สวัสดีค่ะ เราเพิ่งสมัครเข้ามาในพันทิพเป็นครั้งแรก เรียงความก็เขียนไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ แต่วันนี้อยากจะมาขอความเห็นจากเพื่อนๆที่ได้อ่านกระทู้นี้นะคะ
....เรามีแฟนคนนึงที่คบกันมาได้เกือบปีแล้วค่ะ แต่ความรักความผูกพันธ์ที่มีให้กันเยอะมาก มากจนคิดว่าเราสองคนรักกันมานานมากเป็น 5 ปี 10 ปี พี่เค้าเป็นคนดีมากค่ะ คบแล้วสบายใจ ไม่เคยมีเรื่องทำให้เสียใจเลยสักครั้ง เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ก็ไม่เคยรู้สึกห่างกันเลย ด้วยเทคโนโลยีสมัยนี้ คิดถึงอยากเจออยากเห็นหน้า ก็ วีดีโอคอล เห็นหน้ากันได้สบายๆให้หายคิดถึง .... ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่เริ่มคบกัน สิ่งแรกที่พี่เค้าบอกคือ เค้าเคยมีครอบครัวและมีลูกแล้ว แต่ลูกไม่ได้อยู่กับพี่เค้า พี่เค้าก็อยู่กับแม่เค้าแค่ 2 คน และแม่พี่เค้าไม่อยากให้มีแฟนหรือยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนอีก .... ระหว่างที่คบกันพี่เค้าโดนแม่ต่อว่าหนักๆหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยปริปากบ่นให้เราได้รับรู้เลย เจอหน้ากันก็ยิ้มแย้ม และอยู่ด้วยกันเหมือนไม่ได้มีเรื่องหรือมีปัญหาอะไรเลย ทำให้เรามีความสุขและสบายใจในทุกครั้งที่ได้อยู๋ด้วยกัน.... เราพาพี่เค้าไปเที่ยวที่บ้านและพาไปให้รู้จักกับครอบครัว ญาติพี่น้องของเราทุกคน ซึ่งทางครอบครัวของเราก็ยินดีต้อนรับพี่เค้าเป็นอย่างดี เราสองคนใช้ชีวิตอยู่ในสังคมของกันและกันเราสามารถเข้าถึงเพื่อน คนรู้จัก เพื่อนที่ทำงาน หรือใครหลายๆคนที่พี่เค้ารู้จัก แต่ไม่สามารถเข้าถึงและทำความรู้จักกับแม่พี่เค้าได้เลย พี่เค้าพยายามเป็นคนกลางเพื่อที่จะไม่ให้แม่มาต่อว่าด่าทอให้เราต้องเสียความรู้สึก
......เราสองคนวาดฝันและวางแผนอนาคตไว้ด้วยกันหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะสร้างบ้าน เปิดร้านอาหาร หรือร้านกาแฟ ทำสวนเกษตรในแบบที่พี่เค้ารัก แล้วจะรับลูกของพี่เค้ากลับมาอยู่ด้วย ....
แล้วอยู่ๆมาวันนึง ทุกอย่างมันก็พังลง เมื่อพี่เค้าเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มมีความเครียดเข้ามาปกคลุมใบหน้าอย่างเห็นได้ชัด เริ่มไม่สนใจกันเหมือนก่อน เริ่มนิ่ง โทรไม่รับ แชทไม่ตอบ บล็อคโพสเฉพาะเราที่ไม่สามารถเห็นได้ในเฟสบุ๊ค (ซึ่งมันทำให้เราไม่สามารถรับรู้ความเคลื่อนไหวของเขาได้เลย) แต่ก็ยังคุยกันปกติเรื่อยมา จนเมื่ออาทิตย์ก่อนพี่เค้ามาขอหยุดความสัมพันธ์ระหว่างเราลง ให้เหตุผลเพียงว่า อยากใช้เวลาคิดอะไรคนเดียวสักพัก และอยากใช้เวลาอยู่กับแม่ดูแลแม่ก่อน พี่เค้าอึดอัดที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ตรงกลางแบบนี้ คนนึงก็แม่ อีกคนก็แฟน พี่เค้าบอกว่าเค้ารักเรามากไม่แพ้กัน แต่ต้องเลือกที่จะหยุดเพราะมองไม่เห็นหนทางที่มันจะทำให้แม่เค้าเปลี่ยนความคิดได้เลย ถามว่าเราเข้าใจในสิ่งที่เค้าทำมั้ย เราเข้าใจดี เข้าใจหมดทุกอย่าง พี่เค้าไม่อยากให้เราเสียความรู้สึกและเสียเวลาต่อกันไปมากกว่านี้ เพราะความต้องการของแม่พี่เค้าคือต้องการที่จะได้หลานกลับคืนมา แต่จะเป็นแบบนั้นได้คือเค้าต้องกลับไปคืนดีกับแม่ของลูก ซึ่งความสุขหลักๆของพี่เค้าคือการได้มีลูกอยู่ด้วยกัน เราเองก็รักลูกพี่เค้านะ น้องเป็นเด็กดี เด็กน่ารัก เราสองคนเข้ากันได้ดี
เราพยายามยื้อและรั้งทุกทาง แต่ตอนนี้คือเราไม่รู้จะทำยังไงต่อไป เรายังรักเค้า และรอให้เค้ากลับมา ภาพความทรงจำดีดีทุกอย่างมันยังวนเวียนอยู่ในหัว ตอนนี้เราติดต่อพี่เค้าไม่ได้ เหลือแต่เพียงช่องทางแชทที่ยังทักไป (ฝ่ายเดียว) เพื่อบอกให้เค้าได้รับรู้ความรู้สึกและความเป็นไปของเรา แลไม่รู้ว่าเค้าจะยังอยากรับรู้อยู่รึเปล่า อ่านแต่ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่ยอมรับสาย เค้าพยายามตัดใจเพื่อที่จะให้เราไปเจอคนใหม่ ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ สิ่งที่เราต้องการคือพี่เค้าและความรักที่มีให้กันมาตลอด ไม่เข้าใจทำไมต้องมาหยุดอยู่เพียงแค่นี้ ทั้งที่เราเองยังไม่เคยได้มีโอกาสทำอะไรหรือพิสูจน์อะไรให้แม่พี่เค้าได้เห็นเลยว่าเราไม่เหมือน ผู้หญิงคนอื่น เรารักในสิ่งที่ตัวพี่เค้าเป็นจริงๆ และความรักระหว่างเรามันเป็นความรักที่ บริสุทธิ์ใจ
ตอนนี้เราไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อไป มีคนบอกให้ยอมรับและทำใจ อันนี้เราบอกเลยว่าเราทำไม่ได้ มันต้องมีหนทางอื่นที่จะทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น ทำยังไงให้แม่พี่เค้ายอมเปิดทางให้เราได้พบและพิสูจน์ตัวเอง เราไม่ได้ต้องการอะไรมากมายนอกไปจากความรัก ที่เราเป็นแบบนี้เพราะรักครั้งนี้เป็นรักที่ดีที่ไม่คิดจะหาได้จากผู้ชายคนไหนได้อีก เป็นความรักที่มีแต่ความจริงใจให้กัน เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมาก สุขทุกข์เรามีมาหมด เรามีพี่เค้าอยู่ข้างๆเราเสมอ
แต่พอวันนี้มันไม่มีแล้ว ต้องจากกันทั้งที่ยังรักกันหมดหัวใจ เพียงเพราะทำตามใจแม่ เราว่ามันไม่โอเคค่ะ
เรารักกันมาก แต่ต้องหยุดความสัมพันธ์เพียงเพราะแม่ฝ่ายชายไม่ยอมเปิดทาง
....เรามีแฟนคนนึงที่คบกันมาได้เกือบปีแล้วค่ะ แต่ความรักความผูกพันธ์ที่มีให้กันเยอะมาก มากจนคิดว่าเราสองคนรักกันมานานมากเป็น 5 ปี 10 ปี พี่เค้าเป็นคนดีมากค่ะ คบแล้วสบายใจ ไม่เคยมีเรื่องทำให้เสียใจเลยสักครั้ง เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ก็ไม่เคยรู้สึกห่างกันเลย ด้วยเทคโนโลยีสมัยนี้ คิดถึงอยากเจออยากเห็นหน้า ก็ วีดีโอคอล เห็นหน้ากันได้สบายๆให้หายคิดถึง .... ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่เริ่มคบกัน สิ่งแรกที่พี่เค้าบอกคือ เค้าเคยมีครอบครัวและมีลูกแล้ว แต่ลูกไม่ได้อยู่กับพี่เค้า พี่เค้าก็อยู่กับแม่เค้าแค่ 2 คน และแม่พี่เค้าไม่อยากให้มีแฟนหรือยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนอีก .... ระหว่างที่คบกันพี่เค้าโดนแม่ต่อว่าหนักๆหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยปริปากบ่นให้เราได้รับรู้เลย เจอหน้ากันก็ยิ้มแย้ม และอยู่ด้วยกันเหมือนไม่ได้มีเรื่องหรือมีปัญหาอะไรเลย ทำให้เรามีความสุขและสบายใจในทุกครั้งที่ได้อยู๋ด้วยกัน.... เราพาพี่เค้าไปเที่ยวที่บ้านและพาไปให้รู้จักกับครอบครัว ญาติพี่น้องของเราทุกคน ซึ่งทางครอบครัวของเราก็ยินดีต้อนรับพี่เค้าเป็นอย่างดี เราสองคนใช้ชีวิตอยู่ในสังคมของกันและกันเราสามารถเข้าถึงเพื่อน คนรู้จัก เพื่อนที่ทำงาน หรือใครหลายๆคนที่พี่เค้ารู้จัก แต่ไม่สามารถเข้าถึงและทำความรู้จักกับแม่พี่เค้าได้เลย พี่เค้าพยายามเป็นคนกลางเพื่อที่จะไม่ให้แม่มาต่อว่าด่าทอให้เราต้องเสียความรู้สึก
......เราสองคนวาดฝันและวางแผนอนาคตไว้ด้วยกันหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะสร้างบ้าน เปิดร้านอาหาร หรือร้านกาแฟ ทำสวนเกษตรในแบบที่พี่เค้ารัก แล้วจะรับลูกของพี่เค้ากลับมาอยู่ด้วย ....
แล้วอยู่ๆมาวันนึง ทุกอย่างมันก็พังลง เมื่อพี่เค้าเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มมีความเครียดเข้ามาปกคลุมใบหน้าอย่างเห็นได้ชัด เริ่มไม่สนใจกันเหมือนก่อน เริ่มนิ่ง โทรไม่รับ แชทไม่ตอบ บล็อคโพสเฉพาะเราที่ไม่สามารถเห็นได้ในเฟสบุ๊ค (ซึ่งมันทำให้เราไม่สามารถรับรู้ความเคลื่อนไหวของเขาได้เลย) แต่ก็ยังคุยกันปกติเรื่อยมา จนเมื่ออาทิตย์ก่อนพี่เค้ามาขอหยุดความสัมพันธ์ระหว่างเราลง ให้เหตุผลเพียงว่า อยากใช้เวลาคิดอะไรคนเดียวสักพัก และอยากใช้เวลาอยู่กับแม่ดูแลแม่ก่อน พี่เค้าอึดอัดที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ตรงกลางแบบนี้ คนนึงก็แม่ อีกคนก็แฟน พี่เค้าบอกว่าเค้ารักเรามากไม่แพ้กัน แต่ต้องเลือกที่จะหยุดเพราะมองไม่เห็นหนทางที่มันจะทำให้แม่เค้าเปลี่ยนความคิดได้เลย ถามว่าเราเข้าใจในสิ่งที่เค้าทำมั้ย เราเข้าใจดี เข้าใจหมดทุกอย่าง พี่เค้าไม่อยากให้เราเสียความรู้สึกและเสียเวลาต่อกันไปมากกว่านี้ เพราะความต้องการของแม่พี่เค้าคือต้องการที่จะได้หลานกลับคืนมา แต่จะเป็นแบบนั้นได้คือเค้าต้องกลับไปคืนดีกับแม่ของลูก ซึ่งความสุขหลักๆของพี่เค้าคือการได้มีลูกอยู่ด้วยกัน เราเองก็รักลูกพี่เค้านะ น้องเป็นเด็กดี เด็กน่ารัก เราสองคนเข้ากันได้ดี
เราพยายามยื้อและรั้งทุกทาง แต่ตอนนี้คือเราไม่รู้จะทำยังไงต่อไป เรายังรักเค้า และรอให้เค้ากลับมา ภาพความทรงจำดีดีทุกอย่างมันยังวนเวียนอยู่ในหัว ตอนนี้เราติดต่อพี่เค้าไม่ได้ เหลือแต่เพียงช่องทางแชทที่ยังทักไป (ฝ่ายเดียว) เพื่อบอกให้เค้าได้รับรู้ความรู้สึกและความเป็นไปของเรา แลไม่รู้ว่าเค้าจะยังอยากรับรู้อยู่รึเปล่า อ่านแต่ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่ยอมรับสาย เค้าพยายามตัดใจเพื่อที่จะให้เราไปเจอคนใหม่ ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ สิ่งที่เราต้องการคือพี่เค้าและความรักที่มีให้กันมาตลอด ไม่เข้าใจทำไมต้องมาหยุดอยู่เพียงแค่นี้ ทั้งที่เราเองยังไม่เคยได้มีโอกาสทำอะไรหรือพิสูจน์อะไรให้แม่พี่เค้าได้เห็นเลยว่าเราไม่เหมือน ผู้หญิงคนอื่น เรารักในสิ่งที่ตัวพี่เค้าเป็นจริงๆ และความรักระหว่างเรามันเป็นความรักที่ บริสุทธิ์ใจ
ตอนนี้เราไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อไป มีคนบอกให้ยอมรับและทำใจ อันนี้เราบอกเลยว่าเราทำไม่ได้ มันต้องมีหนทางอื่นที่จะทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น ทำยังไงให้แม่พี่เค้ายอมเปิดทางให้เราได้พบและพิสูจน์ตัวเอง เราไม่ได้ต้องการอะไรมากมายนอกไปจากความรัก ที่เราเป็นแบบนี้เพราะรักครั้งนี้เป็นรักที่ดีที่ไม่คิดจะหาได้จากผู้ชายคนไหนได้อีก เป็นความรักที่มีแต่ความจริงใจให้กัน เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมาก สุขทุกข์เรามีมาหมด เรามีพี่เค้าอยู่ข้างๆเราเสมอ
แต่พอวันนี้มันไม่มีแล้ว ต้องจากกันทั้งที่ยังรักกันหมดหัวใจ เพียงเพราะทำตามใจแม่ เราว่ามันไม่โอเคค่ะ