ใครเป็นลูกที่พ่อแม่ห่วงตอนโตบ้างคะ ห่วงเหมือนเด็ก 2 ขวบ ทำไรเองไม่ได้ ไม่สามารถคิดเองได้ ถ้าทำในสิ่งที่เราคิดแต่เขาไม่พอใจก็จะชวนทะเลาะทันที เราไม่มีความเป็นส่วนตัวเลย คือเราเรียนจบแล้ว ที่บ้านก็แก่แล้ว เลยกลับมาอยู่ด้วย เบื่อรถติดกรุงเทพด้วย อยู่กรุงเทพมาสิบกว่าปี เกือบ 20 ปีแล้วมั้งที่อยู่คนเดียว เราเองอยู่หอตั้งแต่ ม.1 ดูแลตัวเองทุกอย่าง คิดเอง ทำงานบ้านเอง จัดการงานทุกอย่างเรียงลำดับขั้นตอนเองทั้งหมด ไม่เคยทำงานพลาด เป็นอิสระ นานๆกลับบ้านที พ่อแม่ไม่เคยโทรหาเลย ไม่เคยมารับด้วย มีแต่มาส่งครั้งแรก กลับเองโดยรถโดยสารสาธารณะ ตลอด หลังจากนั้นมาหอก็มาเอง ไม่มีคนคอยรับส่ง แต่พอเราเรียนจบ ป.ตรี ก็ขนของกลับบ้านต่างจังหวัด เราซื้อรถยนต์ป้ายแดง โดยก่อนหน้านี้หัดขับที่กรุงเทพฯ มาก่อนแล้ว สอบใบขับขี่ที่ขนส่งจตุจักร ได้ใบขับขี่เรียบร้อย ได้มาเป็นปีก่อนที่จะรับรถ ที่ซื้อรถเพราะจะได้เดินทางสะดวก เพราะต่างจังหวัดถ้าไม่มีรถเดินทางไปไหนลำบาก พอวันออกรถ เราก็ขับคนเดียวเลย ไม่มีคนนั่งข้าง ออกถนนคนเดียว หลังจากวันนั้นเราก็ขับไปจังหวัดใกล้เคียงคนเดียว ไปกลับ 200-300 โล ความเร็ว 80-130 กม./ชม.แล้วแต่พื้นที่ แล้วแต่ความเร็วคันหน้าด้วย แต่พอกลับมาก็มีปัญหา หาวว่าเราขับไม่เก่ง ขับอ่อน ขับยังไม่คล่อง ยังจะไปไกลๆอีก เราเลยโมโห ตอบไปว่าเราขับเก่งกว่าคนขับมาแล้ว 10 ปีอีก ยังไม่เคยนั่งด้วยกันทำไมมาพูดบั่นทอนจิตใจขนาดนี้ คนจะตายขับมา 50 ปีแล้วยังตายได้เลย มันแล้วแต่ความไม่ประมาทมั๊ย หูตาไว ดูซ้ายขวาหลังหน้า กะระยะ เป็น ตอนนี้รถคันนี้ขับมา 1,300 โลแล้วตั้งแต่วันออกรถ เพิ่งซื้อมาไม่ถึงเดือน พอเราจะเอารถขึ้นกรุงเทพฯ เพราะมีธุระ ก็ไม่ให้เอาขึ้น อ้างว่าเรายังขับไม่เป็นอีก เราเครียดมากๆ จะให้ซื้อมาจอดหรอ????..........เราเลยบอกว่า รถตู้สาธารณะที่ให้นั่งขึ้นกรุงเทพอ่ะอันตรายกว่าเราขับเองอีก ดอกยางก็ไม่เหลือ เราเคยนั่งคันที่ล้อระเบิดมาแล้วด้วย(พูดจบแกก็ไม่พูดอะไร ไม่ตกใจเลย) ไม่รู้เค้าห่วงเราจริงไม๊ แล้วนั่งรถตู้สัมภาระตัวเองก็ต้องวางไว้ที่ตัก หนักก็หนัก ขนเสื้อผ้าเครื่องใช้ของจำเป็นเข้ากรุงเทพ อยู่หลายวัน และสัมภาระของคนข้างๆก็เอามาไว้ที่ขาเราบ้าง ตรงทางเดินบ้าง บางคนเอากระเป๋ามาหลายใบ และใบใหญ่ๆ คือ นั่งกระดิกตัวไม่ได้เลย ยิ่งได้นั่งกับคนตัวใหญ่นี่ โอ้โห..... (ไม่ได้ดูถูกนะ เราก็อ้วน) เลยอึดอัดถ้านั่งกับคนตัวใหญ่อีก รถตู้ที่บ้านไม่สามารถจองที่นั่งได้ รถทัวร์ก็เข้าไม่ถึง ใครมาถึงท่ารถตู้ก่อนก็ได้นั่งก่อน ที่นั่งคนเดียวมักมีคนนั่งก่อนแล้ว เพราะบ้านเราอยู่ลึก ต้องใช้รถอีกคันไปรับ (เค้าต้องรอเวลาจนมีคนโทรไปรับหลายคนจึงเข้ารับ) รับแล้วไปส่งที่ท่า พอถึงท่าคนที่ท่าก็ขึ้นนั่งมาเบาะเดี่ยวเต็มแล้ว เราต้องนั่งเบาะคู่ข้างหน้าต่าง รอจนคนเต็มค่อยออก ถ้าถึงเวลาแล้ว รอสักพักไม่มีคนมาเพิ่มเขาถึงออก ไปรับที่โบกข้างทางเอา และแล้วก็มีคนมานั่งข้างเราทุกครั้ง เมื่อก่อนรถตู้ที่ใส่สัมภาระหลังรถ เด่วนี้ไม่มีค่ะ......ที่ยืดขาของเบาะคู่บางคันโดนปิด ไม่สามารถยืดได้เหมือนแต่ก่อน คิดดูกระเป๋า 7-8 โลยุบนตัก 5-6 ชม. และไม่สามารถขยับตัวได้ มีพักกินข้าว 1 ครั้ง พ่อแม่ไม่เคยคิดถึงว่าไปรถสาธารณะจะลำบากยังไงบ้าง พอบอกไปก็เหมือนบอกลม เถียงแต่เราขับไม่แข็ง ขับอ่อนไม่สามารถขับขึ้นกรุงเทพได้ งี้อ่ะ คือ ใจเราเองสามารถไปได้ทุกที่ในประเทศแล้วค่ะ แต่ที่บ้านไม่ให้ไป แค่ไป จว.ใกล้เคียงไม่ กี่ ชม.ก็มีปัญหาแล้ว แกบอกฝึกให้แข็งก่อนค่อยเอารถขึ้นกรุงเทพฯ หมายถึงให้ฝึกในอำเภอตัวเอง ห้ามไปที่อื่น เราขับวนที่เดิมก็เบื่ออ่ะ  พ่อแม่เราเวลาไม่ได้ดั่งใจ แกจะฉุนเฉียว เลยไม่กล้าหนีขับขึ้นกรุงเทพเอง ขอใช้พื้นที่ตรงนี้ระบายค่ะ
    และขอถาม 1.คนเคยอยู่กรุงเทพมาสิบกว่าปี จะไม่มีปัญญาขับขึ้นกรุงเทพเลยหรอ และขับรถมา 1,300 กว่าโล ทางไกลข้ามจังหวัดไม่เคยชน/เฉียด ก็ยังถือว่าขับไม่คล่องหรอ เราเคยให้พ่อแม่ไปกับเรา เขาไม่ไป บอกไม่ว่าง คนไม่เคยไปด้วยรู้ดีแฮะว่าเราขับไม่เก่ง ขับอ่อน สงสัยเขาคิดว่าเราขับความเร็ว 20กม./ชม.มั้ง ....z

2. คนแก่ๆ หัวโบราณ (เราไม่อยากจะว่าหรอกนะ แต่เราเครียดจนจิบ้า โดนด่าโน่นนี่นั่นก็ไม่ได้ เคยอธิบายดีๆก็ไม่เคยได้ผล) เขาจะคิดว่าเราขับไปกรุงเทพฯเองได้เมื่อครบกี่โล หรือขับกี่เดือน กี่ปี ให้หัดนี่คือนานเท่ารัย ห้ามบอกให้ไปถามคนพูดเองนะ เพราะเคยถามแล้ว แต่เขาบอกหัดไปเรื่อยๆ *****เครียดๆๆๆๆๆ...........เราอยากหนีไปให้พ้นๆไปหางานทำในกรุงเทพ แต่ก็สงสารคนแก่ เราก็ต้องมาช่วยงานเขาๆทำเองไม่ไหวแล้ว เราเองก็ขายออนไลน์ส่วนตัวไปด้วย