แอบชอบผู้ชายคนนึง ซึ่งเขาก็ไม่ได้แสดงออกว่าเราเป็นอะไรกัน สถานนะที่เขาใช้เรียกก็คือ เราเป็นเพื่อนกัน แต่เขาก็มาหาเราเกือบทุกวัน เรามีอะไรกันแต่เราเป็นแค่เพื่อนที่รู้จักกัน เราแอบชอบเขามาก ยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกดี ตอนที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาเรารู้สึกมีความสุขทุกครั้ง เหมือนมันเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด ตอนเขาอยู่กับเราก็เหมือนเขาเป็นตัวของตัวเอง ชอบทำอะไร ชอบแสดงออกที่ไม่เหมือนอยู่กับคนอื่น จนเราแอบคิดว่า ถ้าเขาแสดงออกกับเราแบบนี้เขาน่าจะไว้ใจเรา แต่ด้วยการที่เราคบกันแบบไม่มีสถานะชัดเจน เราเลยเหมือนไม่แน่ใจว่าเขาคิดยังไงกับเรา บางทีก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาคงมีใจให้เราบ้างล่ะ แต่ก็เหมือนคิดไปเอง เราเป็นแบบนี้มาประมาณ2ปีได้ จนปัจจุบันเขาโดนจับ เราเป็นคนรู้ทีหลังเพื่อน นอนร้องไห้แทบทุกวัน ทำอะไรไม่ได้เลย อยากไปหา อยากไปเยี่ยมเขา แต่ไม่รู้จะไปในสถานะอะไร ทุกวันนี้ผ่านไปแล้ว 2 เดือน เราก็ยังรอเขา คิดถึงเขาเหมือนทุกๆวันที่ผ่านมา อยากให้เขารับรู้ความรู้สึกที่เรามี ว่าเราคิดถึงเขามากแค่ไหน รอแต่ไม่รู้ว่ารอแล้วได้อะไร และไม่เคยคิดจะเปิดใจให้ใคร เพราะทุกคนที่เขามาไม่เหมือนเขาสักคน 8ปีเราก็ยังคิดว่าจะรอเขาต่อไป ม่ว่าใครจะมองเราว่างมงายแค่ไหน แต่เราคิดว่าเราคงรักคนอื่นไม่ได้แล้วจริงๆ ได้แต่ภาวนาให้เขาได้ออกมาเร็วๆ ถึงออกมาแล้วเขาจะลืมเราก็ไม่เป็นไร เพราะเราไม่ได้หวังว่าจะให้เขารักเรา แค่เรารักเขาก็เพียงพอแล้ว เป็นห่วง คิดถึง ทำได้แค่นี้ก็พอใจแล้ว....
#รอแล้วได้อะไรเราไม่รู้แต่ที่ยังรออยู่คือหวังว่าสักครั้งเขาจะหันกลับมาเห็นเราบ้าง ไม่ต้องรัก ไม่ต้องคบ แค่นี้เราก็ดีใจ
แอบรักเขา แอบรอเขา ทั้งที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน
แอบชอบผู้ชายคนนึง ซึ่งเขาก็ไม่ได้แสดงออกว่าเราเป็นอะไรกัน สถานนะที่เขาใช้เรียกก็คือ เราเป็นเพื่อนกัน แต่เขาก็มาหาเราเกือบทุกวัน เรามีอะไรกันแต่เราเป็นแค่เพื่อนที่รู้จักกัน เราแอบชอบเขามาก ยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกดี ตอนที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาเรารู้สึกมีความสุขทุกครั้ง เหมือนมันเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด ตอนเขาอยู่กับเราก็เหมือนเขาเป็นตัวของตัวเอง ชอบทำอะไร ชอบแสดงออกที่ไม่เหมือนอยู่กับคนอื่น จนเราแอบคิดว่า ถ้าเขาแสดงออกกับเราแบบนี้เขาน่าจะไว้ใจเรา แต่ด้วยการที่เราคบกันแบบไม่มีสถานะชัดเจน เราเลยเหมือนไม่แน่ใจว่าเขาคิดยังไงกับเรา บางทีก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาคงมีใจให้เราบ้างล่ะ แต่ก็เหมือนคิดไปเอง เราเป็นแบบนี้มาประมาณ2ปีได้ จนปัจจุบันเขาโดนจับ เราเป็นคนรู้ทีหลังเพื่อน นอนร้องไห้แทบทุกวัน ทำอะไรไม่ได้เลย อยากไปหา อยากไปเยี่ยมเขา แต่ไม่รู้จะไปในสถานะอะไร ทุกวันนี้ผ่านไปแล้ว 2 เดือน เราก็ยังรอเขา คิดถึงเขาเหมือนทุกๆวันที่ผ่านมา อยากให้เขารับรู้ความรู้สึกที่เรามี ว่าเราคิดถึงเขามากแค่ไหน รอแต่ไม่รู้ว่ารอแล้วได้อะไร และไม่เคยคิดจะเปิดใจให้ใคร เพราะทุกคนที่เขามาไม่เหมือนเขาสักคน 8ปีเราก็ยังคิดว่าจะรอเขาต่อไป ม่ว่าใครจะมองเราว่างมงายแค่ไหน แต่เราคิดว่าเราคงรักคนอื่นไม่ได้แล้วจริงๆ ได้แต่ภาวนาให้เขาได้ออกมาเร็วๆ ถึงออกมาแล้วเขาจะลืมเราก็ไม่เป็นไร เพราะเราไม่ได้หวังว่าจะให้เขารักเรา แค่เรารักเขาก็เพียงพอแล้ว เป็นห่วง คิดถึง ทำได้แค่นี้ก็พอใจแล้ว....
#รอแล้วได้อะไรเราไม่รู้แต่ที่ยังรออยู่คือหวังว่าสักครั้งเขาจะหันกลับมาเห็นเราบ้าง ไม่ต้องรัก ไม่ต้องคบ แค่นี้เราก็ดีใจ