สวัสดีคับ ผมเรื่องทั้งหมดที่ผมจะเล่า เป็นเรื่องจิงไม่ได้เล่าให้ตัวเองดูดี แต่ผมจะมาเล่าปัญหา และขอคำแนะนำคับ ผมอายุแค่18 ส่วนแฟนแก่กว่าผม1ปี เรามีตัวน้อยด้วยกัน1คนคับเป็นผู้ชาย ผมกับแฟนรักและ ห่วงเค้ามาก
ผมกับเธอมาทำงานที่กระบี่ ได้เงินเดือนเล็กน้อย ได้เดือนละ 8000ไม่รวมเซอวิส เราจะแบ่งเงิน เท่าๆกันเพื่อส่งให้ลูกและพ่อกับแม่ ทำไม่ต้องแบ่งหน่ะหรอ เพราะเราใช่กระเป๋าคนละใบ ต่างคนต่างสะสมและใช้จ่าย ปัญหาที่ผมจะเล่าคือ เงินของเธอแต่ละเดือนไม่เหลือเลยสักบาท จะเหลือก็ไม่ถึง1000 คือ พอกินไปได้ จนสิ้นเดือน แต่ไม่เหลือที่จะสม เพราะ เธอใช้เงินหมดไปกับการ ซื้อของออนไลน์ เธอซื้อ ซื้อมาก พัศดุชื่อเธอไม่เคยขาดผมเข้าใจเธอเพราะเป็นปกติ ของผู้หญิง ผมไม่เคยโกดที่เธอซื้อความสุขให้ตัวเอง ผมไม่ค่อยซื้ออะไรหรอกเพราะเป็นคนที่ใช้เงินประหยัดหรือเรียกว่าขี้เหนียวนั้นแหละ บางครั้งก็มีของมาถึงผมด้วยเธอมักจะสั่งที่มีของแถมแล้วเอามาให้ผม เหมือนกับเป็นการง้อ แต่ผมก็ไม่คิดและไม่ว่าอะไรเธอ เพราะแรกๆก็ไม่ได้มากอะไร และไม่ได้ขัดสนอะไรมาก เพราะค่าใช้จ่ายเรื่องลูก แม่กับพ่อผมจะคอยช่วยอยุ่ใน1-3เดือนแรกที่มาทำงาน จนมาถึงตอนนี้แหละ คับ ที่เราทะเลาะกันและเธอบอกเลิกผม ถึงเราจะเคยทะเลาะหนักแค่ไหนเลิกกี่ครั้ง ก็ได้ไม่นาน แต่จะผมบอกก่อนเลยนะคับ เธอเป็นผู้หญิงที่ดี ดีมากๆเป็นทั้งแม่และเมียที่ดี เรื่องอื่นเธอดีหมดแต่มีอย่างเดียวที่ทำให้ะเลาะกันคือ เธอเป็นคนคิดน้อย ไม่ค่อยที่จะฟังและยอมผม เธอชอบทำตามใจตัวเอง ทุกครั้งที่ผมเตือนเธอไม่ค่อยที่จะฟัง ฟังก็จะฟังหูผ่านหู ผมพูดกับเธอได้ไม่นานเธอก็ทำเหมือนเดิม อย่างครั้งนี้ หลังจากที่พ่อกับแม่ผมหยุดส่งเงินให้ตัวเล็ก เราก็เริ่มมีค่าใช้จ่ายเยอะขึ้น ผมเคยคุยกับเเฟนเรื่องการออมตังเพื่อเวลาฉุกเฉิน และให้เธอหยุดซื้อของสักพัก หรือซื้อเป็นชิ้นใหญ่หรือของที่มีค่า บ้าง เดือนละ1-2 ไม่ใช่ของจุกจิกเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา ผมรู้สึกว่าเธอจะเงียบทำหน้ารู้สึกผิดและเริ่มคิดได้ แต่ก็ได้แค่ 3วัน เธอก็แอบสั่งของมา อีก เป็นของจุกจิกอีกเช่นเคย ผมขอร้องเธออีกครั้งให้หยุดซื้อของก่อน ผมยื่นคำขาดว่า เธอจะต้องออมเงิน เผื่อเวลาฉุกเฉินไว้ซะบ้าง ผมพูดและใช้เหตุผลกับเธอไปชุดใหญ่ เพราะที่ผ่านมา
ผมช่วยเธอเรื่องเงินมาบ้าง แต่เพราะด้วย แยกกระเป๋า ผมจึงช่วยเธอเฉพาะเรื่องลูกและสิ่งที่สำคัญ ครั้งนี้ถ้ายังสั่งและเรื่องเงินยังใช้จ่ายไม่เป็นผมก็จะไม่ยุ่งและรับรุ้ เธอหยุดเงียบไม่สั่งของไปหลายวัน แต่เธอก็ยังคงนอนดูไลฟ์สดขายของเช่นเคย
ด้วยความที่เธอไม่ค่อยยอมผม และคิดน้อย คิดได้ตอนผมสอน แต่ไม่ได้คิดให้ไกลกว่านั้น ในกลางๆเดือน เธอสั่งของมาอีกครั้ง ครั้งนี้เธอคงลืมว่าผมยื่นคำขาดที่จะไม่ช่วยเหลือเรื่องพวกนี้ และแล้ว เธอทักผมมา เพื่อยืมเงิน 300 ผมถามหลายครั้งจึงจะยอมบอกว่าซื้อกางเกง ผมก็ได้แต่พูดแค่ว่าไม่มีตัง ผมเย็นชาและเบื่อมาก กับความคิดน้อยของเธอ ครั้งนี้หนักหนามากปกติเธอจะให้ช่วยเล็กน้อยแต่ครั้งนี้เธอสั่งกางเกง โดยที่ไม่มีเงินสักบาท ผมไปคุยกับเธอที่ทำงานครั้งนี้เธอคงลืมสิ่งที่ผมขอจิงๆ เธอทำหน้าไม่พอใจที่ผมไม่ให้ยืมตัง ไม่โกดผมมาก ผมจึงหยุดคุยกับเธอ ไปพักใหญ่ และแล้วเธอก็บอกเลิกผม เธอด่าว่าผมสารพัด ผมใจดำและเลวมากๆสำหรับเธอในตอนนั้น คงเป็นเพราะ เงินเธอไม่พอหรือไม่มีจิงๆ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือมีปัญหาอะไรเธอไม่เคยบอกเลิก และสิ่งที่ทำให้ผม เจ็บจนเฉยชาต่อเธอคือเธอบอกว่าเธอโชคดีและที่เลิกกับผมเธอคิดไม่ผิดเลย ผมเสียใจมาก คบกันมา4ปี เธอไม่เคยพูดแบบนี้ ผมควรจะทำยังใงให้เธอคิดได้คับ เธอดีหมด ทุกอย่าง แต่เสียงแค่ เธอไม่ค่อยที่จะคิดถึงอนาคต เมื่อก่อนมาแรกๆ เธอออมตังเก่งมากและได้เยอะด้วย แต่ด้วยการออมที่ไม่มีเป้าหม้ายเธอจึงเอามันมาใช้กับของจุกจิกพวกนั้น ผมหวังแค่ให้เธอคิดถึงอนาคตของครอบครัวสักนิด เธอคิดไม่เป็น เรื่องอนาคตผมจึงต้องคิดและเก็บไว้คนเดียว ผมอยากออมตังร่วมกันมากแต่ถ้าเธอยังไม่หยุดใช้จ่ายฟุ่มเฟือยแบบนี้ ผมคงจะตัดใจแหละคับเธอเป็นคนดี ดีมากๆ แต่ตั้งแต่มีลูก และทะเลาะและเลิกกันไปหลายครั้ง ทำให้เธอ ไม่ค่อยที่จะเชื่อฟังและรักผมเหมือก่อน ผมจะคุยกับเธอเสมอเรื่อง การสร้างตัวเพราะผมเป็นคนคิดมากแต่คิดแต่เรื่องที่ดีต่อครอบครัวผมจึงต้องการความคิดเห็นจากเธอมากที่สุด แต่ไม่เลย เหมือนว่าเธอจะไม่สนใจ หรืออะไรก็ได้แล้วแต่ผม เราทะเลาะจนเลิกหลายครั้งทุกครั้งเธอก็จะพูดว่าทนอยู่เพื่อลูก ผมเสียใจทุกครั้ง ที่เธอไม่รู้ถึงความรักที่ผมมีต่อเธอและลูก ผมหวังสูงไปหรอคับ
ผมควรจะทำยัง ไปง้อเธอแล้วก็เริ่มทนกับสิ่งที่เธอทำไม่รึปล่าว ผมไม่รุ้จะทำยังใงแล้วคับ
สวัสดีคับผมพึ่งโดนบอกเลิกจากแฟนที่คบกัน4ปี ด้วยเหตุผลที่สั่งให้เธอหยุดสั่งของ
ผมกับเธอมาทำงานที่กระบี่ ได้เงินเดือนเล็กน้อย ได้เดือนละ 8000ไม่รวมเซอวิส เราจะแบ่งเงิน เท่าๆกันเพื่อส่งให้ลูกและพ่อกับแม่ ทำไม่ต้องแบ่งหน่ะหรอ เพราะเราใช่กระเป๋าคนละใบ ต่างคนต่างสะสมและใช้จ่าย ปัญหาที่ผมจะเล่าคือ เงินของเธอแต่ละเดือนไม่เหลือเลยสักบาท จะเหลือก็ไม่ถึง1000 คือ พอกินไปได้ จนสิ้นเดือน แต่ไม่เหลือที่จะสม เพราะ เธอใช้เงินหมดไปกับการ ซื้อของออนไลน์ เธอซื้อ ซื้อมาก พัศดุชื่อเธอไม่เคยขาดผมเข้าใจเธอเพราะเป็นปกติ ของผู้หญิง ผมไม่เคยโกดที่เธอซื้อความสุขให้ตัวเอง ผมไม่ค่อยซื้ออะไรหรอกเพราะเป็นคนที่ใช้เงินประหยัดหรือเรียกว่าขี้เหนียวนั้นแหละ บางครั้งก็มีของมาถึงผมด้วยเธอมักจะสั่งที่มีของแถมแล้วเอามาให้ผม เหมือนกับเป็นการง้อ แต่ผมก็ไม่คิดและไม่ว่าอะไรเธอ เพราะแรกๆก็ไม่ได้มากอะไร และไม่ได้ขัดสนอะไรมาก เพราะค่าใช้จ่ายเรื่องลูก แม่กับพ่อผมจะคอยช่วยอยุ่ใน1-3เดือนแรกที่มาทำงาน จนมาถึงตอนนี้แหละ คับ ที่เราทะเลาะกันและเธอบอกเลิกผม ถึงเราจะเคยทะเลาะหนักแค่ไหนเลิกกี่ครั้ง ก็ได้ไม่นาน แต่จะผมบอกก่อนเลยนะคับ เธอเป็นผู้หญิงที่ดี ดีมากๆเป็นทั้งแม่และเมียที่ดี เรื่องอื่นเธอดีหมดแต่มีอย่างเดียวที่ทำให้ะเลาะกันคือ เธอเป็นคนคิดน้อย ไม่ค่อยที่จะฟังและยอมผม เธอชอบทำตามใจตัวเอง ทุกครั้งที่ผมเตือนเธอไม่ค่อยที่จะฟัง ฟังก็จะฟังหูผ่านหู ผมพูดกับเธอได้ไม่นานเธอก็ทำเหมือนเดิม อย่างครั้งนี้ หลังจากที่พ่อกับแม่ผมหยุดส่งเงินให้ตัวเล็ก เราก็เริ่มมีค่าใช้จ่ายเยอะขึ้น ผมเคยคุยกับเเฟนเรื่องการออมตังเพื่อเวลาฉุกเฉิน และให้เธอหยุดซื้อของสักพัก หรือซื้อเป็นชิ้นใหญ่หรือของที่มีค่า บ้าง เดือนละ1-2 ไม่ใช่ของจุกจิกเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา ผมรู้สึกว่าเธอจะเงียบทำหน้ารู้สึกผิดและเริ่มคิดได้ แต่ก็ได้แค่ 3วัน เธอก็แอบสั่งของมา อีก เป็นของจุกจิกอีกเช่นเคย ผมขอร้องเธออีกครั้งให้หยุดซื้อของก่อน ผมยื่นคำขาดว่า เธอจะต้องออมเงิน เผื่อเวลาฉุกเฉินไว้ซะบ้าง ผมพูดและใช้เหตุผลกับเธอไปชุดใหญ่ เพราะที่ผ่านมา
ผมช่วยเธอเรื่องเงินมาบ้าง แต่เพราะด้วย แยกกระเป๋า ผมจึงช่วยเธอเฉพาะเรื่องลูกและสิ่งที่สำคัญ ครั้งนี้ถ้ายังสั่งและเรื่องเงินยังใช้จ่ายไม่เป็นผมก็จะไม่ยุ่งและรับรุ้ เธอหยุดเงียบไม่สั่งของไปหลายวัน แต่เธอก็ยังคงนอนดูไลฟ์สดขายของเช่นเคย
ด้วยความที่เธอไม่ค่อยยอมผม และคิดน้อย คิดได้ตอนผมสอน แต่ไม่ได้คิดให้ไกลกว่านั้น ในกลางๆเดือน เธอสั่งของมาอีกครั้ง ครั้งนี้เธอคงลืมว่าผมยื่นคำขาดที่จะไม่ช่วยเหลือเรื่องพวกนี้ และแล้ว เธอทักผมมา เพื่อยืมเงิน 300 ผมถามหลายครั้งจึงจะยอมบอกว่าซื้อกางเกง ผมก็ได้แต่พูดแค่ว่าไม่มีตัง ผมเย็นชาและเบื่อมาก กับความคิดน้อยของเธอ ครั้งนี้หนักหนามากปกติเธอจะให้ช่วยเล็กน้อยแต่ครั้งนี้เธอสั่งกางเกง โดยที่ไม่มีเงินสักบาท ผมไปคุยกับเธอที่ทำงานครั้งนี้เธอคงลืมสิ่งที่ผมขอจิงๆ เธอทำหน้าไม่พอใจที่ผมไม่ให้ยืมตัง ไม่โกดผมมาก ผมจึงหยุดคุยกับเธอ ไปพักใหญ่ และแล้วเธอก็บอกเลิกผม เธอด่าว่าผมสารพัด ผมใจดำและเลวมากๆสำหรับเธอในตอนนั้น คงเป็นเพราะ เงินเธอไม่พอหรือไม่มีจิงๆ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือมีปัญหาอะไรเธอไม่เคยบอกเลิก และสิ่งที่ทำให้ผม เจ็บจนเฉยชาต่อเธอคือเธอบอกว่าเธอโชคดีและที่เลิกกับผมเธอคิดไม่ผิดเลย ผมเสียใจมาก คบกันมา4ปี เธอไม่เคยพูดแบบนี้ ผมควรจะทำยังใงให้เธอคิดได้คับ เธอดีหมด ทุกอย่าง แต่เสียงแค่ เธอไม่ค่อยที่จะคิดถึงอนาคต เมื่อก่อนมาแรกๆ เธอออมตังเก่งมากและได้เยอะด้วย แต่ด้วยการออมที่ไม่มีเป้าหม้ายเธอจึงเอามันมาใช้กับของจุกจิกพวกนั้น ผมหวังแค่ให้เธอคิดถึงอนาคตของครอบครัวสักนิด เธอคิดไม่เป็น เรื่องอนาคตผมจึงต้องคิดและเก็บไว้คนเดียว ผมอยากออมตังร่วมกันมากแต่ถ้าเธอยังไม่หยุดใช้จ่ายฟุ่มเฟือยแบบนี้ ผมคงจะตัดใจแหละคับเธอเป็นคนดี ดีมากๆ แต่ตั้งแต่มีลูก และทะเลาะและเลิกกันไปหลายครั้ง ทำให้เธอ ไม่ค่อยที่จะเชื่อฟังและรักผมเหมือก่อน ผมจะคุยกับเธอเสมอเรื่อง การสร้างตัวเพราะผมเป็นคนคิดมากแต่คิดแต่เรื่องที่ดีต่อครอบครัวผมจึงต้องการความคิดเห็นจากเธอมากที่สุด แต่ไม่เลย เหมือนว่าเธอจะไม่สนใจ หรืออะไรก็ได้แล้วแต่ผม เราทะเลาะจนเลิกหลายครั้งทุกครั้งเธอก็จะพูดว่าทนอยู่เพื่อลูก ผมเสียใจทุกครั้ง ที่เธอไม่รู้ถึงความรักที่ผมมีต่อเธอและลูก ผมหวังสูงไปหรอคับ
ผมควรจะทำยัง ไปง้อเธอแล้วก็เริ่มทนกับสิ่งที่เธอทำไม่รึปล่าว ผมไม่รุ้จะทำยังใงแล้วคับ