สวัสดีค่ะเพื่อนๆเรามีสามีที่แต่งงานกันมา6ปีค่ะแต่เราคบกัน2ปีและอยู่ก่อนแต่งอีก2ปีก่อนแต่งงานค่ะ
สามีเราเป็นคนอเมริกันรู้จักกันทางเว๊บหาคู่ตอนนั้นเราดูว่าเค้าโปรไฟล์ดีเค้าไม่เคยมีลูกไม่เคยแต่งงาน
เค้าแก่กว่าเรา25ปีค่ะ
เราเป็นคนชอบเข้าสังคมติดเพื่อนซึ่งเค้าเองก็ไม่เคยมีปัญหากับตรงนี้เค้าดูแลเราชงกาแฟทิ้งไว้บนหัวนอนตอนเช้า
วันหยุดก็ซักผ้าบางวันก็ทำกับข้าวเค้าถือเป็นผู้ชายที่น่ารักมากค่ะตอนใหม่ๆเราเองก็ทำงานรายใด้ครึ่งนึงของเค้า รายจ่ายส่วนใหญ่เค้าเป็นคนดูแลนอกจากเราจะไปเที่ยวไปช๊อปนั่นเงินส่วนตัวเราแต่เค้าไม่เคยให้เงินเราใช้นะคะ เค้าจะไปมีแผนไปล่องเรือสำราญ2ปีครั้งนึงแต่2รอบหลังเงินนางไม่พอจ่ายเราก็เลยจ่ายให้ไปครั้งๆนึงก็เกือบแสนเราไม่มีเงินเก็บกันเลยค่ะตัวเราพยายามเก็บแต่พอมีเรื่องจำเป็นก็ต้องดึงออกมาใช้จนเมื่อ2ปีก่อนเราตัดสินใจย้ายมาทำงานในเมืองรายใด้เราเพิ่มขึ้นมากกว่าครึ่งตัวเค้าเองก็อยู่ที่เมืองเดิมจนวันนึงเค้ามีปัญหากับที่ทำงานโดนบังคับให้ลาออกด้วยเหตุผลบางอย่างตอนนี้เค้าท้อและคิดฆ่าตัวตายเราลางานเพื่อกลับไปหาเค้าแล้วพากันย้ายของมาอยู่ด้วยกันในเมืองรายจ่ายก็เพิ่มขึ้นแต่เราหาใด้เลยไม่มีปัญหาจนวันนึงสามีเกิดอาการหัวใจวายเฉียบพลันนอนโรงพยาบาลหลายวันรักษาตัวจนหมออนุญาตให้กลับไปทำงานแต่งานไม่มีไงเลยต้องสมัครงานไปเรื่อยๆผ่านไป4เดือนเราตัดสินใจไปเมืองไทยเลยอยากให้เค้าไปเที่ยวสักครั้งจะใด้เจอแม่ด้วยเลยจองตั๋วสำหรับ2คนใหนๆก็ยังไม่มีงานเราจองล่วงหน้าหลายเดือนจนครบ1ปีที่เค้าย้ายมาอยู่ด้วยเค้าก็ใด้งานในที่สุดเค้าใด้งาน4เดือนก่อนเราจะไปเมืองไทยหลังใด้งานเค้าก็ยังไม่ช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายสักนิดเอาเงินไปซื้อของจุกจิกในบ้านเค้าอ้างว่าเค้าใด้รับเงินเดือนแค่เดือนละครั้งเราก็ยังไหวแต่ขณะ1ปีที่ผ่านมาเราพยามเก็บเงินแยกแต่ด้วยความที่ต้องจ่ายบิลทุกอย่างและยังต้องผ่อนค่าร้านเนื่องจากซื้อหุ้นกิจการนึงไว้เพื่ออนาคตจะไม่ต้องทำงานหนักเค้าเองก็ไม่ใด้ช่วยอะไรเลยเราบอกเค้าให้แบ่งรายจ่ายไปช่วยบ้างเค้าก็อ้างแต่ใด้รับเงินเดือนละครั้งจนล่าสุดเราไปเมืองไทยกันเราก็บอกเค้าว่าเอาพ๊อกเก๊ตมันนี่ไปบ้างนะแต่สรุปป...... นางไปแต่ตัวเราจ่ายทั้งหมดตั้งแต่ค่าอาหารยันค่าเครื่องพาไปนวดพาไปดื่มไปเที่ยวแบเต็มที่ พาไปภูเก็ต, เชียงใหม่, เชียงราย พัทยาและกลับบ้านต่างจังหวัดไม่ช่วยเลยสักบาทแต่เราบอกเค้าให้จ่ายค่าเช่าบ้านทางนี้มันไม่มากมายไม่ถึงครึงของเงินเดือนเค้าหรอกตอนอยู่เมืองไทยเราก็บอกให้นางช่วยจ่ายบ้างนางบอกไม่มี...... ก็ต้องเราเองสิที่จ่าย
เค้ากลับมาก่อนเรา1เดือนเพื่อนๆที่นี่ก็มีเรื่องเล่ามากมายคือสามีไปนวดแล้วให้ทิปแบบป๋ามากไปติดกันแทบทุกวันเท่าที่รู้คือหมดเงินไปกับการนวด1อาทิต$500ประมาณ10,000กว่าบาทแต่คือบอกเราไม่มีเงินแต่เอาเงินไปใช้กับความสุขส่วนตัวมันใช้ไม่ได้ปล่อยให้เรารับภาระทุกอย่างมา2ปีแต่พอมีเงินกลับเห็นแก่ตัว..... เรามีแอพติดตามกันและกันวันนึงน้าเราถามว่าใช้สามีไปไหนเหรอไม่เห็นอยู่บ้านเราก็เปิดติดตามเค้าก็ไปร้านนวดอีกไปร้านอื่นเพราะทุกคนในร้านแรกรู้จักเราหมดไปตั้งแต่2ทุ่มกลับบ้าน4ทุ่มโทรไปไม่รับนางโทรมาโกหกว่าต้องกลับไปที่ทำงานหยิบของติดมือมาต้องเอาไปคืนเราถามย้ำว่าจริงหรออยู่4รอบนางโวยวายแล้วตัดสายทิ้งจนวันรุ่งขึ้นส่งข้อความมาถามเราก็เอาหลักฐานที่แค๊ปหน้าจอไว้ให้ดูนางอึ้งเงียบและไม่อธิบายอะไรเลยเราเลยจนทุกวันนี้ไม่ถามต่อเราบอกไม่เป็นไรช่างมันเค้าก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพอหลังจากเรากลับมาจากเมืองไทยนางแชทเฟสทุกวันทั้งวันเราก็ไม่ใด้ถามหรอกว่าใครแค่เราเบื่อและอึดอัดเรากลับมายังไม่ทันเริ่มงานเลยค้าบอกไม่มีเงินเติมน้ำมันรถเราก็เจียดบางส่วนให้ไป3รอบละทุกครั้งที่ให้เงินเค้ารู้สึกเหมือนโดนเอาเปรียบเพราะเค้าควรจะเอาเงินที่ไปจ่ายทิปและค่านวดเก็บมาไว้เติมน้ำมันที่อยากตัดสินใจคืออยู่กันมาเป็น10ปีไม่มีอนาคตที่ดีขึ้น, ไม่มีความรับผิดชอบ, ไม่นึกถึงอนาคต, ไม่มีระเบียบในการใช้ชีวิต, เรารู้สึกว่าไม่อบอุ่นใจไม่ปลอดภัยเราเหนื่อยมากกว่าดูแลตัวเองคนเดียว เราเองสิต้องดูแลเค้ามากกว่าเค้าจะดูแลเราวันนี้ความดีมันก็ยังมีเค้ายังทำทุกอย่างเหมือนเดิมแต่อนาคตมันไม่มี... เค้าเห็นแก่ตัวไปหน่อยใจเรามันเลยรังเล ....... ค่ะเรารักเค้าแต่เราก็รักตัวเองเหมือนกันค่ะ. อ่านแล้วช่วยแสดงความคิดเห็นแบบถ้าเกิดขึ้นกับตัวเองจะทำอย่างไรคะ
รังเลว่าจะอยู่ต่อหรือพอแค่นี้
สามีเราเป็นคนอเมริกันรู้จักกันทางเว๊บหาคู่ตอนนั้นเราดูว่าเค้าโปรไฟล์ดีเค้าไม่เคยมีลูกไม่เคยแต่งงาน
เค้าแก่กว่าเรา25ปีค่ะ
เราเป็นคนชอบเข้าสังคมติดเพื่อนซึ่งเค้าเองก็ไม่เคยมีปัญหากับตรงนี้เค้าดูแลเราชงกาแฟทิ้งไว้บนหัวนอนตอนเช้า
วันหยุดก็ซักผ้าบางวันก็ทำกับข้าวเค้าถือเป็นผู้ชายที่น่ารักมากค่ะตอนใหม่ๆเราเองก็ทำงานรายใด้ครึ่งนึงของเค้า รายจ่ายส่วนใหญ่เค้าเป็นคนดูแลนอกจากเราจะไปเที่ยวไปช๊อปนั่นเงินส่วนตัวเราแต่เค้าไม่เคยให้เงินเราใช้นะคะ เค้าจะไปมีแผนไปล่องเรือสำราญ2ปีครั้งนึงแต่2รอบหลังเงินนางไม่พอจ่ายเราก็เลยจ่ายให้ไปครั้งๆนึงก็เกือบแสนเราไม่มีเงินเก็บกันเลยค่ะตัวเราพยายามเก็บแต่พอมีเรื่องจำเป็นก็ต้องดึงออกมาใช้จนเมื่อ2ปีก่อนเราตัดสินใจย้ายมาทำงานในเมืองรายใด้เราเพิ่มขึ้นมากกว่าครึ่งตัวเค้าเองก็อยู่ที่เมืองเดิมจนวันนึงเค้ามีปัญหากับที่ทำงานโดนบังคับให้ลาออกด้วยเหตุผลบางอย่างตอนนี้เค้าท้อและคิดฆ่าตัวตายเราลางานเพื่อกลับไปหาเค้าแล้วพากันย้ายของมาอยู่ด้วยกันในเมืองรายจ่ายก็เพิ่มขึ้นแต่เราหาใด้เลยไม่มีปัญหาจนวันนึงสามีเกิดอาการหัวใจวายเฉียบพลันนอนโรงพยาบาลหลายวันรักษาตัวจนหมออนุญาตให้กลับไปทำงานแต่งานไม่มีไงเลยต้องสมัครงานไปเรื่อยๆผ่านไป4เดือนเราตัดสินใจไปเมืองไทยเลยอยากให้เค้าไปเที่ยวสักครั้งจะใด้เจอแม่ด้วยเลยจองตั๋วสำหรับ2คนใหนๆก็ยังไม่มีงานเราจองล่วงหน้าหลายเดือนจนครบ1ปีที่เค้าย้ายมาอยู่ด้วยเค้าก็ใด้งานในที่สุดเค้าใด้งาน4เดือนก่อนเราจะไปเมืองไทยหลังใด้งานเค้าก็ยังไม่ช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายสักนิดเอาเงินไปซื้อของจุกจิกในบ้านเค้าอ้างว่าเค้าใด้รับเงินเดือนแค่เดือนละครั้งเราก็ยังไหวแต่ขณะ1ปีที่ผ่านมาเราพยามเก็บเงินแยกแต่ด้วยความที่ต้องจ่ายบิลทุกอย่างและยังต้องผ่อนค่าร้านเนื่องจากซื้อหุ้นกิจการนึงไว้เพื่ออนาคตจะไม่ต้องทำงานหนักเค้าเองก็ไม่ใด้ช่วยอะไรเลยเราบอกเค้าให้แบ่งรายจ่ายไปช่วยบ้างเค้าก็อ้างแต่ใด้รับเงินเดือนละครั้งจนล่าสุดเราไปเมืองไทยกันเราก็บอกเค้าว่าเอาพ๊อกเก๊ตมันนี่ไปบ้างนะแต่สรุปป...... นางไปแต่ตัวเราจ่ายทั้งหมดตั้งแต่ค่าอาหารยันค่าเครื่องพาไปนวดพาไปดื่มไปเที่ยวแบเต็มที่ พาไปภูเก็ต, เชียงใหม่, เชียงราย พัทยาและกลับบ้านต่างจังหวัดไม่ช่วยเลยสักบาทแต่เราบอกเค้าให้จ่ายค่าเช่าบ้านทางนี้มันไม่มากมายไม่ถึงครึงของเงินเดือนเค้าหรอกตอนอยู่เมืองไทยเราก็บอกให้นางช่วยจ่ายบ้างนางบอกไม่มี...... ก็ต้องเราเองสิที่จ่าย
เค้ากลับมาก่อนเรา1เดือนเพื่อนๆที่นี่ก็มีเรื่องเล่ามากมายคือสามีไปนวดแล้วให้ทิปแบบป๋ามากไปติดกันแทบทุกวันเท่าที่รู้คือหมดเงินไปกับการนวด1อาทิต$500ประมาณ10,000กว่าบาทแต่คือบอกเราไม่มีเงินแต่เอาเงินไปใช้กับความสุขส่วนตัวมันใช้ไม่ได้ปล่อยให้เรารับภาระทุกอย่างมา2ปีแต่พอมีเงินกลับเห็นแก่ตัว..... เรามีแอพติดตามกันและกันวันนึงน้าเราถามว่าใช้สามีไปไหนเหรอไม่เห็นอยู่บ้านเราก็เปิดติดตามเค้าก็ไปร้านนวดอีกไปร้านอื่นเพราะทุกคนในร้านแรกรู้จักเราหมดไปตั้งแต่2ทุ่มกลับบ้าน4ทุ่มโทรไปไม่รับนางโทรมาโกหกว่าต้องกลับไปที่ทำงานหยิบของติดมือมาต้องเอาไปคืนเราถามย้ำว่าจริงหรออยู่4รอบนางโวยวายแล้วตัดสายทิ้งจนวันรุ่งขึ้นส่งข้อความมาถามเราก็เอาหลักฐานที่แค๊ปหน้าจอไว้ให้ดูนางอึ้งเงียบและไม่อธิบายอะไรเลยเราเลยจนทุกวันนี้ไม่ถามต่อเราบอกไม่เป็นไรช่างมันเค้าก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพอหลังจากเรากลับมาจากเมืองไทยนางแชทเฟสทุกวันทั้งวันเราก็ไม่ใด้ถามหรอกว่าใครแค่เราเบื่อและอึดอัดเรากลับมายังไม่ทันเริ่มงานเลยค้าบอกไม่มีเงินเติมน้ำมันรถเราก็เจียดบางส่วนให้ไป3รอบละทุกครั้งที่ให้เงินเค้ารู้สึกเหมือนโดนเอาเปรียบเพราะเค้าควรจะเอาเงินที่ไปจ่ายทิปและค่านวดเก็บมาไว้เติมน้ำมันที่อยากตัดสินใจคืออยู่กันมาเป็น10ปีไม่มีอนาคตที่ดีขึ้น, ไม่มีความรับผิดชอบ, ไม่นึกถึงอนาคต, ไม่มีระเบียบในการใช้ชีวิต, เรารู้สึกว่าไม่อบอุ่นใจไม่ปลอดภัยเราเหนื่อยมากกว่าดูแลตัวเองคนเดียว เราเองสิต้องดูแลเค้ามากกว่าเค้าจะดูแลเราวันนี้ความดีมันก็ยังมีเค้ายังทำทุกอย่างเหมือนเดิมแต่อนาคตมันไม่มี... เค้าเห็นแก่ตัวไปหน่อยใจเรามันเลยรังเล ....... ค่ะเรารักเค้าแต่เราก็รักตัวเองเหมือนกันค่ะ. อ่านแล้วช่วยแสดงความคิดเห็นแบบถ้าเกิดขึ้นกับตัวเองจะทำอย่างไรคะ