ผมคือพี่เลว ผมเป็นพี่ชายที่โลภมาก และเห็นแก่ตัวหรือป่าว ?

คือแม่มีที่ดินผืนหนึ่ง  และมีบ้านไม้เก่าๆหนึ่งหลัง ที่บ้านมีกันสี่คนคือ พ่อ แม่ ผม และน้องชาย ผมเป็นพี่คนโต และเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัวมาโดยตลอด ซึ่งผมจะส่งเงินให้ทางบ้านใช้ทุกเดือน บางทีผมยอมอดเเต่  ต้องมีเงิน ส่งให้ทางบ้าน  ส่วนตัวผมจะสองปีกลับบ้านทีนึง แต่ไม่นานมานี้ ผมมาถูกเลิกจ้าง โดยนายจ้างให้เหตุผลว่า ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี  หวังว่าเราคงเข้าใจ  ผมก็เข้าใจ ผมกลับมาพักสมองที่บ้าน     ผมมามีปากเสียงกับน้องชายซึ่งเป็นวัยรุ่น  โดยผมไปตักเตือนเขาเรื่องการเที่ยว และใช้เงิน  โดยน้องชายไล่ผมออกจากบ้าน  แต่ที่ผมรู้สึกเสียใจคือ  จากบ้านไม้เก่าๆพังของแม่  ตลอดเวลาที่ผมทำงาน ได้เงินมา ผมก็เอาเงินมาต่อเติม จนมันไม่เหลือสภาพบ้านเก่าๆเล็ก  เพราะผมรื้อของเดิม และสร้างใหม่ให้ใหญ่ กว่าเดิมด้วยน้ำพักน้ำแรง  ด้วยเงินของผมคนเดียว จนกลายเป็นบ้านสวย ไม่อายใคร  แต่ผมมารู้ภายหลังว่าแม่ได้ยกบ้านนี้ให้น้องชาย  โดยแม่ให้เหตุผลว่า แม่มองผมเป็นคนเก่ง  และขยันมาตลอด แกไม่คิดว่าผมจะตกงานได้  ส่วนน้องชาย มีนิสัยขี้เกลียด ไม่ค่อยเอางาน  แกกลัวจะเอาตัวไม่รอด จึงตัดสินใจโอนบ้านให้   ผมจึงกลายเป็นแค่คนอาศัย  ผมถามว่าทำไม่แม่กับพ่อถึงทำกับผมแบบนี้ แม่กับพ่อ บอกว่ากับ  ผมแกไม่ค่อยรู้สึกผูกพัน เพราะผมไม่ค่อยได้อยู่บ้านโดยผมต้องเข้ากรุงเทพหางาน  ส่งเงินให้ทางบ้านตั้งแต่เด็ก  ต่างจากน้องซึ่งอยู่กับเขามาตลอด  แม่กับพ่อบอกผมว่า ไปเหอะไปหาเงินมาสร้างเอาใหม่  หลังนี้ยกให้น้องมันเหอะอย่าไปแย่งน้องมันเลย เป็นพี่ต้องเสียสละ  ผมไม่มีอะไรจะพูด โดยแม่บอกจะไกล่เลี่ยใ้ห้  ระหว่างผมตกงานแต่ผมต้อง อย่าไปขัดใจน้อง  ระหว่างพักที่บ้าน  พร้อมกับคำที่แม่กับพ่อพูดกรอกหูผมที่ว่าเป็นพี่ต้องเสียสละให้น้อง ผมถามตัวเองว่าทำไมผมต้องรู้สึกเสียใจ  ตอนนี้มันรู้สึกท้อแท้มากครับ มีใครมีความคิดเห็นแนะนำไหมครับ