คือกระทู้นี้เป็นกระทู้ระบายความรู้สึกสะมากกว่า เรารู้สึกว่า เรารักเค้า เค้าเข้ามาทำให้เรารัก แต่วันนึงด้วยระยะเวลามันทำให้เราจากกัน...ด้วยความเป็นรุ่นน้อง เค้าต้องเรียนจบก่อนเรา คือมันเป็นอะไรที่แย่มากอะ หน่วงในใจมาก แต่ทำอะไรไม่ได้เลย ตลอดเวลาที่อยู่ รร. คือเค้าคือความสุขอะ มันเป็นสถานที่ๆคสามทรงจำเยอะมาก เดินไปตรงไหนมันคือความทรงจำอะ แล้วตอนนี้ เค้าจะไม่อยู่แล้ว เค้าต้องไปตามทางของเค้าทางที่ไม่มีเราอะ คือแบบตลอดเวลาแบบมีความสุข ผูกพันธ์ ทุกๆอย่างส่วนมากคือเกิดขึ้นเพราะเค้าอะ ทำอะไรไม่ได้จริงๆ นอกจากสร้างความทรงจำไว้เยอะๆ ปัจฉิมคือแบบ พยายามไม่ร้องไห้ พยายามทำให้เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดอะ...คือผูกพันธ์แค่ไหนมันก้ได้แค่ Brethren Zone จริงๆคือ หน่วง คือ เคว้ง แต่ทำอะไรไม่ได้เลย
รักเค้าไปแล้วแต่ทำอะไรไม่ได้เลย