เรื่องมีอยู่ว่าผมเล่นทินแล้วได้พูดคุยกับผู้หญิง
คนนึงเราก็คุยกันปกติตามประสาคนเล่นแอฟนี้ล่ะ
คือพอยิ่งคุยผมยิ่งชอบคือเหมือนเข้าใจกัน
ง่ายๆไม่มีอะไรสลับซับซ้อนคือผมยอมรับ
ว่าแอบมีความรู้สึกดีกับเธอคือแบบไม่ใช่แบบ
เพื่อนคิดว่าเธอก็คงรู้อยู่แก่ใจเธอดีล่ะ
แต่ระหว่างที่คุยกันเธอบอกเธอเคยมีแฟนมาแล้ว
แล้วเลิกกันนานแล้วแต่เธอไม่เคยบอกเราเลยว่าเธอมีลูกติด
จริงๆผมไม่ได้มองว่าเขามีลูกแล้วไม่ดีนะครับ
กลับมองว่าเขาเก่งมากเลี้ยงลูกคนเดียวคือแบบว่าในบ้านเรามี single mom ก็เยอะอยู่
ผู้หญิงประเภทนี้ยอมครับสตรองมาก
ในขณะผู้ชายแบบผมแบบเราๆสกดคำว่ารับผิดชอบยังยากเลย
พอคุยกันได้สักพักก็นัดเจอกันกินข้าวดูหนังตามประสาคนคุยกันน่ะครับ
จนกระทั้งตอนจะกลับคือไปเดินซื้อของในห้างนู้นนี้นั้นผมก็พาไปเธอไปซื้อของเด็กอายุ
ประมาณ3ขวบแล้วหนังสือเกี่ยวกับพัฒนาการของเด็กช่วงนั้น
ตอนแรกคิดว่าซื้อให้หลานเลยแกล้งแซวไปว่า
ซื้อให้ลูกหรอเธอเลยตอบตรงนั้นตรงๆว่ามีลูกแล้ว
ผมนี้สตั๊นไปประมาณสิบวิแล้วถามต่อว่าน้องอายุเท่าไหร่แล้วตอนนี้อยากได้อะไรเพิ่มไหม
เธอคงเห็นสีหน้าผมไม่ค่อยดีกับคำตอบที่เธอให้มาเธอเลยบอกว่าพอแล้ว
ก็เลยพากันกลับก็แยกทางกันหลังออกจากห้าง
ผมดาวน์อย่างเห็นได้ชัดเลยคือความรู้สึกที่ดาวน์ไม่ใช่เขามีลูกแล้วนะครับ
แต่ดาวน์ตรงที่ทำไมเขาไม่บอกเราตั้งแรกคุย
รู้ว่ามีเหตุผลแต่ผมว่าการที่เราบอกกันตั้งแต่แรกๆดีกว่าไหมความรู้สึกมันดีกว่านะผมว่า
พอเกิดเรื่องนี้ถามว่าความรู้สึกผมน้อยลงไหม
บอกเลยว่าไม่เลยแต่กลับอยากดูแลเธอและลูกด้วยซ้ำแต่ที่ดาวน์คือทำไมถึงต้องจงใจปิดบังกันจับไม่ได้ไล่ไม่ทันจะไม่บอกเลยว่างั้น
เวลาผมแคร์ใครไม่ว่าพี่ น้อง เพื่อน คือผมชอบคือเปิดใจคุยกันแล้วชอบคนตรงๆ
ผมตอนนี้ความรู้สึกคือทำไมเขาต้องปิดบังเราตั้งแต่แรกคุย
แล้วต่อไปถ้าคบกันขึ้นมาเขาจะทำแบบนี้กับเราอีกไหมแค่เริ่มจะคุยจะคบยังปิดบัง
ทั้งๆที่ผมเปิดเผยไม่เคยปิดบังเลย
ตอนนี้ผมชักเริ่มกลัวคนในโลกออนไลน์แล้วสิ
แม่หม้ายลูกติด
คนนึงเราก็คุยกันปกติตามประสาคนเล่นแอฟนี้ล่ะ
คือพอยิ่งคุยผมยิ่งชอบคือเหมือนเข้าใจกัน
ง่ายๆไม่มีอะไรสลับซับซ้อนคือผมยอมรับ
ว่าแอบมีความรู้สึกดีกับเธอคือแบบไม่ใช่แบบ
เพื่อนคิดว่าเธอก็คงรู้อยู่แก่ใจเธอดีล่ะ
แต่ระหว่างที่คุยกันเธอบอกเธอเคยมีแฟนมาแล้ว
แล้วเลิกกันนานแล้วแต่เธอไม่เคยบอกเราเลยว่าเธอมีลูกติด
จริงๆผมไม่ได้มองว่าเขามีลูกแล้วไม่ดีนะครับ
กลับมองว่าเขาเก่งมากเลี้ยงลูกคนเดียวคือแบบว่าในบ้านเรามี single mom ก็เยอะอยู่
ผู้หญิงประเภทนี้ยอมครับสตรองมาก
ในขณะผู้ชายแบบผมแบบเราๆสกดคำว่ารับผิดชอบยังยากเลย
พอคุยกันได้สักพักก็นัดเจอกันกินข้าวดูหนังตามประสาคนคุยกันน่ะครับ
จนกระทั้งตอนจะกลับคือไปเดินซื้อของในห้างนู้นนี้นั้นผมก็พาไปเธอไปซื้อของเด็กอายุ
ประมาณ3ขวบแล้วหนังสือเกี่ยวกับพัฒนาการของเด็กช่วงนั้น
ตอนแรกคิดว่าซื้อให้หลานเลยแกล้งแซวไปว่า
ซื้อให้ลูกหรอเธอเลยตอบตรงนั้นตรงๆว่ามีลูกแล้ว
ผมนี้สตั๊นไปประมาณสิบวิแล้วถามต่อว่าน้องอายุเท่าไหร่แล้วตอนนี้อยากได้อะไรเพิ่มไหม
เธอคงเห็นสีหน้าผมไม่ค่อยดีกับคำตอบที่เธอให้มาเธอเลยบอกว่าพอแล้ว
ก็เลยพากันกลับก็แยกทางกันหลังออกจากห้าง
ผมดาวน์อย่างเห็นได้ชัดเลยคือความรู้สึกที่ดาวน์ไม่ใช่เขามีลูกแล้วนะครับ
แต่ดาวน์ตรงที่ทำไมเขาไม่บอกเราตั้งแรกคุย
รู้ว่ามีเหตุผลแต่ผมว่าการที่เราบอกกันตั้งแต่แรกๆดีกว่าไหมความรู้สึกมันดีกว่านะผมว่า
พอเกิดเรื่องนี้ถามว่าความรู้สึกผมน้อยลงไหม
บอกเลยว่าไม่เลยแต่กลับอยากดูแลเธอและลูกด้วยซ้ำแต่ที่ดาวน์คือทำไมถึงต้องจงใจปิดบังกันจับไม่ได้ไล่ไม่ทันจะไม่บอกเลยว่างั้น
เวลาผมแคร์ใครไม่ว่าพี่ น้อง เพื่อน คือผมชอบคือเปิดใจคุยกันแล้วชอบคนตรงๆ
ผมตอนนี้ความรู้สึกคือทำไมเขาต้องปิดบังเราตั้งแต่แรกคุย
แล้วต่อไปถ้าคบกันขึ้นมาเขาจะทำแบบนี้กับเราอีกไหมแค่เริ่มจะคุยจะคบยังปิดบัง
ทั้งๆที่ผมเปิดเผยไม่เคยปิดบังเลย
ตอนนี้ผมชักเริ่มกลัวคนในโลกออนไลน์แล้วสิ