เราทะเลาะกับน้องมาจะ2ปีแล้ว ของที่เล่นด้วยกัน รูปการ์ตูนที่เคยตัดให้ น้องเอาไปทิ้งหมดเลย ของเล่นที่น้องสัญญาจะดูแลอย่างดี ก็ทิ้งไม่สนใจเลย เราอยู่ม.ปลายอีกไม่กี่เดือนก็จบแล้ว น้องอยู่ม.ต้น
ตั้งแต่ทะเลาะกันมา อะไรที่เคยสั่งเคยสอน น้องแหกหมดเลย เราบอกเสมอว่าอย่าตด อย่าเรอต่อหน้าเรา เพราะเราไม่เคยทำใส่น้อง และเราก็ไม่ชอบให้ใครมาทำใส่ รู้จักเกรงใจคนอื่น และรู้จักมารยาท ตั้งแต่เด็กจนโต เราสอนน้องมาเสมอ น้องจะฟังเรามากกว่าพ่อแม่
พอทะเลาะกันมาน้องตด น้องเรอ ทุกๆครั้งที่เราเดินผ่าน น้องเอาขาขึ้นมาบนโต๊ะคอม ตรงนั้นมันเป็นบันไดทางลงพอดี เท้าจะโดนหน้าอยู่แล้ว ร้องเพลงเสียงดังลั่นบ้าน เราบอกแม่ให้บอกน้องบ้างเกี่ยวกับมารยาท แม่ก็ไปสั่งสอนน้องรอบหนึ่ง แล้วก็เหมือนเดิม
เราร้องไห้ก่อนนอนเกือนทุกวัน ถามตัวเองอยู่ซ้ำๆ ว่าทำอะไรผิด เออทำอะไรผิดวะ ทำไมต้องมาเจอแบบนี้ หนวกหูทุกวัน เวลาโทรคุยงานกับเพื่อน เพื่อนก็ถามว่าร้องเสียงดังแบบนี้ทุกวันเลยหรอ เราก็บอกว่าใช่ แล้วพ่อแม่ไม่ว่าอะไรเลยหรอ เรานี่แบบเออก็นั้นแหละ ทำไมไม่คิดจะให้น้องรู้จักเกรงใจคนอื่นเลยหรอ
พ่อกับแม่เราเลี้ยงลูกตามใจมาโดยตลอด ลูกจะไปไหน อยากได้อะไร ทำให้ได้ตลอด เรารู้ว่าพ่อแม่รัก แต่แบบนี้มันไม่ถูก ตามใจเกินไป จะเสียคนเปล่าๆ มีครั้งหนึ่งพ่อมาคุยกับเราเรื่องน้อยใจน้อง ที่น้องด่าพ่อและตะคอกใส่ พ่อพูดไปเสียงก็สั่นๆ รู้เลยว่าพ่อเสียใจมาก เราไม่รู้จะพูดอะไรเลย พ่อกับแม่ทำตัวเองแท้ๆ ที่รร.ครูมาบอกหลายทีแล้ว ว่าสอนน้องดีๆหน่อย เกี่ยวกับเรื่องตะคอกใส่ครูและเรื่องมารยาท
น้องเคยโพสเฟสเกี่ยวกับพ่อแม่รักแต่พี่ เรานี่โคตรงงเลย ข้อความนั่นเราควรโพสรึเปล่า 555
มีครั้งหนึ่งที่บ้านทอดปลาซึ่งเยอะมากก เรานั่งกินข้าวอยู่ น้องจะเอากับข้าวไปกินโต๊ะคอม แม่บอกเอาไปให้หมดเลยก็ได้ ในกระทะมีอีกเยอะ น้องก็เอาไปหมดเลย เหลือในจาน2ตัว เพราะมันล้นจาน น้องเอาไปไม่หมด ตอนนั้นเรากำลังกินได้2ตัวอยู่ เราก็พยายามกิน2ตัวให้คุ้มที่สุด พ่อกับแม่จะได้มีกินอีก2ตัว จริงๆในกระทะมันไม่มีอะไรเลยนะ แม่กลัวน้องไม่อิ่ม แม่เลยอยากให้น้องเอาไปเยอะๆ โดยที่ไม่ดูตัวเองเลยว่าจะไม่มีกินอยู่แล้ว
อ่านดูอาจจะดูเว่อนะ แต่มันเป็นแบบนี้จริงๆ น้องอยากกินเยอะแค่ไหน ก็ได้ พ่อแม่ให้ได้เสมอ
เราทำร้ายตัวเองมาตั้งแต่สมัยม.ต้นแล้ว ความรู้สึกโคตรทรมาน บอกตัวเองเสมอว่าอย่าตายๆ ต้องหาที่เรียนดีๆ ที่ทำงานดีๆ อยากให้พ่อแม่สบาย ไม่ต้องมาทนอยู่กับน้อง อยากให้รักตัวเองบ้าง ไม่ต้องมาคอยตามใจน้องหรือเรา เราตั้งใจจะดูแลพ่อแม่ให้ดีที่สุด
เราไม่รู้ว่ามันเป็นคำถามรึเปล่า แต่อยากเล่า เรารู้สึกเสียใจอะ555 มันเก็บไว้คนเดียว มันทรมาน
ปล.ถ้าน้องเผลอเข้ามาอ่านพี่อยากจะบอกน้องว่าพ่อแม่รักลูกที่สุดนั่นแหละ น้องขโมยเงิน คำพูดคำจาไม่ดี พ่อแม่ไม่เคยคิดจะทำร้ายเลยนะ
ปล.2 พี่ขอโทษที่เป็นพี่ที่ดีให้ไม่ได้ รู้ไหม พี่จะฆ่าตัวตายเพราะเรามาหลายครั้งแล้ว แต่พี่สงสารพ่อแม่ พี่เลยไม่ทำ ของที่น้องซื้อให้ พี่ไม่เคยคิดจะทิ้ง สิ่งที่น้องทำกับพี่ มันเจ็บมาก ถ้าจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมคงยากมากๆ พี่เสียใจโคตรๆๆ
พี่กลับไปดูคลิปที่น้องยิ้มและหัวเราะกับพี่ พี่คิดถึงช่วงเวลานั่นนะ แต่พี่ไม่คิดจะกลับไป ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยเจออะไรหนักขนาดนี้ ในเมื่อตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เราไม่เคยคุยกันเลย พี่อยากจะบอกน้องว่าจะยังโกรธเกลียดพี่ก็ทำไป แต่อย่าไปลงกับคนที่รักน้องมากที่สุดเลย อย่างเช่น พ่อกับแม่
ตั้งแต่ทะเลาะกับน้องอะไรๆมันก็แย่ลง...
ตั้งแต่ทะเลาะกันมา อะไรที่เคยสั่งเคยสอน น้องแหกหมดเลย เราบอกเสมอว่าอย่าตด อย่าเรอต่อหน้าเรา เพราะเราไม่เคยทำใส่น้อง และเราก็ไม่ชอบให้ใครมาทำใส่ รู้จักเกรงใจคนอื่น และรู้จักมารยาท ตั้งแต่เด็กจนโต เราสอนน้องมาเสมอ น้องจะฟังเรามากกว่าพ่อแม่
พอทะเลาะกันมาน้องตด น้องเรอ ทุกๆครั้งที่เราเดินผ่าน น้องเอาขาขึ้นมาบนโต๊ะคอม ตรงนั้นมันเป็นบันไดทางลงพอดี เท้าจะโดนหน้าอยู่แล้ว ร้องเพลงเสียงดังลั่นบ้าน เราบอกแม่ให้บอกน้องบ้างเกี่ยวกับมารยาท แม่ก็ไปสั่งสอนน้องรอบหนึ่ง แล้วก็เหมือนเดิม
เราร้องไห้ก่อนนอนเกือนทุกวัน ถามตัวเองอยู่ซ้ำๆ ว่าทำอะไรผิด เออทำอะไรผิดวะ ทำไมต้องมาเจอแบบนี้ หนวกหูทุกวัน เวลาโทรคุยงานกับเพื่อน เพื่อนก็ถามว่าร้องเสียงดังแบบนี้ทุกวันเลยหรอ เราก็บอกว่าใช่ แล้วพ่อแม่ไม่ว่าอะไรเลยหรอ เรานี่แบบเออก็นั้นแหละ ทำไมไม่คิดจะให้น้องรู้จักเกรงใจคนอื่นเลยหรอ
พ่อกับแม่เราเลี้ยงลูกตามใจมาโดยตลอด ลูกจะไปไหน อยากได้อะไร ทำให้ได้ตลอด เรารู้ว่าพ่อแม่รัก แต่แบบนี้มันไม่ถูก ตามใจเกินไป จะเสียคนเปล่าๆ มีครั้งหนึ่งพ่อมาคุยกับเราเรื่องน้อยใจน้อง ที่น้องด่าพ่อและตะคอกใส่ พ่อพูดไปเสียงก็สั่นๆ รู้เลยว่าพ่อเสียใจมาก เราไม่รู้จะพูดอะไรเลย พ่อกับแม่ทำตัวเองแท้ๆ ที่รร.ครูมาบอกหลายทีแล้ว ว่าสอนน้องดีๆหน่อย เกี่ยวกับเรื่องตะคอกใส่ครูและเรื่องมารยาท
น้องเคยโพสเฟสเกี่ยวกับพ่อแม่รักแต่พี่ เรานี่โคตรงงเลย ข้อความนั่นเราควรโพสรึเปล่า 555
มีครั้งหนึ่งที่บ้านทอดปลาซึ่งเยอะมากก เรานั่งกินข้าวอยู่ น้องจะเอากับข้าวไปกินโต๊ะคอม แม่บอกเอาไปให้หมดเลยก็ได้ ในกระทะมีอีกเยอะ น้องก็เอาไปหมดเลย เหลือในจาน2ตัว เพราะมันล้นจาน น้องเอาไปไม่หมด ตอนนั้นเรากำลังกินได้2ตัวอยู่ เราก็พยายามกิน2ตัวให้คุ้มที่สุด พ่อกับแม่จะได้มีกินอีก2ตัว จริงๆในกระทะมันไม่มีอะไรเลยนะ แม่กลัวน้องไม่อิ่ม แม่เลยอยากให้น้องเอาไปเยอะๆ โดยที่ไม่ดูตัวเองเลยว่าจะไม่มีกินอยู่แล้ว
อ่านดูอาจจะดูเว่อนะ แต่มันเป็นแบบนี้จริงๆ น้องอยากกินเยอะแค่ไหน ก็ได้ พ่อแม่ให้ได้เสมอ
เราทำร้ายตัวเองมาตั้งแต่สมัยม.ต้นแล้ว ความรู้สึกโคตรทรมาน บอกตัวเองเสมอว่าอย่าตายๆ ต้องหาที่เรียนดีๆ ที่ทำงานดีๆ อยากให้พ่อแม่สบาย ไม่ต้องมาทนอยู่กับน้อง อยากให้รักตัวเองบ้าง ไม่ต้องมาคอยตามใจน้องหรือเรา เราตั้งใจจะดูแลพ่อแม่ให้ดีที่สุด
เราไม่รู้ว่ามันเป็นคำถามรึเปล่า แต่อยากเล่า เรารู้สึกเสียใจอะ555 มันเก็บไว้คนเดียว มันทรมาน
ปล.ถ้าน้องเผลอเข้ามาอ่านพี่อยากจะบอกน้องว่าพ่อแม่รักลูกที่สุดนั่นแหละ น้องขโมยเงิน คำพูดคำจาไม่ดี พ่อแม่ไม่เคยคิดจะทำร้ายเลยนะ
ปล.2 พี่ขอโทษที่เป็นพี่ที่ดีให้ไม่ได้ รู้ไหม พี่จะฆ่าตัวตายเพราะเรามาหลายครั้งแล้ว แต่พี่สงสารพ่อแม่ พี่เลยไม่ทำ ของที่น้องซื้อให้ พี่ไม่เคยคิดจะทิ้ง สิ่งที่น้องทำกับพี่ มันเจ็บมาก ถ้าจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมคงยากมากๆ พี่เสียใจโคตรๆๆ
พี่กลับไปดูคลิปที่น้องยิ้มและหัวเราะกับพี่ พี่คิดถึงช่วงเวลานั่นนะ แต่พี่ไม่คิดจะกลับไป ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยเจออะไรหนักขนาดนี้ ในเมื่อตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เราไม่เคยคุยกันเลย พี่อยากจะบอกน้องว่าจะยังโกรธเกลียดพี่ก็ทำไป แต่อย่าไปลงกับคนที่รักน้องมากที่สุดเลย อย่างเช่น พ่อกับแม่