ผมสงสัยว่า ทำไมเราต้องโฟกัสที่จำนวนผู้ชม

สวัสดีครับ ผมติดตามบอลไทยมาซักพักนึง เห็นหลายๆ ท่านในที่นี้ ตั้งข้อสังเกตว่า บอลไทยจะนิยม คนดูต้องเต็มสนาม และนำจำนวนผู้ชมในสนามมาเป็น kpi ในการบริหารงาน ของทั้งสโมสร และ สมาคม

ผมขออนุญาตมองอีกมุมนึงนะครับ
ถ้าการดูฟุตบอล 1 นัด ผู้ชมเต็มความจุสนามได้ 10,000 คน แต่ไม่มีการถ่ายทอดสด เทียบกับ คนดู 5,000 คน แต่มีการถ่ายทอดสด และได้รับกระแสจากคนดู เรตติ้งขึ้นแบบชัดเจนได้ อย่างนี้ถือว่า ล้มเหลวในด้านความนิยมหรือไม่ครับ
ประเด็นที่ผมต้องการจะสื่อคือ การเดินทางไปดูฟุตบอล 1 นัด มันมีต้นทุนที่มากกว่า นั่งชมอยู่บ้าน ทั่งค่าเดินทาง ค่าตั๋ว ค่าอาหาร ซึ่งแน่นอนว่า คนระดับกลางถึงล่าง ที่ไม่ได้มีอิสรภาพทางการเงิน ต้องนำมาเปรียบเทียบกันแน่นอน ยกตัวอย่างง่ายๆ แฟนบอลกรุงเทพฯ อยากชมบุรีรัมย์ แต่ก็คงไม่อยากขับรถไปบุรีรัมย์เพื่อดูบอลนัดเดียว เพราะเรื่องเวลาและค่าใช้จ่าย ซึ่งการดูบอลอยู่ที่บ้าน จะประหยัดกว่าแน่นอน

และสิ่งที่จะนำมาคิดต่อคือ ถ้าเราสามารถขายลิขสิทธิ์การถ่ายทอดสดไปหลายๆ ประเทศ ที่ให้ความสนใจ (ประเทศในแถบอาเซียน)
รวมถึงสามารถหาสปอนเซอร์เข้ารายการ หรือเป็นป้ายสปอนเซอร์ในสนาม ซึ่งตัวเลขโฆษณาตรงนี้ มันสูงมากกว่าการขายบัตรเข้าชมอยู่แล้ว

ฉะนั้นบอลไทยจะกระแสนิยมหรือไม่ การดูบอลในสนามอาจจะไม่ใช่ตัวชี้วัดที่แท้จริง

อยากให้มาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันครับ ในฐานะคนรักบอลไทยด้วยกัน อยากให้พูดคุยกันแบบสาระนะครับ ไม่เอาว่าติ่งสมาคม ติ่งยี ทั่งหลาย ผมกลัวจะหลงประเด็นกัน