ติดในบ่วงความเศร้า....ที่ไม่อาจลืมรักเก่าได้?

คือเรามีแฟนแล้วเลิกกับแฟนไป....แต่ไม่ขอลงรายละเอียดเรื่องแฟนเก่า ที่เราติดในบ่วงมันคือ เราก็โสดได้4-5เดือนแล้วระเวลาไม่มีอะไรทำมันก็จะเหงาๆก็เลยหาแอปที่มันหาคู่หรือเพื่อนคุยโหลดมาดูแต่พอคุยแล้วมันก็ไม่ใช่มันทำให้เราเริ่มรำคาญอยากอยู่คนเดียวเหมือนเดิมแต่พออยู่คนเดียวก็เหงาอีกที่ไม่ตัดสินใจคุยในหลายๆคนนั้นก็เพราะว่าบางคนเห็นแก่ตัวงี่เง่า เราอยากนอนไม่ให้นอนบอกอยากเห็นหน้าก่อนเข้ากะทหารต่อไปคือกูง่วงเข้าใจไหมเเล้วบอกว่าชอบเราจะไม่ทำร้ายเนี่ยทำร้ายกูไอร่สัสกูจะตายขอบตากูดำอย่างกับหมีแพนด้าแล้ว เออออห่อหมกไปหมดทันขึ้นอยู่ที่หนูจะทำให้พี่รักไหมถามกูไหมใครขอใครคุยก่อนแล้วกูบอกชอบสักคำไหมเนี่ยเจอเเต่คนงี่เง่าเลยไม่อยากคุย....แต่พอไม่ได้คุยกับใครมันก็เหงาบวกกับพอเลิกกับแฟนมาก่อนหน้านั้นเพื่อนที่เราสนิทสุดไว้ใจสุดรักมาที่สุดมันมีแฟนแล้วเพื่อนคนนี้เราจะบอกเรื่องของเราตลอดเวลาไม่ว่ามันอยากที่จะรู้ไหมแต่พอวันหนึ่งมันไม่สบายเราน้อยใจมันทันเข้าโรงบาลเพื่อนที่โรงเรียนถามว่าเพื่อนเป็นไร?......ด้วยความโมโหตอบกลับไปว่ามันเป็นไรก็ช่างตายห่าไปเลนไปพอประมาณตอนเที่ยงวันนั้นทีโทรศัพท์เข้ามาว่ามันตาย!!!!!!!!!!!!................เราถึงกับอึ้งหมดทุกอารมณ์ที่จะสนุกหมดทุกอย่างที่จะทำอะไรพอเวลาผ่านมามันตานแม้แต่จะกล้าไปงานศพยังไม่ไปไม่กล้าไปทำบุญร้อยวันคิดมาตอนนี้ว่ามันคือความผิดตัวเองแต่แปลกเพื่อนคนนี้พอมันไม่อยู่แชทมันคือแชทเเรกที่เวลาเรามีปัญหาเราตะทักไปหามันและเล่าเรื่องให้มันฟังคือเวลาเราร้องไห้ก็เป็นมันที่เคยฟังเราโครตคิดถึงอ้ะไม่รู้ว่ามันคือบ่วงรักหรือกรรมใดๆที่ทำให้เราไม่กล้าที่จะคุยกับคนอื่นพร้อมกับลืมเพื่อนที่เรารักมันออกไปจากชีวิตและไม่กล้าที่จะโทษตัวเองได้ว่าคำวันนั้นที่พูดออกมาจะทำให้มันตาย
ควรทำแบบไหนที่ไม่ให้ทรมานมากกว่านี้