สวัสดีครับ ผมอายุ24 คุณพ่อป่วย ผมเป็นเสาหลักของบ้าน ส่งน้องเรียน ผมกำลังเป็นโรคซึมเศร้า อยากได้กำลังใจจากพี่ๆมีข้อนะนำในการใช้ชีวิตดีๆทีครับ
ช่วงที่ผ่านมา1ปีคุณพ่อของผมป่วยเป็นโรคมะเร็งระยะ3-4 ซึ่งท่านเป็นคนหาเงินเลี้ยงดูครอบครัวคนเดียวมาตลอด ในครอบครัวผมมี แม่ และน้องชาย ตั้งแต่ท่านล้มป่วยครอบครัวผมก็ไม่มีรายได้ และหมดเงินไปกับการรักษาโรคเรียกแทบได้ว่า จะหมดตัวเลยครับ และยังมีรายจ่ายค่าบ้านอีก ซึ่งผมในฐานะผมเป็นพี่ชายก็มีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบที่หนักมาก เพิ่งจะมีงานทำได้ไม่นานพอรู้ว่าท่านป่วย ในวันที่รับทราบข่าวผมก็กินไม่ได้นอนไม่หลับเลยครับ เพราะมารู้ตอนที่ท่านระยะ3แล้ว และยังมีน้องชายที่กำลังเรียนมหาลัยที่กรุงเทพซึ่งค่าใช้จ่ายหนักมาก พอใช้ชีวิตอยู่นานๆไป สิ่งที่เริ่มเจอเข้ามาเลยก็คือ ครอบครัวของเราเริ่มขาดเงินซึ่งปัญหานี้มีเพียงผมและแม่เท่านั้นที่รู้เพราะไม่อยากให้น้องชายรู้เขาต้องเรียนหนักเหมือนกันอ่านหนังสือทั้งวัน แล้วก็เป็นผมคนเดียวที่ต้องหาเงินให้กับครอบครัว ส่วนคุณแม่ต้องดูแลคุณพ่อ ผมเริ่มหางานทำตั้งแต่ 7โมงเช้าถึง4-5ทุ่มบ้าง รายได้ก็ถือว่าดีสำหรับผมในอายุเท่านี้ประมาณ 50-70K ต่อเดือน ผมทำทุกวันผมทำแบบนี้มา1ปีผมรู้สึกว่า ร่างกายผมมันไปต่อไม่ไหว ผมเครียด เครียดมากๆนอนไม่หลับ นอนได้3-4ชั่วโมงก็ตื่นและไม่สามารถนอนต่อได้อีก ผมมีปัญหากับการนอนอย่างมาก พอผมรู้สึกว่าถ้าผมยังอยู่แบบนี้เงินเก็บของครอบครัวก็ยังลดลงเรื่อยๆ เพราะรายจ่ายมากกว่ารายรับ ผมจึงมองหาจะทำธุรกิจค้าขาย ผมจึงปรึกษากับครอบครัวสิ่งที่ผมได้ก็คือ ความคิดด้านลบของครอบครัวเข้าใจว่าครอบครัวเป็นห่วง สิ่งที่เจอกับการปรึกษาคือทำแล้วใช้เงินเยอะนะ จะไปไหวรึเปล่า คิดดีรึยีง ซึ่งคำพูดไม่มีคำพูดไหนให้ผมสู้กับชีวิตต่อเลยครับ ผมเครียดมากตอนนี้ผมเก็บมาคิดเป็นเวลา3เดือนแล้วผมไม่กล้าทำอะไรเลย ผมเริ่มกลายเป็นคนมีความคิดลบไม่กล้าทำอะไรกลัวว่าเงินจะหมด กลัวว่าเป็นความผิดพลาดของครอบครัวกลัวว่าครอบครัวจะไม่มีที่อยู่ กลัวว่าน้องจะไม่ได้เรียนต่อ และยังเจอปัญหาครอบครัวทะเลาะกันแทบจะทุกวันเลยครับ ...ผมยอมรับว่าผมเคยมีความคิดหนีไปให้พ้นๆจากครอบครัวเพื่อหาพลังด้านบวก ผมต้องการความคิดด้านบวกอย่างมากที่จะสู้กับชีวิต ผมคิดว่าถ้าผมยังอยู่กับครอบครัวแบบนี้ มันจะต้องพังไปทั้งหมดเพราะไม่มีใครสู้ไปกับผมเลย ...ที่ผมตั้งกระทู้ผมอยากขอความคิดเห็นหรือประสบการณ์ที่จะผ่านมันไปให้ได้ครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณ pantipที่มีพื้นที่แบ่งปัน
อายุ24 คุณพ่อป่วย ผมเป็นเสาหลักของบ้าน ส่งน้องเรียน ผมกำลังเป็นโรคซึมเศร้า อยากได้ข้อนะนำดีๆจากพี่ๆน้องๆทีครับ
ช่วงที่ผ่านมา1ปีคุณพ่อของผมป่วยเป็นโรคมะเร็งระยะ3-4 ซึ่งท่านเป็นคนหาเงินเลี้ยงดูครอบครัวคนเดียวมาตลอด ในครอบครัวผมมี แม่ และน้องชาย ตั้งแต่ท่านล้มป่วยครอบครัวผมก็ไม่มีรายได้ และหมดเงินไปกับการรักษาโรคเรียกแทบได้ว่า จะหมดตัวเลยครับ และยังมีรายจ่ายค่าบ้านอีก ซึ่งผมในฐานะผมเป็นพี่ชายก็มีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบที่หนักมาก เพิ่งจะมีงานทำได้ไม่นานพอรู้ว่าท่านป่วย ในวันที่รับทราบข่าวผมก็กินไม่ได้นอนไม่หลับเลยครับ เพราะมารู้ตอนที่ท่านระยะ3แล้ว และยังมีน้องชายที่กำลังเรียนมหาลัยที่กรุงเทพซึ่งค่าใช้จ่ายหนักมาก พอใช้ชีวิตอยู่นานๆไป สิ่งที่เริ่มเจอเข้ามาเลยก็คือ ครอบครัวของเราเริ่มขาดเงินซึ่งปัญหานี้มีเพียงผมและแม่เท่านั้นที่รู้เพราะไม่อยากให้น้องชายรู้เขาต้องเรียนหนักเหมือนกันอ่านหนังสือทั้งวัน แล้วก็เป็นผมคนเดียวที่ต้องหาเงินให้กับครอบครัว ส่วนคุณแม่ต้องดูแลคุณพ่อ ผมเริ่มหางานทำตั้งแต่ 7โมงเช้าถึง4-5ทุ่มบ้าง รายได้ก็ถือว่าดีสำหรับผมในอายุเท่านี้ประมาณ 50-70K ต่อเดือน ผมทำทุกวันผมทำแบบนี้มา1ปีผมรู้สึกว่า ร่างกายผมมันไปต่อไม่ไหว ผมเครียด เครียดมากๆนอนไม่หลับ นอนได้3-4ชั่วโมงก็ตื่นและไม่สามารถนอนต่อได้อีก ผมมีปัญหากับการนอนอย่างมาก พอผมรู้สึกว่าถ้าผมยังอยู่แบบนี้เงินเก็บของครอบครัวก็ยังลดลงเรื่อยๆ เพราะรายจ่ายมากกว่ารายรับ ผมจึงมองหาจะทำธุรกิจค้าขาย ผมจึงปรึกษากับครอบครัวสิ่งที่ผมได้ก็คือ ความคิดด้านลบของครอบครัวเข้าใจว่าครอบครัวเป็นห่วง สิ่งที่เจอกับการปรึกษาคือทำแล้วใช้เงินเยอะนะ จะไปไหวรึเปล่า คิดดีรึยีง ซึ่งคำพูดไม่มีคำพูดไหนให้ผมสู้กับชีวิตต่อเลยครับ ผมเครียดมากตอนนี้ผมเก็บมาคิดเป็นเวลา3เดือนแล้วผมไม่กล้าทำอะไรเลย ผมเริ่มกลายเป็นคนมีความคิดลบไม่กล้าทำอะไรกลัวว่าเงินจะหมด กลัวว่าเป็นความผิดพลาดของครอบครัวกลัวว่าครอบครัวจะไม่มีที่อยู่ กลัวว่าน้องจะไม่ได้เรียนต่อ และยังเจอปัญหาครอบครัวทะเลาะกันแทบจะทุกวันเลยครับ ...ผมยอมรับว่าผมเคยมีความคิดหนีไปให้พ้นๆจากครอบครัวเพื่อหาพลังด้านบวก ผมต้องการความคิดด้านบวกอย่างมากที่จะสู้กับชีวิต ผมคิดว่าถ้าผมยังอยู่กับครอบครัวแบบนี้ มันจะต้องพังไปทั้งหมดเพราะไม่มีใครสู้ไปกับผมเลย ...ที่ผมตั้งกระทู้ผมอยากขอความคิดเห็นหรือประสบการณ์ที่จะผ่านมันไปให้ได้ครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณ pantipที่มีพื้นที่แบ่งปัน