เคยรู้สึกเหมือนกันไหม? ไม่อยากรู้อะไรมากกว่านี้ ไม่อยากให้ใครโตขึ้น ไม่อยากให้ใครเปลี่ยนไป

น้อยใจค่ะ ที่ทุกคนโตขึ้นแล้วก็เปลี่ยนไป ตอนเด็กเคยคิดนะว่าชีวิตนี้เราคงขาดเพื่อนไม่ได้ ถ้าโตขึ้นถึงแม้จะแต่งงานมีลูกแล้วก็อยากเล่นกับเพื่อนๆไปตลอด แต่ก็เสียใจที่ไม่มีใครคิดเหมือนเราเลย มันไม่มีทางเป็นไปได้ ทุกคนพอโตขึ้นก็ลืมกัน แยกย้านกันไปคนละทาง ต้องไปใช้ชีวิตของตัวเอง ไม่ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันแล้ว ตอนนี้เราไม่อยากให้โลกเจริญขึ้นแล้ว ไม่อยากให้ใครเห็นแก่ตัวไปมากกว่านี้ ไม่อยากเห็นหรือรับรู้อะไรมากกว่านี้ ไม่อยากให้ใครโตไปมากกว่านี้ ไม่อยากให้ใครแข่งขันกันไปมากกว่านี้ ไม่อยากให้ใครผิดคำพูด ไม่อยากให้ใครทิ้งกัน ไม่อยากให้สังคมแย่ไปกว่านี้ ไม่อยากให้เพื่อนลดลงไปมากกว่านี้ ไม่อยากทำความเข้าใจอะไรไปมากกว่านี้ ไม่อยากเผชิญกับอะไรแล้ว ไม่อยากทำตัวเข้มแข็งแล้ว ไม่อยากเห็นธาตุแท้ใครไม่อยากรับรู้ว่าใครจริงใจหรือไม่จริงใจกับเราบ้าง อยากให้ทุกคนเป็นเด็กตลอดไป อยากวิ่งไล่จับกันเหมือนเดิม อยากเล่นด้วยกันไม่ต้องคิดอะไรมาก  รู้นะว่าความคิดของเราอาจจะเหมือนเด็กที่ไม่ยอมโต รับความจริงไม่ได้ เมื่อก่อนจากที่ครอบครัวเคยอยู่พร้อมหน้ากันตอนนี้ต่างคนต่างก็ออกไปทำงานใช้ชีวิตของตัวเอง ไม่มีใครอยู่กับเราไปตลอด อยากหยุดเวลาได้อยากย้อนเวลากลับไปได้ ให้ทุกอย่างเป็นโลกแห่งความฝันที่ไม่ว่าจะทำผิดพลาดขนาดไหนพอตื่นขึ้นมาก็เป็นเพียงแค่ความฝันที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง