ผมคบกันตอนนี้ไม่ถึงเดือน
รักกันมากๆทั้งสองคน แต่ติดตรงที่ผมกะเค้าอยู่ไกลกันเพราะเค้าต้องไปทำงาน กทม. 2อาทิตถึงจะได้เจอที
ส่วนตัวผมเอง ไม่เคยมีประสบการ์ณแบบนี้ เพราะผมไม่ได้ต้องการที่จะรักแบบนี้ ผมต้องการชีวิตที่ธรรมดาๆ เอาสั่นๆผมต้องการมีเค้าอยู้ข้างๆไม่ได้ต้องการแบบนี้
ผม

โครตทรมานเลย คิดถึง กังวลเป็นห่วง ทำงานก็ไม่ค่อยมีเวลาคุยคุยกันนิดๆหน่อยๆ
เค้าก็แฮปปี้ดี มีพี่มีเพื่อนเค้าแลเฮ่ฮ่ามีความสุข แต่กลับผม ตัวผมเองไม่มีความสุขเลย มันกลับทรมานมีความสุขก้ตอได้อยู้ด้วยกัน แต่ผมเองทำไม่ได้ มันรอไม่ไหว มันเจ็บและก็คิดมาก ผมขอเค้า ออกมาใช้ชีวิตคนเดียวหลายหน แต่เค้ากลับยื้อผม แต่ยื้อผมไปก็ไม่ค่อยจะสนใจเท่าไหร่ เค้าเอาเวลาไปให้เพื่อนกะพี่ที่ทำงานมากกว่า แบบนี้ผมควรออกมาดีกว่าไหมครับ
ผมคิดมาหลายคืนละ เพราะว่ามันยังไม่สาย คบกันยังไม่ถึงเดือนเลย เค้าขอให้ผมลองดูกับการ รักกันแบบไกลกัน ผมก็พยายามทุกอย่างลองทุกอย่างทำ หมดที่เค้าแนะนำแต่มันก้ไม่ได้ช่วยอะไรยังไงผมก็คิดถีงเค้ามาก แต่ผมคิดว่าถ้าอยู้ต่อตัวผมเองไม่มีความสุขเลย ต้องมานั้งรอเวลาเจอ นี่ก็อายุก็24ไปแล้ว ผมกลัวว่าจะเสียเวลาป่าวๆ ผมควรทำไง เลือกทางไหนได้บาง
ปรึกษาเรื่องแฟนครับ
รักกันมากๆทั้งสองคน แต่ติดตรงที่ผมกะเค้าอยู่ไกลกันเพราะเค้าต้องไปทำงาน กทม. 2อาทิตถึงจะได้เจอที
ส่วนตัวผมเอง ไม่เคยมีประสบการ์ณแบบนี้ เพราะผมไม่ได้ต้องการที่จะรักแบบนี้ ผมต้องการชีวิตที่ธรรมดาๆ เอาสั่นๆผมต้องการมีเค้าอยู้ข้างๆไม่ได้ต้องการแบบนี้
ผม
เค้าก็แฮปปี้ดี มีพี่มีเพื่อนเค้าแลเฮ่ฮ่ามีความสุข แต่กลับผม ตัวผมเองไม่มีความสุขเลย มันกลับทรมานมีความสุขก้ตอได้อยู้ด้วยกัน แต่ผมเองทำไม่ได้ มันรอไม่ไหว มันเจ็บและก็คิดมาก ผมขอเค้า ออกมาใช้ชีวิตคนเดียวหลายหน แต่เค้ากลับยื้อผม แต่ยื้อผมไปก็ไม่ค่อยจะสนใจเท่าไหร่ เค้าเอาเวลาไปให้เพื่อนกะพี่ที่ทำงานมากกว่า แบบนี้ผมควรออกมาดีกว่าไหมครับ
ผมคิดมาหลายคืนละ เพราะว่ามันยังไม่สาย คบกันยังไม่ถึงเดือนเลย เค้าขอให้ผมลองดูกับการ รักกันแบบไกลกัน ผมก็พยายามทุกอย่างลองทุกอย่างทำ หมดที่เค้าแนะนำแต่มันก้ไม่ได้ช่วยอะไรยังไงผมก็คิดถีงเค้ามาก แต่ผมคิดว่าถ้าอยู้ต่อตัวผมเองไม่มีความสุขเลย ต้องมานั้งรอเวลาเจอ นี่ก็อายุก็24ไปแล้ว ผมกลัวว่าจะเสียเวลาป่าวๆ ผมควรทำไง เลือกทางไหนได้บาง