เราคบหาดูใจกับผู้ชายคนที่อายุต่างกัน ประมาณ 9 ปีได้สักประมาณ 5-6 เดือนแล้วค่ะ แรกๆเขาให้สถานะว่าเราคือแฟน สักพักก็บอกเราว่าคือเพื่อนสนิท ช่วงแรกเราไม่ค่อยโอเค แต่เราไม่ชอบการทวงถามมาก จนกระทั้งเราก็ชินไป เขาชอบหาว่าเราขี้งอล เราย้อนมองดูตัวเองตลอดว่าจริงแบบที่เขาพูดไหม เรากลัวการเลิกรา เราก็ปรับตัวเองหายโกรธเองทุกครั้งที่งอล เขาติดเพื่อนมากเราเข้าใจเขาคบเพื่อนมานานมากกว่าเรา จนล่าสุดที่ตัดสินใจเลิกรากันเพราะ ในวันที่เราไปหาเค้า ซึ่งนานๆเราจะไปที เราทำกับข้าวหลายอย่างที่เขาอยากกิน แต่ไม่ได้กินเพราะเพื่อนโทรตาม เค้าบอกจะไปคุยงาน คงกลับไม่เกิน ตี2 เราก็โอเค แต่ความเป็นจริง คงคุยงานใหญ่มากไปหน่อยจนถึง 6 โมงเช้าเลย 555+
วันนั้นเราแสดงอาการ งอลออกไปเพราะคิดว่าทำไมไม่โทรบอกเราก่อนว่าจะยาว เราจะได้ไม่ห่วงและไม่รอเขา เราไม่คุยด้วย แต่จริงๆในใจเราไม่คิดโกรธอะไรเขาเลย แค่อยากให้เขารู้สึกเราไม่ชอบนะอย่าทำอีกประมาณนี้
เรายอมรับว่ามีการโพสเฟสเชิงว่าน้อยใจที่ทำดีแต่เหมือนไม่เห็นนั้นนี้

เราเว้นวันให้เขาได้พัก คิดว่าคงแฮ้งและพอวันต่อมา เราโทรคุยเขาบอกว่า เราเข้ากับเขาไม่ได้ เขาบอกเขามีเรื่องต้องคิดมากมาย ไม่ใช่เรื่องที่จะมาง้อเราหรือคิดเรื่องของเรา เขาบอกอยากได้คนดูแลครอบครัวและตัวเขาได้ดีแต่ไม่เอาคนที่ลงลายละเอียดกับเขามาก และเขาพูดว่าเราไม่ใช้สำหรับเขา
เราเลยบอกเลิกเขา ไป
เราอยากรู้เราผิดแบบไหน เราอยากรู้ว่าเราเยอะไปหรือเปล่า เราอยากรู้ว่าที่เรางอลเพราะเรารู้สึกว่าเขาทำไม่ถูกมันผิดใช่ไหม เราควรทำตัวแบบไหนถึงจะเหมาะสม