นิทานน้อยบรรทัด


“กาลครั้งหนึ่ง..นานมา...” ปู่ย่าเล่า    
หลานเก็บเอาเรื่องใส่ในขวดโหล
หนุนนอนซุกสุขล้นจนเติบโต   
แล้วเรื่องโบราณเกิดเปิดขึ้นมา

มณฑลจีนสมัยก่อนค่อนพันปี   
ประเพณีนิยมต้มหุงหา
กินหมูดิบข้าวสุกทุกยุคมา   
ปิ้งย่างว่าผิดบทกฏทางการ

มีตาแป๊ะคนหนึ่งซึ่งเลี้ยงหมู   
เล้าคอกดูงามตาภักษาหาร
ด้วยขยันขันแข็งเรี่ยวแรงงาน   
ไม่ช้านานเงินทองข้าวของมี

มาวันหนึ่งตาแป๊ะแกเข้าเมือง   
ฝากตี๋เรื่องเฝ้าดูหมูอ้วนปี๋
ตี๋เฝ้าไปเล่นไปไม่ใยดี   
หยิบไม้สีไฟจุดเพลิงรุดเอา

เมื่อตาแป๊ะกลับมาถึงหน้าบ้าน    
ไฟคลอกผลาญหมูสิ้นแกดิ้นเร่า
เอื้อมมือจับหมูตอนร้อนสุดเดา   
ใส่ปากเข้ารับรู้ “หมูย่าง” เอย

"สีเมจิก"


จะถามคุณปู่คุณย่าในข้อเท็จจริงเรื่องหมู่ย่างที่ท่านเล่าให้ฟังตอนเด็กๆ
ตอนนี้สองท่านก็ไม่อยู่ให้ถามซะแล้ว ไม่รู้จะถามใครดี????   ขี้แง  
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  แต่งกลอน กลอนแปด (กลอน 8) กลอนไทย บทกวี กลอนนิทาน (กลอนนิยาย)
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่