ในวันที่...เราตัดสินใจเดินหน้าต่อ (แต่ทำไมมันเจ็บจนแทบไม่มีแรง)

ต่อจากกระทู้ก่อนนี้ เราตัดสินใจที่จะเดินหน้าจีบพี่เขาต่อ ####ขอย้อนเรื่องราวนะคะ ตอนแรกเรากับพี่เขาทำงานด้วยกันเจอกันทุกวัน พี่เขาจะเป็นคนเงียบๆนะคะ ไม่ค่อยพูดจากับใครเลย ตอนแรกที่เขามาทำงาน เขาเงียบจนน้องๆที่ทำงานกับเราแอบแซ่วพี่เขาว่า #พี่ ใจคอพี่จะไม่พูดกับพวกหนูเลยหรอ #พี่เอาปากมาทำงานป่าว พี่เขาก็ได้แต่ยิ้มนะคะ จนวันนึงพี่เขาคุยกับเรา อาจจะด้วยงานที่ต้องเกี่ยวข้องกันโดยตรง เขาเลยคิดว่า เอ่อๆคุยกับมันเหอะ รึป่าวก็ไม่แน่ใจนะ แต่เราก็เป็นคนแรกที่พี่เขาเลือกที่จะคุยด้วย แต่ก็เกือบปีเลยนะคะกว่าที่เขาจะคุยกับเรา จนเรากับพี่เขาสนิทกันมากขึ้น ตอนแรกก็คุยแค่เรื่องงาน ต่อมาก็หยอกล้อเล่นกัน สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มจากคุยเฉพาะเวลางานก็เปลี่ยนมาคุยหลังเลิกงาน คุยในวันหยุด แต่ทุกครั้งที่คุยก็ไม่เกินครั้งละ3-5นาทีนะคะ เพราะตำแหน่งที่พี่เขาทำ หาเวลาว่างยาก ส่วนมากมีอะไรเราก็จะคุยกับพี่เขาซะส่วนมาก มันรู้สึกอบอุ่น รู้สึกสบายใจ จนเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา พี่เขาถูกย้ายให้ไปทำงานอีกจุดนึง มันหมายถึงเราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว เราอยากจะสานสัมพันธ์ต่อ แต่ก็ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วพี่เขาคิดอะไรกับเรารึป่าว เราเริ่มจากโทรถามพี่เขาว่า เป็นไงบ้าง ตำแหน่งใหม่? เราจะไม่ได้เจอกันแล้วใช่มั๊ย? พี่เขาตอบเรามาว่า อาจแค่ช่วงนี้ละ เดี๋ยวพี่จะคุยกับ หน.ใหม่ มีเบอร์พี่อยู่ มีอะไรก็โทรมาสิ ไม่เป็นไรหรอก พี่ก็อยู่ตรงนี้ละ......เราก็ยิ่งรู้สึกเข้าข้างตัวเองว่าจริงๆแล้วพี่เขาก็คงแอบมีใจให้เราบ้างนิดๆ เราก็เลยตัดสินใจโทรหาพี่เขาบ่อยขึ้นๆ ทุกวันเลยก็ว่าได้ แต่จะคุยมากขึ้นนานขึ้นกว่าแต่ก่อน แล้วพี่เขาก็เริ่มเปิดโลกของเขาให้เรารู้จักเขามากขึ้น เขาเล่าเรื่องแม่เขา เรื่องครอบครัวเขาที่ต้องแยกทางกัน เรื่องปัญหากับน้องที่ทำงานในแผนกเดียวกับเขาให้เราฟัง จากที่คุยกันครั้งละ3-5นาที ก็เปลี่ยนเป็นครึ่งชั่วโมง กลายเป็นชั่วโมง จนเราตัดสินใจชวนพี่เขาทานข้าว ตั้งใจว่าจะบอกความรู้สึกของตัวเองให้พี่เขารู้ แต่พี่เขาบอกเราว่า งานเขาเยอะ กว่าจะถึงบ้านก็4ทุ่มทุกวัน ถ้าวันไหนเขาว่าง เขาจะโทรนัดเราอีกที เราก็เออๆออๆไปละ จริงๆก็แอบเสียใจนิดๆ จนเราคิดว่าจะหยุด เพราะพี่เขาคงไม่ได้คิดอะไรกับเราหรอก แต่มันก็ดันมีเรื่องให้ต้องเดินหน้าต่อ เมื่อวันที่14ที่ผ่านมา เพื่อนของพี่เขาที่ต้องมาเอางานกับเรา ก็พูดถึงเรื่องที่พี่เขามีปัญหากับน้องในแผนกให้เราฟัง ถึงเหตุผลที่ หน.ต้องย้ายเขาไป เราเลยพูดไปว่า จริงๆผิดทั้งสองจากที่รู้ๆมา จนเพื่อนของพี่เขาถามเราว่า อ้าว รู้เรื่องได้ไง เราเลยบอกไปว่า พี่เขาเล่าให้ฟัง เพื่อนเขาเลยบอกว่า เฮ้ย...ปกติไอ้คนนี้ไม่พูดอะไรให้ใครฟังง่ายๆนะ นี่ขนาดพี่เป็นเพื่อนมันยังไม่เล่าเลย ที่รู้เรื่องเนี่ยเพราะ หน.เล่าให้ฟังนะ เออๆพี่เชื่อละว่าเราเป็นคนที่มันเชื่อใจจริงๆ ****พอเราได้ยินแค่นั้น ความคิดที่ว่าจะหยุดมันหายไปทันที**** แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเราคงสำคัญกับเขาจริงๆ เขาถึงเชื่อใจเล่าเรื่องราวของเขาให้เราฟัง เพราะปกติพี่เขาก็ไม่ค่อยพูดกับใครอยู่แล้ว วันนั้นเราเลยตัดสินใจที่จะโทรหาพี่เขาอีกครั้ง แล้วเราก็ได้คุยกันอีกครั้ง แต่เหมือนจะจบไม่โอเคเลย พี่เขาถามเราว่า ได้ข่าวว่าหนูมีแฟนนิ ไม่เห็นเล่าเรื่องแฟนให้พี่ฟังบ้างเลย เรานี่อึ้งไปเลย เพราะเราไม่เคยบอกเขาว่ามีแฟน (ถูกต้องค่ะ จริงๆเรามีแฟน แต่ทำงานคนละที่ แฟนเราทำงานอยู่ชลบุรี เป็นรัฐวิสาหกิจเหมือนกัน นานๆจะมาหาเราที่ กทม. ถือได้ว่า เดือนละวัน บางที2เดือนก็มี) เราก็ตอบพี่เขาไปตามจริงว่า ช่วงนี้มีปัญหากันอยู่ ห่างๆกันอยู่ ทะเลาะกันตั้งแต่ตรุษาจีน จนวันนี้ละ ไม่ได้คุยกันเลย เขาก็ไม่โทรมาหนูก็ไม่โทรไป พี่เขาก็ปลอบใจเรากลับมาว่าบางทีที่เขาหายเงียบไป เขาอาจจะไม่รู้จะพูดอะไรกับเราหรือว่ารอเราใจเย็นก่อนก็ได้เพราะพี่เองก็เคยเป็น เราก็พูดให้เขาฟังในเรื่องที่เขาถาม จนเราเห็นว่ารบกวนเวลาทำงานพี่เขานานมากแล้ว เลยขอวางสาย แล้วจากที่วางสายนั้น เราก็ไม่ได้คุยกับพี่เขาอีกเลย เมื่อวานเราโทรหาพี่เขา4สาย เขาไม่รับสายเลย เรายอมรับว่าชอบพี่เขาจริงๆ อยากสานต่อความสัมพันธ์ แล้วก็ยอมรับว่า ที่มีปัญหากับแฟนเพราะเราตั้งใจดึงใจออกจากแฟน เพราะใจเรามันได้ชอบพี่คนนี้แล้วจริงๆ ยิ่งได้ยินเสียงแฟน แค่เห็นเบอร์โทรแฟนเราก็หงุดหงิดแล้ว แต่ตอนนี้เราไม่รู้จะเดินหน้าต่อยังงัย โทรหาพี่เขาก็ไม่รับสาย หรือว่าในใจพี่เขาไม่ได้คิดอะไรกับเราเลยแต่แรก (จริงๆแล้วพี่เขาทำให้เรารู้สึกหรือเราแค่รู้สึกไปเอง)แล้วถ้าเกิดเราจะเดินหน้าต่อเราจะบอกพี่เขาได้ด้วยวิธีไหนให้เขารับรู้ถึงความรู้สึกของเรา ด้วยอายุที่ห่างกัน16ปี พี่เขาอายุเข้าเลข4แล้ว เราเลยเดาใจผู้ใหญ่ไม่ถูก ว่าจริงๆแล้วเขาคิดอะไร รู้สึกอะไร เรากลัวมาก กลัวพี่เขาจะหายจากชีวิตเราไปเลย แล้วมันก็ไม่มีโอกาสจะได้เจอกันด้วย เพราะพี่เขาถูกย้ายไปคนละจุดกับเราแล้ว เรายังอยากจะเจอเขา ยังอยากได้ยินเสียงเขา ยังอยากเห็นรอยยิ้มเขา ใครมีประสบการณ์แบบนี้แนะนำเราทีค่ะ ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ ****ยังงัยช่วยแนะนำเราทีจะทำยังงัยต่อกับความรู้สึกตัวเอง****