทำงานเลย) พี่เขาก้อถามเราว่ารอได้มั้ยใกล้จะไปเเล้ว หนังค่อยดูก้อได้เเต่เดี่ยวไปนั่งคุยกัน เราก้อโอเคถ้าจะอยากมาไห้ได้ขนาดนั้น จนพี่เขามาถึงเราก้อนั่งคุยกันนั้นนี้สารทุกสุกดิบ พี่เขาว่าไม่ได้คุยกันนานมานั่งคุยกันสักหน่อย (เราก้อนึกในใจ..ปกติเจอกันก้อไม่เหรจะคุยเลย ทำมาพูดว่าไม่ได้คุยกันนาน )
เเละหลังจากวันนี้เรื่องต่างๆ ก้อเกิดขึ้นเเบบ งงๆ เเต่ก้อทำไห้เราโคตรวุ่นวายใจเลย