แฟนกับผมเริ่มห่างไกลจากกันเรื่อย

คือคบกับแฟนมาได้ 6 เดือนครับแต่แฟนเรียนจบ ป.ตรี ก่อน ผมยังเรียนป.ตรี อยู่ชั้นปีที่ 5 (หรือจบช้ากว่าเพื่อนนะแหละครับ) ตอนนี้แฟนผมทำงานกับธุรกิจที่บ้านของเขาครับ ส่วนผมก็เช่าบ้านอยู่เพราะผมเป็นคนต่างจัง

เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนนี้ผมกะแฟนคบกันได้เข้าปีที่ 10 ละ แต่แฟนของผมเค้าไม่เอาครอบครัวผมเลย ด้วยเรื่องมันมีเหตุการ์ณก่อนน่านี้ที่เกิดขึ้นคือ เมื่อช่วงระยะแรกๆ ช่วง 4-5ปี ที่คบกัน แฟนผมได้ย้ายเข้ามาอยู่

คือผมกับแฟนผมคบกันมานานพอสมควรแล้วรักกันมากแต่แฟนผมกับเพื่อนของผมไม่ถูกกันเพราะแฟนผมเป็นคนหน้าตาแรงมันมีสถานการณ์บีบบังคับให้เลิกกันเพราะแฟนผมเป็นคนขี้หึงแต่ผมเป็นคนเฟรนลี่ส่วนเพื่อนๆของผมก็ไม่ชอบเเฟน

แค่หัวข้อก็รู้แล้วคับ ผมไม่สามารถให้แฟนผมไปผับบาร์หรือดื่ม กับเพื่อนเธอ แน่นอนคับผมเป็นห่วงเธอมาก ไม่ว่าจะไปไหนหรือทำอะไรก็ตาม ผมไม่อยากให้อะไรเกิดขึ้นกับเธอ เธอและเพื่อนเธอคงไม่เข้าใจผม เธอเลยได้คำถา

เราชอบคนนึงบอกชอบไปแล้ว แต่ว่าไม่ได้อยากเป็นแฟนกับเขา แค่ชอบเฉยๆ แต่กลัวว่าเขาจะเข้าใจผิดคิดว่าเราอยากเป็นแฟนด้วย เพราะตอนนี้เขาตีตัวออกห่างเราไปแล้ว

ผมคิดถึงเขามากจนร้องห้ายทุกวันเลยผมลืมเขาไม่ได้และหาเขาไม่ได้เจออีกแล้วเขาหายไปแล้วผมไม่รู้เลยว่าเขาจะเป็นยังไงตอนนี้จะเป็นเหมือนผมมั้ยหรือมีความสุขกับคนอื่นที่ดีกว่าผมแล้วหรือยังแต่ผมอยากจะเจอเขาอีกค

คือว่าพอดีผมมีแฟนแล้วแล้วรักเขามากๆด้วย แล้วมีอยู่วันนึงอยู่ดีๆผมนึกถึงคนที่เคยแอบบชอบแล้วนึกสมมติในหัวว่า ถ้าเราเป็นแฟนกับเขาในอนาคตจะเป็นไงนะ แล้วเราก็ตั้งสติขึ้นได้ว่า เห้ยเรามีแฟนแล้วนะ เราคิดแบบ

ตั้งแต่แฟนกับบ้านเหมือนเค้าไม่ค่อยเหมือนเดิม หรือเค้าเริ่มตีตัวออกห่างหรือปล่าวคาบ ผมควรทำแบบไหนต่อคาบ

ผมเคยคบกับแฟนมา 7 ปีแต่ก็ได้เลิกกันไปเพราะผมหึงหวงเค้ามากเกินไป จุกจิกกับโลกส่วนตัวเค้ามากเกินไป ทะเลาะกันบ่อยจนสุดท้ายเลิกกันใันวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 แล้วก็หายไปผมก็ได้แต่โทษตัวเองที่เป็นคนงี่เง่