เรารู้สึกน้อยใจมาก เวลาที่แม่ลำเอียง อยู่ในฐานะลูกเหมือนกันแต่ปฎิบัติต่างกัน  เรารู้สึกน้อยใจมากเวลาที่อีกคนทำอะไรแม่กลับไม่เคยด่า ไม่เคยต่อว่า แต่พอเราทำบ้าง อยากรู้ว่าแม่จะด่าไหม สรุปแม่ด่า แล้วแม่ด่าแรงมาก เกือบทุกคนอาจจะบอกว่า แม่รักลูกเท่ากัน แต่สำหรับเรา เราคิดว่า คนเรามีเช้นในการรับรู้ดีอ่ะ เรารับรู้ได้ว่า แม่ลำเอียง  อีกคนหาเงินให้แม่ได้ แต่เราหาไม่ได้ ถ้าแม่มาอ่านอยากบอกว่า พยายามที่จะหาไม่ใช่ไม่หา รู้ว่าเป็นคนไม่เอาไหน แต่เราก็พยายามอยู่นี่ไง มองเห็นมันบ้างไหม ใส่ใจที่จะมองเห็นมันรึป่าว เคยคิดจะแคร์คนคนนี้บ้างไหม เครียดแค่ไหนที่ต้องมานั่งรู้สึก นั่งร้องไห้ นั่งน้อยใจคนเดียว เสียใจเหมือนกันที่พยายามทำแล้ว ทำสุดความสามารถแล้ว แต่กลับดูเป็นคนไม่เอาไหนในสายตาแม่เหมือนเคย.....