ตอนนี้คุยเยู่หายคน แต่ว่าไม่รู้สึกดีขึ้นหรือหายเศร้าสักที
จนคิดว่า เราไม่ควรใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือแก้เหงาอีกต่อไปแล้ว
(เคยคิดว่าเค้าอาจจะทำให้เราเปิดใจครั้งใหม่ได้)
เลยหยุดคุยกับพวกเค้าไป แต่ก็ยังมีทักทายมาเรื่อยๆ
ณ.จุดนี้แค่ไม่อยากแสดงให้ใครเห็นถึงความอ่อนแอของเรา
เพราะโกหกน้ำเสียงตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ ถ้าเค้าถามว่าเป็นอะไรก็ตอบไปตรงๆทุกคนคะ
หรือว่า เราควรหยุดทุกอย่าง อยู่กับตัวเองในความเงียบดีคะ
รักครั้งนี้จุกจนเซจริงๆคะ แต่อีกใจก็กลัวเหงากว่าเดิมคะ สับสน