วันนี้ได้มีโอกาสแบ่งปันประสบการณ์เรื่องผีๆให้เด็กๆแถวบ้านฟังค่ะ เป็นเรื่องราวที่เราได้พบเจอตอนอายุประมาณ 8 ขวบ ก็ประมาณป.2 อ่ะนะคะ เรื่องก็มีอยู่ว่า บ้านของเราเนี่ยอยู่จังหวัดทางภาคใต้ค่ะ สมัยนั้นละแวกบ้านยังเป็นทุ่งนา สวนยาง(หรือที่คนใต้เรียกกันว่าป่ายาง) ถนนหนทางก็ยังเป็นแบบทางเล็กๆ ไม่ใช่ถนนลูกรังหรือว่าถนนลาดยางแต่อย่างใด เป็นถนนแบบที่รถมอเตอร์ไซวิ่งซ้ำๆทุกวันอ่ะค่ะ แคบๆเล็กๆ ตอนเด็กก็นั่งซ้อนมอไซพ่อขี่ขึ้นคันนาไปโรงเรียนทุกวัน 555 นอกจากละแวกบ้านจะเต็มไปด้วยทุ่งนาฟ้ากว้าง ป่ายางรอบเริน ใกล้ๆบ้านก็เป็นป่าคล้ายๆป่าช้าค่ะ เป็นป่าแบบมืดๆทึมๆน่ากลัวมากๆคนแถวนั้นจะเรียกพื้นที่ป่าตรงนั้นว่าป่าสนองค่ะ ป่าตรงนั้นเนี่ยคนกรีดยางแถวนั้นจะรู้ดีค่ะว่าน่ากลัวแค่ไหน บ้างก็ว่าเจอคนผูกคอตายใต้ต้นมะขามใหญ่ คนโดนยิงตายก็เอาศพมาทิ้งไว้ในนั้น แม่เราบอกว่ากว่าแม่จะกรีดยางได้เนี่ยใช้เวลาพอสมควรในการรวบรวมสติสมาธิต่างๆเพราะกลัวมากๆจริงๆ ทีนี้เนี่ยเรื่องมันก็มีอยู่ว่า ในคืนหนึ่งหลังจากที่เราทานข้าวเสร็จ เราก็ออกไปแปรงฟันหลังบ้าน บ้านสมัยก่อนห้องน้ำจะอยู่ข้างนอกบ้านค่ะ เราก็ออกมาแปรงฟัน ล้างหน้ากะว่าล้างหน้าเสร็จจะเข้าไปโปะแป้ง ทีนี้พอล้างหน้าเสร็จเดินเข้าบ้าน รู้สึกว่าหน้ายังแห้งไปล้างหน้าใหม่ดีกว่าเอาให้ชุ่มฉ่ำโปะแป้งได้ติดๆ ก็ไปล้างค่ะ ก็ก้มลงล้างหน้าปกติพอเงยขึ้นมาจากก๊อกน้ำ สิ่งที่เราเจอคือลักษณะของผู้ชายค่ะ หน้าขาวซีด ปากขาว ตาเบิกโพลน อยู่ในผ้าห่อศพ ยืนพิงฝาบ้านอยู่คนละฝั่งกับที่เรายืนอยู่ค่ะ เราจำได้ว่าเหมือนเขามองมาที่เราจังหวะนั้นคือช๊อคมาก ก่อนจะกรี๊ดออกมาดังลั่น ตอนนั้นคุณพ่อขึ้นไปนอนแล้ว ยังดีมีคุณแม่ค่ะนั่งทานข้าวอยู่หน้าทีวี ได้ยินเสียงเรากรี๊ดแกเลยถามว่าเป็นอะไรมีอะไร เราได้แต่บอกว่าผีๆอยู่หลังบ้าน ยืนพิงข้างฝา พูดไปแบบเสียงสั่น แม่บอกว่าเราหน้าซีดมากตอนนั้น แม่เลยออกไปดู แม่บอกว่าไม่เห็นมีอะไรเราเลยออกไปดูอีกครั้งก็ไม่เจอแล้ว เลยรีบปิดประตูหลังบ้านเลยค่ะ แล้วก็เลยขึ้นไปเล่าให้พ่อฟัง พ่อก็บอกว่าเงาต้นยาง. ไม่มีอะไรหรอก แต่เรายืนยันว่าเราเห็นจริงๆ แม่เราบอกพ่อว่าเราหน้าซีดมากแม่เชื่อว่าเราเห็นจริงๆ ทุกวันนี้ภาพนั้นก็ยังคงติดตาเราอยู่ในทุกๆครั้งที่เราเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนๆหรือเด็กๆฟัง มันเป็นภาพที่คมชัดระดับ full hd ที่ติดอยู่ในความทรงจำเรื่อยมา พอโตมาหน่อยเทคโนโลยีก้าวไกลก็ลองเสิร์ชดูว่าผีลักษณะแบบนี้เนี่ยพอจะมีใครพบเจอบ้าง ก็ไปเจอว่าผีของอินโดนีเซีย มาเลเซีย ซึ่งเป็นชาวมุสลิม เขาเรียกผีแบบนี้ว่าโพคอง แต่จะว่าเรามาเจอโพคองในเมืองไทยมันก็นะ ไม่น่าใช่ แต่หมู่บ้านใกล้เคียง(บ้านนาป้อ)แถวนั้นเป็นหมู่บ้านมุสลิม เวลาตี5เราจะได้ยินเสียงสวดละหมาดแทบทุกคืน มันเลยทำให้เราสงสัยว่าโพคองเนี่ยอาจจะไม่ได้มีแค่ในอินโด รึเปล่า นั่นล่ะค่ะเรื่องที่เราพบเจอมาในสมัยวัยเยาว์ เพื่อนๆเคยเจอลักษณะแบบนี้บ้างมั้ยคะ หรือว่าเจอเรื่องหลอนๆอะไรในวัยเด็กก็มาเล่าสู่กันฟังได้นะคะ สำหรับวันนี้พอแค่นี้ก่อน สวัสดีค่ะ