คือเราแอบชอบพี่คนนึง ตอนแรกเราก็ไม่รู้สึกอะไรหรอกแต่เหมือนพี่เขาจะแอบมองเราอยู่ตลอดเลย ตอนเช้าเราขับรถเข้าไปในโรงรถแล้วเหมือนที่เขาจะแอบมองเราอยู่ทุกครั้งทุกวันเลยค่ะ เราก็ไม่แน่ใจว่าพี่เขาคิดอะไร มีหลายครั้งที่เรารู้สึกว่าเหมือนพี่เขาแอบมองอยู่ พี่เขาเคยหยอกล้อเราอยู่ข้างหลังเราด้วยแต่เราก็ทำเป็นไม่สนใจอะไร
แต่เราค้างอยู่เรื่องนึงคือ ที่จอดรถในโรงรถแต่ก่อนพี่เขาจะจอดไว้ด้านข้างของโรงรถส่วนเราจะจอดไว้ข้างหน้าของโรงรถ แล้วอยู่ดีๆพี่เขาก็มาจอดบริเวณข้างหน้าโรงรถใกล้ๆเราด้วยเราก็อยากรู้ว่าพี่เขาคิดอะไรคิดยังไงกันแน่ เหมือนพี่เขาจะให้ความหวังยังไงไม่รู้ มันมีหลายครั้งที่พี่เขาแอบมองเราเราก็งงในบางครั้ง วันปัจฉิมนิเทศ เรามียังเหลือรูปสุดท้ายเรากะไว้จะเอาให้พี่เขาแต่เราก็ไม่กล้าเราเลยฝากเพื่อนเอาไปให้แล้วพี่เขาก็บอกว่า "เดี๋ยวพี่จะไปแอดเดี๋ยวพี่จะไปส่อง"พูดติดๆขัดๆนิดนึงเพื่อนเราเลยสงสัยว่าพี่เขาจะรู้ได้ยังว่าเรากับพี่เขาไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟสเพื่อนเลยบอกว่า"แสดงว่าพี่เขาเคยไปส่องเฟสเรา"เรารู้สึกเขินนิดๆเหมือนมีความหวังขึ้นมานิดๆเลย ตกเย็นมาพี่เขาเลยมาแอดเราจริงๆแต่กว่าเราจะรับแอดพี่เขาเราก็ถามเพื่อนอยู่นานเลยแต่ก็รับแอดพี่เขาอยู่ดีเราคิดเรื่องนี้อยู่ทั้งคืนเลยค่ะ เราไม่รู้ว่าพี่เขาจะคิดกับเรายังไง เราก็กว่าว่าเราจะมองหน้าพี่เขาไม่ติด // วันนี้พี่เขามาร.ร.ช้ากว่าเราเราเลยไม่เหนพี่เขาเราก็แอบดีใจนิดๆที่ยังไม่เจอพี่เขาแต่ก็รู้สึกเสียใจมากที่ไม่เห็นพี่เขา วันนี้เราเรียนคาบแรกเสร็จเราก็ลงมากะจะพาเพื่อนไปเข้าห้องน้ำแต่เพื่อนเราเห็นพี่เขาเราหยุดอยู่หน้าห้องผอ.ก่อนคือความรู้สึกเราตอนนั้นคือเราไม่อยากเห็นหน้าพี่เขาเลยโว้ยจะถามว่าอายก็ได้เราไม่กล้าสู้หน้าเลยโว้ยเราเลยเดินอ้อมไปอีกฝั่งนึงของตึกแล้วเราก็ขึ้นเรียนเลย/ช่วงพักเที่ยงเราก็เข้าไปเล่นที่ห้องสมุดมันมีห้องห้องหนึ่งที่เป็นห้องเล็กสำหรับบรรณารักษ์เท่านั้นเราก็ไปนอนเล่นอยู่ในนั้นแล้วพี่เขาก็เข้ามาในห้องสมุดแต่ไม่ได้เข้ามาในห้องเล็กแล้วเพิ่นเราก็แบบแซว เราก็แบบอยากเห็นหน้านะแต่ก็ทั้งอายทั้งเขิน
พอตอนจะไปเรียนพี่เขาก็ยังไม่ไปเราออกไปเราก็เห็นพี่เขาพี่เขาก็มองมาทางเราเราก็รีบหลบหน้าแล้วรีบวิ่งออกจากห้องสมุดไปเลยเพื่อนก็แบบแซวยุนั้นแหละทั้งอายไม่กล้าสู้หน้าจริงๆแหละ เราอยากถามทุกคนว่าถ้าทุกคนเป็นเราจะหลบหน้าพี่เขาเหมือนเราไหมแล้วจะทำตัวยังไงถ้าเห็นพี่เขาเราก็อยากรู้นะว่าพี่เขาขึ้นยังไง
แอบชอบเขาแต่ไม่รู้เขาคิดยังไง
แต่เราค้างอยู่เรื่องนึงคือ ที่จอดรถในโรงรถแต่ก่อนพี่เขาจะจอดไว้ด้านข้างของโรงรถส่วนเราจะจอดไว้ข้างหน้าของโรงรถ แล้วอยู่ดีๆพี่เขาก็มาจอดบริเวณข้างหน้าโรงรถใกล้ๆเราด้วยเราก็อยากรู้ว่าพี่เขาคิดอะไรคิดยังไงกันแน่ เหมือนพี่เขาจะให้ความหวังยังไงไม่รู้ มันมีหลายครั้งที่พี่เขาแอบมองเราเราก็งงในบางครั้ง วันปัจฉิมนิเทศ เรามียังเหลือรูปสุดท้ายเรากะไว้จะเอาให้พี่เขาแต่เราก็ไม่กล้าเราเลยฝากเพื่อนเอาไปให้แล้วพี่เขาก็บอกว่า "เดี๋ยวพี่จะไปแอดเดี๋ยวพี่จะไปส่อง"พูดติดๆขัดๆนิดนึงเพื่อนเราเลยสงสัยว่าพี่เขาจะรู้ได้ยังว่าเรากับพี่เขาไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟสเพื่อนเลยบอกว่า"แสดงว่าพี่เขาเคยไปส่องเฟสเรา"เรารู้สึกเขินนิดๆเหมือนมีความหวังขึ้นมานิดๆเลย ตกเย็นมาพี่เขาเลยมาแอดเราจริงๆแต่กว่าเราจะรับแอดพี่เขาเราก็ถามเพื่อนอยู่นานเลยแต่ก็รับแอดพี่เขาอยู่ดีเราคิดเรื่องนี้อยู่ทั้งคืนเลยค่ะ เราไม่รู้ว่าพี่เขาจะคิดกับเรายังไง เราก็กว่าว่าเราจะมองหน้าพี่เขาไม่ติด // วันนี้พี่เขามาร.ร.ช้ากว่าเราเราเลยไม่เหนพี่เขาเราก็แอบดีใจนิดๆที่ยังไม่เจอพี่เขาแต่ก็รู้สึกเสียใจมากที่ไม่เห็นพี่เขา วันนี้เราเรียนคาบแรกเสร็จเราก็ลงมากะจะพาเพื่อนไปเข้าห้องน้ำแต่เพื่อนเราเห็นพี่เขาเราหยุดอยู่หน้าห้องผอ.ก่อนคือความรู้สึกเราตอนนั้นคือเราไม่อยากเห็นหน้าพี่เขาเลยโว้ยจะถามว่าอายก็ได้เราไม่กล้าสู้หน้าเลยโว้ยเราเลยเดินอ้อมไปอีกฝั่งนึงของตึกแล้วเราก็ขึ้นเรียนเลย/ช่วงพักเที่ยงเราก็เข้าไปเล่นที่ห้องสมุดมันมีห้องห้องหนึ่งที่เป็นห้องเล็กสำหรับบรรณารักษ์เท่านั้นเราก็ไปนอนเล่นอยู่ในนั้นแล้วพี่เขาก็เข้ามาในห้องสมุดแต่ไม่ได้เข้ามาในห้องเล็กแล้วเพิ่นเราก็แบบแซว เราก็แบบอยากเห็นหน้านะแต่ก็ทั้งอายทั้งเขิน
พอตอนจะไปเรียนพี่เขาก็ยังไม่ไปเราออกไปเราก็เห็นพี่เขาพี่เขาก็มองมาทางเราเราก็รีบหลบหน้าแล้วรีบวิ่งออกจากห้องสมุดไปเลยเพื่อนก็แบบแซวยุนั้นแหละทั้งอายไม่กล้าสู้หน้าจริงๆแหละ เราอยากถามทุกคนว่าถ้าทุกคนเป็นเราจะหลบหน้าพี่เขาเหมือนเราไหมแล้วจะทำตัวยังไงถ้าเห็นพี่เขาเราก็อยากรู้นะว่าพี่เขาขึ้นยังไง