เรามีแฟนเป็นรุ่นพี่ และคบกันมาได้1ปีกว่าๆแล้ว ปกติไปไหนมาไหนเราจะนั่งหน้ารถข้างๆแฟนเราตลอด บางครั้งไปไหนมาไหนแล้วมีเพื่อนสนิทของแฟนไปด้วยพี่ๆเขาบางคนก็จะให้เรานั่งหน้า ถึงแม้บางครั้งพี่ๆเขาจะขึ้นรถก่อนเราเขาก็เว้นข้างหน้าไว้ให้เรานั่ง แต่จะมีเพื่อนสนิทเเฟนเราที่เป็นผู้หญิง เรารู้ว่าเขาสนิทกันมาก เราพยายามที่จะไม่คิดเล็กคิดน้อยมากเกินไป แต่ปกติเราก็เป็นคนคิดมากอยู่แล้ว ไม่รู้จะทำยังไง มันคิดตลอด ทุกครั้งถ้าเขาขึ้นรถแฟนเราแล้วเเฟนเราเป็นคนขับ เขาจะเดินไปนั่งหน้าเลยค่ะ อันนี้เข้าใจถ้าไม่มีเราไปด้วย
แต่บางครั้งมีเราไปด้วย ดูเหมือนเขาก็ไม่ได้คิดอะไรนะคะ เดินไปนั่งหน้าเลยค่ะ แฟนเราก็ไม่ได้ว่าอะไร แฟนเราอาจจะมีคิดอยู่บ้างแหละ แต่แฟนเราก็ไม่กล้าว่าให้อยู่ดี เพราะเขาสนิทกันมากค่ะ เราพยายามไม่คิดอะไร อาจจะเราอายุน้อยกว่าเขาหรือยังไง แต่ที่ตรงนั้นตอนที่มีเรา มีเราไปด้วย เขาต้องรู้ตัวเลยหรอคะว่าเขาต้องนั่งหน้าข้างแฟนเรา
บางครั้งเวลาไปไหนมีเพื่อนสนิทคนนี้ไปด้วย เราเหมือนเป็นส่วนเกินเลยค่ะ เพื่อนสนิทเเฟนเขาชอบเดินใกล้ๆแฟนเรา เราเองเดินช้า กลายเป็นเดินตามหลังเขา2คนเลยค่ะ และด้วยความที่เเฟนเราเป็นผู้ใหญ่แล้วเขาคงคิดว่าไม่มีอะไรหรอก
ทุกครั้งที่เจอสถานการณ์แบบนี้เราอึดอัดมาก เราน้อยใจ ไม่กล้าที่จะพูดกับแฟนด้วยซ้ำกลัวเขาว่าเราคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย (แต่ก็คิดจริงๆนั่นแหละค่ะถึงได้มาเขียนระบาย)
เราคิดเล็กคิดน้อยไปมากหรือเปล่า???
แต่บางครั้งมีเราไปด้วย ดูเหมือนเขาก็ไม่ได้คิดอะไรนะคะ เดินไปนั่งหน้าเลยค่ะ แฟนเราก็ไม่ได้ว่าอะไร แฟนเราอาจจะมีคิดอยู่บ้างแหละ แต่แฟนเราก็ไม่กล้าว่าให้อยู่ดี เพราะเขาสนิทกันมากค่ะ เราพยายามไม่คิดอะไร อาจจะเราอายุน้อยกว่าเขาหรือยังไง แต่ที่ตรงนั้นตอนที่มีเรา มีเราไปด้วย เขาต้องรู้ตัวเลยหรอคะว่าเขาต้องนั่งหน้าข้างแฟนเรา
บางครั้งเวลาไปไหนมีเพื่อนสนิทคนนี้ไปด้วย เราเหมือนเป็นส่วนเกินเลยค่ะ เพื่อนสนิทเเฟนเขาชอบเดินใกล้ๆแฟนเรา เราเองเดินช้า กลายเป็นเดินตามหลังเขา2คนเลยค่ะ และด้วยความที่เเฟนเราเป็นผู้ใหญ่แล้วเขาคงคิดว่าไม่มีอะไรหรอก
ทุกครั้งที่เจอสถานการณ์แบบนี้เราอึดอัดมาก เราน้อยใจ ไม่กล้าที่จะพูดกับแฟนด้วยซ้ำกลัวเขาว่าเราคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย (แต่ก็คิดจริงๆนั่นแหละค่ะถึงได้มาเขียนระบาย)