4 เดือนกว่าๆจากการจากไปของเธอผู้เป็นดั่งลมหายใจของฉัน

คิดถึงมากๆดีที่มีหมาตัวน้อยๆผู้เป็นกำลังใจให้พ่อสู้งานต่อไปสานต่อความฝันของพ่อและแม่ร่วมกันฝันไว้ว่า อยากให้ลูกเรียนสูงๆมีงานทำดีๆหรือเป็นเจ้าของธุรกิจไปเลย เพราะพ่อแม่ทนลำบากมามากกว่าแม่จะจบ ป.โท ก็ขี่มอไซร์กันจนหน้าดำไม่มีรถยนตร์เหมือนคนอื่นเขา พอวันนี้เรามีทุกอย่างแม่น้องเลสเตอร์ก็ต้องมาจากไปด้วยความจำเป็น ถึงพ่อจะพยายามแค่ไหนก็ช่วยแม่ไว้ไม่ได้ บางครั้งเราก็คิดว่ามันคือโชคชะตา แต่ผมว่ามันก็โหดร้ายเกินไปสำหรับครอบครัวพ่อแม่มือใหม่อย่างเรากำลังสร้างเนื้อสร้างตัว...เศร้าแต่สู้น่ะ