นี่ก็ผ่านมา3เดือนแล้วที่ผมได้คุยกับผู้หญิงคนนึงตอนแรกเหมือนจะไปกันด้วยดี แต่ตอนที่ผมคุยด้วยกันเหมือนว่าผมจะเป็นแค่ที่พักใจเพราะว่าเค้าพึ่งโดนทิ้งมา เค้าทำเหมือนที่แฟนเก่าที่เค้าทิ้งมาเลยเหมือนในวันที่เค้าเดินออกมาจากแฟนเก่า ผมพยายามทำทุกอย่างที่จะแสดงให้เค้ารู้นะว่าเราจะหม่ทำแบบฟนเก่าให้นะว่าเราชัดเจนพยายามเข้าหาเพื่อนเค้าสนิทกับเพื่อนเค้า แต่ผมก็รู้สึกว่าความรู้สึกที่เค้ามีให้ผมมันน้อยเกินไปที่จะมองเห็นความชัดเจน มันมีหลายเรื่องมาที่ผมร้องไห้มาตลอดแม้เค้าไม่รู้เลยว่าที่ผมยิ้มหัวเราะอยู่ทุกๆครั้งผมนั้นเสียใจ โทรคุยกันทุกคืนคุยกันอยู่สองคนแต่เค้าก็พูดถึงแต่แฟนเก่าอยู่ตลอดคนโน้นบ้างคนนี้บ้างเป็นอย่างนี้อย่างโน้น เราก็ไม่ได้อยากรู้นะว่าใครได้ใจไปแล้วบ้างไม่คิดบ้างหรอว่าคนฟังรู้สึกยังไง มีวันนึงเค้าบอกไม่สบายปวดหัวโอเครเราก็ขับรถไปซื้อยาซื้อข้าวต้มมาให้ก็นั่งรอบอกไปว่าซื้อยามาให้แล้วนะ เค้าบอกไม่ว่างประชุมที่มหาลัยอยู่ แล้วก็อีกเรื่องเค้าก็ไม่ได้บอกนะว่าอยู่หอไหนอยากรู้ก็หาเองผมก็พยายามที่จะขับรถเข้าไปทุกซอยเพื่อที่จะหาว่ารถของเค้าอยู่หอไหนสุดท้ายผมก็หาเจอผมเคยบอกไปแล้วถ้าหาเจอเราจะขอคบกันนะแล้วก็มาถึงที่ผมขอคบผมก็เลยบอกว่าลงมาข้างล่างหน่อยรออยู่นะ เค้าก็ไม่ได้อ่านแชทผมนั่งรอจนทนไม่ไหวก็เลยกลับก่อนนั่งตั้งแต่ 6โมงถึง3ทุ่มอ่ะครับไม่รู้เหมือนกันว่านั่งนานไปได้ยังไง เค้าบอกมาว่าขอโทษนะไม่เห็น อ่านหนังสืออยู่พรุ่งนี้เค้ามีสอบ ผมรู้สึกเฟลมากเลย 22/2/62
รักเค้าแล้วเค้ารักเราบ้างไหม?