ในโลกใบนี้มีการ์ตูนมนุษพลังวิเศษมากมายบ้างคนรักษาร่างกายได้บางคนควบคุมโลหะได้บางคนก็มนุษย์น้ำแข็งอะไรแบบเนี้ยแต่ผมนี่สิไม่ใช่ตัวการ์ตูนผมเป็นแค่นักเขียนทั่วไปเท่านั้นเหาะไม่ได้วาร์ปไปไหนตามใจก็ทำไม่ได้แต่พลังวิเศษของผมคือ"การเปลี่ยนใจคน"อย่าเพิ่งอิจฉานะพลังของผมไม่ได้ใช้ได้ตามใจชอบแต่มีเงื่อนไขในการใช้พลังนี้
1.ใช้เพื่อตัวเองไม่ได้จะใช้ได้คือต้องช่วยคนอื่น
2.การจะเปลี่ยนใจใครคนที่มาขอต้องมีความปรารถณาแรงกล้าเท่านั้น
3.สามารถเปลี่ยนได้แค่คนละครั้งเท่านั้น
4.สร้างความทรงจำปลอมๆไม่ได้
5.เปลี่ยนความรู้สึกคนที่มีความรู้สึกแบบนั้นอยู่แล้วไม่ได้
เอาล่ะรู้เงื่อนไงหมดละ มาฟังเรื่องแรกกันเลยว่าคำขอของแต่ละคนมีอะไรกันบ้าง
เปลี่ยนใจสาวที่แอบชอบ
คนแรกเป็นเด็กนักเรียนมัธยมชื่อบอย บอยเป็นเด็กอ้วนขี้อายการเรียนก็กลางอยู่โรงเรียนก็โดนเพื่อนแกล้ง แต่เด็กคนนี้ยอมรับเลยจิตใจดีไม่โกรธโมโหใครดูเหมือนเด็กคนนี้จะมีความสุขดีในแต่ละวัน แต่ว่าบอยดันไปแอบชอบเพื่อนร่วมชั้นคนนึงชื่อน้องพิมพ์ ซึ่งบอกเลยว่าเด็ก2คนนี้คนละคั่วเลย น้องพิมพ์เป็นเด็กผู้หญิงที่กล้าแสดงออกเฟรนลี่เปิดเผยใจร้อน ผมฟังจากบอยละเลยอดสงสัยไม่ได้ว่าชอบน้องเขาที่ตรงไหน
บอยตอบมาว่า "ในวันเปิดเทอมวันแรก พิมพ์เป็นคนแรกที่เดินมาคุยกับผม และทุกครั้งที่ผมโดนแกล้งพิมพ์จะเป็นคนว่าเพื่อนที่มาแกล้งผมเสมอ"
พอฟังเหตุผลแล้วผมก็เลยถามทำไมไม่ลองสารภาพรักไปเลยล่ะจังหวะนี่ล่ะครับ
เจ้าบอยน้ำตาซึมออกมาเลย "ผมทำแล้วครับพี่ ในวันวาเลนไทน์ ผมเตรียมทั้งดอกไม้ ช้อกโกแลต และกระดาษเขียนตวามในใจกะแหวน1วง ใส่ลงกล่องแล้วเอาไปให้เธอ"
ได้ยินละคิดหนักเลยสารภาพรักมีใส่แหวนไปด้วยสรุปสารภาพรักหรือขอหมั้นฟะ แล้วก็ถามแล้วยังไงต่อ
เจ้าบอยก็พยายามเล่าทั้งเสียงสั่นๆต่อไป "ผมรวบรวมความกล้า ในตอนอยู่โรงอาหารเดินเอาไปให้เธอ ตอนแรกที่เห็นเธองงแล้วต่อไปก็ยิ้มเขิน ผมก็ทนเขิน
ไม่ไหวเลยรีบเดินออกมา แล้วพิมพ์ก็ทักไลน์มาครับ พิมพ์บอกผมว่าช่วงนี้ขอเวลาทุ่มไปกับการเรียนพอขึ้นม.6เราค่อยมาว่ากันนะระหว่างนี้ก็คุยกันแบบเพื่อนไปก่อน"
อ้าวก็ดีนี่ไม่เห็นต้องมาให้พี่ช่วยเลย
"แต่กลางคืนวันเดียวกันครับ พิมพ์ทักมาบอกผมว่า ผมไม่ใช่สำหรับเธอ เมื่อกลางวันที่พูดเหมือนให้ความหวังขอโทษนะเพราะตอนนั้นมันเครื่องรวนไม่เคยมีใครมาสารภาพรักแบบนี้มาก่อนแล้วเธอก็ไม่คุยกับผมอีกเลย"
เฮ้อหนักๆสุขไม่ถึงวันทุกข์ก็มาละ แล้วยังไงจะให้พี่ช่วยเปลี่ยนใจให้เธอมาชอบบอยใช่ป่ะ "ใช่ครับพี่"
อ่าได้ๆจัดให้เลยแต่บอกไว้ก่อนนะว่าถ้าความต้องการตอนนี้ไม่แรงกล้าจริงๆมันจะไม่มีผลอะไรเลยนะ "ครับ ผมแน่ใจครับพี่"
งั้นจับมือพี่ไว้แล้วนึกถึงเธอคนนั้น แล้วผมก็เขียนข้อความลงบนกระดาษเป็นอันเสร็จพิธีผิดหวังล่ะสิไม่มีบทสวดไม่มีอุปกรณ์อะไรอย่างอื่นอย่าลืมผมไม่ใช่หมอผีนะ ฮ่าๆ หลังจากเขียนเสร็จผมก็ฉีดกระดาษให้บอยเก็บไว้3วันถ้าเป็นไปตามที่เขียนไว้ก็ให้เก็บกระดาษไว้ดีแต่ถ้าไม่ให้ทิ้งไปเลย แล้วบอยก็กลับไป สามวันต่อมาบอยมาหาผมอีกครั้ง
ประโยคแรกผมถามเลยว่าเป็นยังไงบ้าง "พิมพ์ไม่คุยกับผมเลยครับพี่ และผมเห็นพิมพ์ไปคุยกับรุ่นพี่นักกีฬาโรงเรียนเห็นเขาเดินกลับบ้านด้วยกันไปกินข้าว
ด้วยกัน ทำไมมันไม่เป็นตามที่พี่บอกเลยทั้งๆที่ผมปรารถนาชัดเจนขนาดนี้"
บอยจำได้มันเงื่อนไขข้อที่5ของพลังของพี่ พี่เปลี่ยนใจคนที่เขามีความรู้สึกแบบนั้นอยู่ในใจอยู่แล้วไม่ได้
"แล้วผมต้องทำยังไงครับ ผมรักผมชอบพิมพ์จริงๆ จะให้ทำยังไงผมก็ยินดีทำ"
งั้นเราต้องสู้ต่อเดินต่อไปเปลี่ยนตัวเองทำให้ตัวเองดีขึ้นไม่ใช่แค่รูปร่างการเรียนและอื่นๆด้วยถ้าเราทำตัวเราดีขึ้น เขาอาจจะหันมามองเราก็ได้หรืออาจจะมีคนที่เห็นคุณค่าในตัวเราก็ได้ เราเป็นคนจิตใจดีเป็นเรื่องดีอยู่แล้ว เลิกเศร้าแล้วเดินต่อไป วันของเราต้องมาสักวัน
บอยจากที่เศร้าก็ยิ้มออกมาแล้วตอบผมกลับว่า"ขอบคุณมากครับพี่ ผมจะสู้จะเดินต่อจะพัฒนาตัวเองเผื่อสักวันพิมพ์จะหันมาชอบผมบ้างหรือจะมีคนมาเห็นคุณค่าของผม"
จัดไปไอ้น้องชายสู้ๆ บทเรียนของเรื่องนี้ก็ตามนี้เลย
"เราไปบังคับใครให้มารักเราไม่ได้ แต่สิ่งที่ทำได้คือพยายามทำให้ตัวเองดีขึ้นเห็นคุณค่าในตัวเองสักวันคนที่เขาเห็นคุณค่าในตัวเราจะมาเอง"
จบไปนะครับสำหรับตอนแรก
ขอบคุณมากครับ
มนุษย์เขียนใจ ตอนที่1
1.ใช้เพื่อตัวเองไม่ได้จะใช้ได้คือต้องช่วยคนอื่น
2.การจะเปลี่ยนใจใครคนที่มาขอต้องมีความปรารถณาแรงกล้าเท่านั้น
3.สามารถเปลี่ยนได้แค่คนละครั้งเท่านั้น
4.สร้างความทรงจำปลอมๆไม่ได้
5.เปลี่ยนความรู้สึกคนที่มีความรู้สึกแบบนั้นอยู่แล้วไม่ได้
เอาล่ะรู้เงื่อนไงหมดละ มาฟังเรื่องแรกกันเลยว่าคำขอของแต่ละคนมีอะไรกันบ้าง
เปลี่ยนใจสาวที่แอบชอบ
คนแรกเป็นเด็กนักเรียนมัธยมชื่อบอย บอยเป็นเด็กอ้วนขี้อายการเรียนก็กลางอยู่โรงเรียนก็โดนเพื่อนแกล้ง แต่เด็กคนนี้ยอมรับเลยจิตใจดีไม่โกรธโมโหใครดูเหมือนเด็กคนนี้จะมีความสุขดีในแต่ละวัน แต่ว่าบอยดันไปแอบชอบเพื่อนร่วมชั้นคนนึงชื่อน้องพิมพ์ ซึ่งบอกเลยว่าเด็ก2คนนี้คนละคั่วเลย น้องพิมพ์เป็นเด็กผู้หญิงที่กล้าแสดงออกเฟรนลี่เปิดเผยใจร้อน ผมฟังจากบอยละเลยอดสงสัยไม่ได้ว่าชอบน้องเขาที่ตรงไหน
บอยตอบมาว่า "ในวันเปิดเทอมวันแรก พิมพ์เป็นคนแรกที่เดินมาคุยกับผม และทุกครั้งที่ผมโดนแกล้งพิมพ์จะเป็นคนว่าเพื่อนที่มาแกล้งผมเสมอ"
พอฟังเหตุผลแล้วผมก็เลยถามทำไมไม่ลองสารภาพรักไปเลยล่ะจังหวะนี่ล่ะครับ
เจ้าบอยน้ำตาซึมออกมาเลย "ผมทำแล้วครับพี่ ในวันวาเลนไทน์ ผมเตรียมทั้งดอกไม้ ช้อกโกแลต และกระดาษเขียนตวามในใจกะแหวน1วง ใส่ลงกล่องแล้วเอาไปให้เธอ"
ได้ยินละคิดหนักเลยสารภาพรักมีใส่แหวนไปด้วยสรุปสารภาพรักหรือขอหมั้นฟะ แล้วก็ถามแล้วยังไงต่อ
เจ้าบอยก็พยายามเล่าทั้งเสียงสั่นๆต่อไป "ผมรวบรวมความกล้า ในตอนอยู่โรงอาหารเดินเอาไปให้เธอ ตอนแรกที่เห็นเธองงแล้วต่อไปก็ยิ้มเขิน ผมก็ทนเขิน
ไม่ไหวเลยรีบเดินออกมา แล้วพิมพ์ก็ทักไลน์มาครับ พิมพ์บอกผมว่าช่วงนี้ขอเวลาทุ่มไปกับการเรียนพอขึ้นม.6เราค่อยมาว่ากันนะระหว่างนี้ก็คุยกันแบบเพื่อนไปก่อน"
อ้าวก็ดีนี่ไม่เห็นต้องมาให้พี่ช่วยเลย
"แต่กลางคืนวันเดียวกันครับ พิมพ์ทักมาบอกผมว่า ผมไม่ใช่สำหรับเธอ เมื่อกลางวันที่พูดเหมือนให้ความหวังขอโทษนะเพราะตอนนั้นมันเครื่องรวนไม่เคยมีใครมาสารภาพรักแบบนี้มาก่อนแล้วเธอก็ไม่คุยกับผมอีกเลย"
เฮ้อหนักๆสุขไม่ถึงวันทุกข์ก็มาละ แล้วยังไงจะให้พี่ช่วยเปลี่ยนใจให้เธอมาชอบบอยใช่ป่ะ "ใช่ครับพี่"
อ่าได้ๆจัดให้เลยแต่บอกไว้ก่อนนะว่าถ้าความต้องการตอนนี้ไม่แรงกล้าจริงๆมันจะไม่มีผลอะไรเลยนะ "ครับ ผมแน่ใจครับพี่"
งั้นจับมือพี่ไว้แล้วนึกถึงเธอคนนั้น แล้วผมก็เขียนข้อความลงบนกระดาษเป็นอันเสร็จพิธีผิดหวังล่ะสิไม่มีบทสวดไม่มีอุปกรณ์อะไรอย่างอื่นอย่าลืมผมไม่ใช่หมอผีนะ ฮ่าๆ หลังจากเขียนเสร็จผมก็ฉีดกระดาษให้บอยเก็บไว้3วันถ้าเป็นไปตามที่เขียนไว้ก็ให้เก็บกระดาษไว้ดีแต่ถ้าไม่ให้ทิ้งไปเลย แล้วบอยก็กลับไป สามวันต่อมาบอยมาหาผมอีกครั้ง
ประโยคแรกผมถามเลยว่าเป็นยังไงบ้าง "พิมพ์ไม่คุยกับผมเลยครับพี่ และผมเห็นพิมพ์ไปคุยกับรุ่นพี่นักกีฬาโรงเรียนเห็นเขาเดินกลับบ้านด้วยกันไปกินข้าว
ด้วยกัน ทำไมมันไม่เป็นตามที่พี่บอกเลยทั้งๆที่ผมปรารถนาชัดเจนขนาดนี้"
บอยจำได้มันเงื่อนไขข้อที่5ของพลังของพี่ พี่เปลี่ยนใจคนที่เขามีความรู้สึกแบบนั้นอยู่ในใจอยู่แล้วไม่ได้
"แล้วผมต้องทำยังไงครับ ผมรักผมชอบพิมพ์จริงๆ จะให้ทำยังไงผมก็ยินดีทำ"
งั้นเราต้องสู้ต่อเดินต่อไปเปลี่ยนตัวเองทำให้ตัวเองดีขึ้นไม่ใช่แค่รูปร่างการเรียนและอื่นๆด้วยถ้าเราทำตัวเราดีขึ้น เขาอาจจะหันมามองเราก็ได้หรืออาจจะมีคนที่เห็นคุณค่าในตัวเราก็ได้ เราเป็นคนจิตใจดีเป็นเรื่องดีอยู่แล้ว เลิกเศร้าแล้วเดินต่อไป วันของเราต้องมาสักวัน
บอยจากที่เศร้าก็ยิ้มออกมาแล้วตอบผมกลับว่า"ขอบคุณมากครับพี่ ผมจะสู้จะเดินต่อจะพัฒนาตัวเองเผื่อสักวันพิมพ์จะหันมาชอบผมบ้างหรือจะมีคนมาเห็นคุณค่าของผม"
จัดไปไอ้น้องชายสู้ๆ บทเรียนของเรื่องนี้ก็ตามนี้เลย